2 Dywizja Strzelców Polskich (WP na Wschodzie)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| 2 Dywizja Strzelców Polskich | |
| Historia | |
| Państwo | Rosja Polska |
| Sformowanie | 1917 |
| Rozformowanie | 1918 |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | gen. Józef Szamota |
| Działania zbrojne | |
| Wojna domowa w Rosji | |
| Organizacja | |
| Podporządkowanie | I Korpus Polski w Rosji |
| Rodzaj wojsk | Piechota |
2 Dywizja Strzelców Polskich (2 DSP) – wielka jednostka piechoty Wojska Polskiego na Wschodzie.
Dywizja sformowana jesienią 1917 w Żubcowie, w składzie I Korpusu Polskiego.
[edytuj] Skład organizacyjny
dowództwo - gen. mjr Józef Szamota
- sztab
- 5 pułk strzelców
- 6 pułk strzelców - płk Kuryłło, potem płk Bilewicz
- 7 pułk strzelców - płk Dunin-Marcinkiewicz; płk Frej
- 8 pułk strzelców - płk Bokszyszczanin
- 2 Brygada Artylerii
- 2 dywizjon parkowy
- kompania inżynieryjna
- tabor dywizyjny
- dwa szpitale
- oddział opatrunkowy
W grudniu 1917 dywizja etatowo liczyła: 371 oficerów, 36 lekarzy, 52 urzędników, 16927 żołnierzy frontowych, 2308 żołnierzy niefrontowych, około 4500 koni. Stan faktyczny wynosił odpowiednio: 372, 13, 17, 3494, 863, ok. 530
[edytuj] Bibliografia
- Henryk Bagiński, Wojsko Polskie na Wschodzie 1914-1920, Warszawa 1921 ( reprint, Warszawa 1990)
- Polskie formacje wojskowe w Rosji 1914-1920 w świetle dokomentów CAW dostęp 11.10.2008
|
||||||||||||||||||||||
