2 Księga Samuela

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Druga Księga Samuela, w Septuagincie Druga Księga Królewska. Jest to część deuteronomicznego dzieła zbawienia. Pisarze: Gad i Natan.

Budowa księgi[edytuj | edytuj kod]

  • 2Sm 1 - 8 - Dawid królem zjednoczonej monarchii
  • 2Sm 9 - 20 - rozmaite wydarzenia na dworze Dawida
  • 2Sm 21 - 24 - dodatki

W pierwszym rozdziale znajduje się pieśń ku czci Saula i jego synów, którzy zginęli, zaczerpnięta z zaginionej Księgi Sprawiedliwego. Ma ona wymiar osobisty. W rozdziale drugim opisana jest rada Jahwe i namaszczenie Dawida na króla Judy przez starszych tego plemienia w Hebronie. Rozdział 4 opisuje rodzinę Dawida.

W rozdziałach 5 - 8 znajdziemy właściwą część - Dawid jako król całego Izraela. Możemy tam także znaleźć zwycięskie walki z wrogami, konsolidację (integrację) wewnętrzną, a także utworzenie nowej stolicy - Jerozolimy oraz postulat centralizacji kultu.

Rozdziały 9 i 10 zawierają intrygi i konflikty wewnętrzne, walkę z Ammonitami. Kolejne dwa - 11 i 12 - to epizod pomiędzy Dawidem i Batszebą. Rozdziały 13 oraz 14 dotyczą występku Amnona i zemsty za to, czego się dopuścił, zaś rozdziały 15 do 20 mówią o buncie Absaloma przeciw ojcu, śmierci i odzyskaniu władzy przez Dawida.

Rozdział 21 to epizod z Gibeonitami, którego tematem jest problem koegzystencji. Rozdziały 22 i 23 zawierają pieśń dziękczynną i ostatnie słowa Dawida. Ostatni, 24 rozdział, to spis ludności i jego skutki.

Cała ta księga ma starannie przemyślaną budowę, zawiera mnóstwo szczegółów dotyczących Dawida i jego otoczenia. Autor, redaktor, pewnie korzystał z kronik, nie tylko tradycji ustnych ale też przekazów, zapisów. Świadczy to o istnieniu dziejopisarstwa, historiografii.

Biblizmy[edytuj | edytuj kod]

  • Achitofel – wiarołomny przyjaciel, zdradliwy doradca (17,15-23)

Doradca króla Dawida, zdradził go, przyłączając się do sprzysiężenia Absaloma.

  • Cereci i Feleci – hołota, mieszane towarzystwo, hałastra (15,18)

Przechodzili obok niego wszyscy słudzy: wszyscy Keretyci, wszyscy Peletyci, wszyscy Gittyci, którzy przybyli z Gat w liczbie sześciuset ludzi, przeszli przed królem. I zapytał król Ittaja Gittytę: «Czemuż i ty idziesz razem z nami? Wróć i pozostań przy [nowym] królu, przecież jesteś cudzoziemcem, a nawet jesteś wygnańcem ze swojej ojczyzny».

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]