2 cm FlaK 30
| 2 cm Flak 30 | |
 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  III Rzesza |
| Producent | Rheinmetall-Borsig |
| Rodzaj | działo przeciwlotnicze |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Kaliber | 20 mm |
| Nabój | 20 × 138 mm. B |
| Długość lufy | 2300 mm (L/115) |
| Donośność | 3700 m (pionowa, maksymalna) 2200 m (pionowa, praktyczna) 4800 m (pozioma) |
| Prędkość pocz. pocisku | 900 m/s (pocisk o masie 0,132 kg) 830 m/s (pocisk o masie 0,148 kg) |
| Długość | 2300 mm |
| Masa | 450 kg (bojowa) 770 kg (marszowa) |
| Kąt ostrzału | -12° do +90° (w pionie) 360° ( poziomie) |
| Wysokość linii ognia | 1080 mm (na kołach) 740 mm (po osadzeniu na ziemi) |
| Długość odrzutu | 33-44 mm |
| Szybkostrzelność | 280 strz/min (teoretyczna) 120 strz/min (praktyczna) |
| Obsługa | 4-5 osób |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
2 cm Fliegerabwehrkanone 30 – niemieckie holowane, automatyczne działo przeciwlotnicze kalibru 20 mm. Armata 2 cm Flak 30 została skonstruowana w zakładach Rheinmetall-Borsig. Konstruktorzy tej firmy wykorzystali szwajcarską armatę Solothurn ST-5 dla której zaprojektowali nowe łoże. 2 cm Flak 30 był zasilany z 20 nabojowych magazynków pudełkowych, co w połączeniu z niewielką szybkostrzelnością teoretyczną skutkowało niską szybkostrzelnością praktyczną. Armaty tego typu miały także niską niezawodność i często się zacinały. W rezultacie od 1940 roku armaty 2 cm Flak 30 były zastępowane nowymi 2 cm Flak 38. Pomimo wprowadzenia do uzbrojenia 2 cm Flak 38 armaty 2 cm Flak 30 przetrwały w jednostkach do końca wojny. Poza Niemcami były używane przez armie Holandii i Chin.
Armata 2 cm Flak 30 była bronią automatyczną zasilaną nabojem zespolonym 20 × 139 mm. Łoże kołowe, do strzelania osadzane na trzech podnośnikach śrubowych. Celownik mechaniczny.
Bibliografia [edytuj]
- Stefan Pataj: Artyleria lądowa 1872-1970. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1975.
- Chris Bishop: The Encyclopedia of Weapons of World War II. New York: Barnes £ Noble Books, 1998, s. 166. ISBN 0-7607-1022-8.
