2 Dywizjon Artylerii Konnej

Józef Sowiński, patron 2 Dywizjonu Artylerii Konnej

Dywizjon walczył w składzie Wołyńskiej BK

Tadeusz Smyczyński – tablica w kolumbarium

2 Dywizjon Artylerii Konnej im. gen. Józefa Sowińskiego (2 dak) – pododdział artylerii konnej Wojska Polskiego II RP.

Dywizjon został sformowany 30 lipca 1919 roku na bazie kadry 2 baterii 1 dak.

Do 1939 roku stacjonował w garnizonie Dubno, na terenie Okręgu Korpusu Nr II (pierwotne miejsce postoju – Łomża). Od 1929 roku pod względem wyszkolenia dywizjon podlegał dowódcy 2 Grupy Artylerii.

Od 20 maja 1922 roku oficerom i żołnierzom mogły być nadawane odznaki pamiątkowe artylerii konnej, wspólne dla wszystkich dywizjonów.

Święto dywizjonu obchodzono 1 września.

Nadanie sztandaru i zatwierdzenie jego wzoru ujęte zostało w Dodatku Tajnym nr 3 do Dziennika Rozkazów MSWojsk. z dn. 17 lutego 1938 r. Sztandar ufundowany przez Związek Ziemian w Łucku, wręczył dywizjonowi marszałek E. Rydz – Śmigły w Zamościu 17 lipca 1938 r.

W kampanii wrześniowej 1939 dywizjon, liczący trzy baterie, walczył w składzie Wołyńskiej Brygady Kawalerii. 1 września wspierał oddziały brygady w bitwie pod Mokrą.

12 września w skład dywizjonu włączona została 15 Bateria Artylerii Konnej.

Konni artylerzyści z Dubna

Dowódcy dywizjonu

• mjr Edward Robakiewicz
• ppłk Tadeusz Bogdanowicz
• ppłk Adam Sawczyński (1931-1934)
• ppłk dypl. Jerzy Zawisza (1934-1937)
• ppłk dypl. Marian Jasiński (1937-1938)
• mjr Tadeusz Smyczyński (1938-1939)
• ppłk Jan Olimpiusz Kamiński (1939)

Obsada personalna dywizjonu 1 września 1939 roku

Dowództwo

• dowódca – ppłk Jan Olimpiusz Kamiński
• adiutant – kpt. Józef Stojewski-Rybczyński
• oficer łącznikowy – ppor. Piotr Sumiński
• oficer zwiadowczy – por. Franciszek Morawski
• oficer obserwacyjny – ppor. Andrzej Maria Komornicki
• oficer broni i gazu – ppor. Kazimierz Andruszewski
• oficer żywnościowy – ppor. Luba Radzymiński
• lekarz – ppor. lek. dr Stanisław Postuła
• lekarz weterynarii – kpt. lek. wet. dr Rudolf Piotr Kurczab
• płatnik – ppor. Stanisław Przyborowski
• dowódca kolumny amunicyjnej – ppor. Władysław Bielawski
• dowódca plutonu łączności – por. Mieczysław Ostrowski

1 bateria

• dowódca – kpt. Mieczysław Sokołowski
• oficer ogniowy – ppor. Witold Giedroyć
• oficer zwiadu – ppor. Kazimierz de Pourbaix
• dowódca I plutonu – ppor. Konstanty Campioni
• dowódca II plutonu – ppor. Stanisław Poller

2 bateria

• dowódca – kpt. Ryszard Kwiryn Kawecki
• oficer ogniowy – ppor. Stefan Radzikowski
• oficer zwiadu – ppor. Włodzimierz Romanów
• dowódca I plutonu – ppor. rez. Kamil Kazimierz Józef de Pourbaix
• dowódca II plutonu – ppor. Antoni Orłowski

3 bateria

• dowódca – por. Kazimierz Wakalski
• oficer ogniowy – por. Stanisław Pokorny
• oficer zwiadu – pchor. Józef Wójcik
• dowódca I plutonu – por. Wiktor Bagiński
• dowódca II plutonu – plut. pchor. Zdzisław de Pourbaix

4 bateria

• dowódca – kpt. Walenty Rakowski
• oficer ogniowy – por. Józef Łukaszewicz
• oficer zwiadu – pchor. Włodzimierz Wereszczyński
• dowódca I plutonu – ppor. Stanisław Gerard Jezierski
• dowódca II plutonu – ppor. Stanisław Barcz

W dywizjonie służył w 1939 r. jako bombardier podchorąży Zdzisław Jeziorański (Jan Nowak-Jeziorański) i przeszedł cały szlak bojowy dywizjonu. Do niewoli niemieckiej dostał się dopiero na Wołyniu.

Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari za wojnę 1918-1920

wchm. Feliks Broniewicki plut. Józef Czarnecki plut. Aleksander Goczkowski por. Witold Gorecki kan. Piotr Kamiński plut. Edward Lisiecki

mjr Stefan Maleszewski bomb. Tadeusz Peretjatkowicz plut. Mikołaj Precz plut. Feliks Trapszo kpt. Konstanty Ważyński plut. Eugeniusz Zanulewicz

Odznaczeni Orderem Wojennym Virtuti Militari za kampanię wrześniową 1939 roku

Dodatek do rozkazu pochwalnego dowódcy Armii "Łódź" i "Warszawa" z dnia 13 września 1939 roku dla Wołyńskiej Brygady Kawalerii. Gen. dyw. Juliusz Rómmel nadał niżej wymienionym żołnierzom Order Virtuti Militari odpowiednich stopni:

Krzyż Złoty

• ppłk Jan Olimpiusz Kamiński

Krzyż Srebrny

śp. kpt. Ryszard Kwiryn Kawecki kpt. Mieczysław Sokołowski śp. kpt. Józef Stojewski-Rybczyński por. Mieczysław Ostrowski por. Stanisław Pokorny por. Kazimierz Wakalski ppor. Kazimierz Andruszewski ppor. rez. Kamil Kazimierz Józef de Pourbaix

plut. pchor. Zdzisław de Pourbaix ogn. Władysław Bubka ogn. Stanisław Szymanik ogn. Zygmunt Nestorowicz ogn. Stanisław Dziadosz plut. Stanisław markiewicz śp. kpr. Alfred Żurowski

śp. kpr. Stanisław Krepski śp. kpr. Konstanty Kasjanczuk śp. kpr. Jan Żołnierz kpr. Eugeniusz Zych bomb. Konstanty Bieniuk kan. Paweł Ochab kan. Józef Rzeczułko

Żurawiejki

"Atmosfera to jest zgubna, – że się strzela, kto jest z Dubna."

"A nasz dak numer dwa, – każda panna w Polsce zna."

Bibliografia

• Mieczysław Bielski, Grupa Operacyjna Piotrków 1939,Wydawnictwo Bellona, 1991
• Piotr Zarzycki, 2 Dywizjon Artylerii Konnej, Ajaks, 2000, ISBN 83-88773-02-X .
• Andrzej Wilczkowski: Anatomia Boju: Wołyńska Brygada Kawalerii pod Mokrą, 1 września 1939. il. Andrzej Klein. Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1992. ISBN 83-2180634-1. 
• Jan Przemsza-Zieliński, Wrześniowa księga chwały kawalerii polskiej, Wydawnictwo Bellona.
• Karol Lucjan Galster, Księga Pamiątkowa Artylerii Polskiej 1914-1939, Londyn 1975.
• Juliusz Rómmel, Za honor i ojczyznę. Wspomnienia dowódcy armii "Łódź" i "Warszawa", Państwowe Wydawnictwo "Iskry", Warszawa 1958.
• Kazimierz Satora, Opowieści wrześniowych sztandarów, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa 1990.
• Mieczysław Bielski: Grupa Operacyjna „Piotrków” 1939. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1991. ISBN 83-11-07836-X.