2S7 Pion
| 2S7 Pion | |
Eksponat Muzeum Artylerii w Toruniu |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Typ pojazdu | samobieżna armata polowa |
| Trakcja | gąsienicowa |
| Załoga | 7 osób |
| Dane techniczne | |
| Silnik | silnik wysokoprężny V-12 o mocy 547 kW |
| Długość | 13 100 mm |
| Szerokość | 3380 mm |
| Wysokość | 3000 mm |
| Masa | bojowa: 46 500 kg |
| Osiągi | |
| Zasięg | 675 km (zasięg pojazdu) |
| Pokonywanie przeszkód | |
| Brody (głęb.) | bez przygotowania: 1,2 m |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1 x armata 2A44 kalibru 203,2 mm (4 nab.) | |
2S7 Pion (Piwonia) – radziecka armata samobieżna kalibru 203 mm.
2S7 była przeznaczona dla pułków artylerii ciężkiej znajdujących się na szczeblu frontu. Została skonstruowana na początku lat 70. przez Zakłady im. Barykady (armata) i Leningradzkie Zakłady im. Kirowa (podwozie). Do uzbrojenia Armii Radzieckiej została wprowadzona w 1976 roku. Później znalazła się na uzbrojeniu Czechosłowacji i Polski, a po rozpadzie ZSRR była używana przez armie Białorusi, Rosji, Ukrainy, Uzbekistanu. Armaty 2S7 zostały wycofane z uzbrojenia armii czeskiej w latach 90., a Wojsko Polskie zdecydowało o wycofaniu 8 sztuk znajdujących się od 1985 roku na uzbrojeniu najpierw 5 Brygady Artylerii Armat z Głogowa a potem w 23 Śląskiej Brygadzie Artylerii w Bolesławcu w 2006 roku.
Działo zasilane jest amunicją rozdzielnego ładowania. Ładunki miotające są w workach. Z działa można wystrzeliwać granaty odłamkowo-burzące o masie 110 kg i donośności 37,5 km, granaty odłamkowo-burzące z dodatkowym napędem rakietowym o masie 102 kg i donośności 47,5 km, chemiczne (wycofane z uzbrojenia) oraz jądrowe. Szybkostrzelność praktyczna sięgała 2 strz./min.
W 1983 roku w ZSRR armatę zmodernizowano do wersji 2S7M Pion-M (zwanej także Małka), zwiększając szybkostrzelność (do 2,5 strz./min) i zapas amunicji działowej z 4 szt. do 8. Zapas ten był traktowany jako nienaruszalny, typowa jednostka ognia wynosiła 40 szt. amunicji przewożonych na towarzyszących kołowych ciężarówkach.
Samobieżną armatę można obejrzeć m.in. w Muzeum Artylerii w Toruniu, Muzeum Broni Pancernej w Poznaniu, Lubuskim Muzeum Wojskowym i Muzeum Artylerii w Sankt Petersburgu. Ciekawostką jest ruchoma tylna oś, opuszczana do strzelań i podnoszona do marszu (por. zdjęcia).
Galeria [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- T.J. O'Malley: Artyleria: działa i polowe wyrzutnie rakietowe. Woźniak, R; Kupidura, P (przekład i redakcja naukowa); Hutchins, R. (ilustracje). Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 2000. ISBN 83-11-09172-2.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||