31 Dywizjon Pancerny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

æ

31 Dywizjon Pancerny
Historia
Państwo Polska II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Tradycje
Rodowód Sformowany przez 7 Batalion Pancerny
Dowódcy
Pierwszy kpt. Brunon Błędzki
Organizacja
Podporządkowanie Suwalska Brygada Kawalerii
Rodzaj wojsk Broń pancerna
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe

31 Dywizjon Pancernypancerny pododdział rozpoznawczy Wojska Polskiego II RP w wojnie obronnej 1939

Sformowany w sierpniu 1939 przez 7 Batalion Pancerny z Grodna dla Suwalskiej Brygady Kawalerii[1].

Spis treści

[edytuj] Działania bojowe

Po sformowaniu w Grodnie, dywizjon 27 sierpnia 1939 przeszedł marszem kołowym w okolice folwarku Płociczno zabezpieczając tym samym jeden ze szlaków prowadzących do Puszczy Augustowskiej. Przewidywano użycie dywizjonu wspólnie z 3 Pułkiem Szwoleżerów do wykonania wypadu w kierunku Olecka i opanowania tamtejszego węzła drogowego[2]. Plany nie zostały nigdy zrealizowane. Do czasu opuszczenia przez brygadę "cypla suwalskiego" czołgi nie oddały ani jednego strzału[2].

[edytuj] Skład

  • Dowództwo (poczet dowódcy)
  • szwadron samochodów pancernych (8 wozów bojowych wzór 34-II)
  • szwadron czołgów rozpoznawczych - (13 czołgów TKS)
  • szwadron techniczno - gospodarczy

[edytuj] Obsada personalna

TKS -czołg podstawowy dywizjonu
  • dowódca — kpt. Brunon Błędzki [3]
  • adiutant — ppor. rez. Mieczysław Westerski [3]
  • dowódca szwadronu czołgów — por. Antoni Palukajtys [3]
    • dowódca 1 plutonu — ppor. Zygmunt Bokun
    • dowódca 2 plutonu — ppor. rez. Karol Augustowski [3]
  • dowódca szwadronu samochodów pancernych — por. Edward Popielarski [4]
    • dowódca 1 plutonu - por. Henryk Płungus
  • dowódca szwadronu techniczno – gospodarczego — por. Apolinary Grzeszczak

Przypisy

  1. Marian Żebrowski: Zarys historii polskiej broni pancernej 1918 - 1947. s. 329. 
  2. 2,0 2,1 Rajmund Szubański: Polska broń pancerna 1939. s. 91-92. 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 zamordowany w Katyniu
  4. zaginął w niewoli

[edytuj] Bibliografia

  • Rajmund Szubański: Polska broń pancerna 1939. Warszawa: Wydaw. Min. Obrony Narodowej, 1989. 
  • Adam Jońca: Wrzesień 1939 : pojazdy Wojska Polskiego : barwa i broń. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1990. 
  • Jan Tarczyński, Krzysztof Barbarski, Adam Jońca: Pojazdy w Wojsku Polskim = Polish Army vehicles : 1918-1939. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Ajaks" ; Londyn : Komisja Historyczna b. Sztabu Głównego PSZ, 1995. ISBN 83-85621-57-1. 
  • Marian Żebrowski: Zarys historii polskiej broni pancernej 1918 - 1947. Londyn: Zarząd Zrzeszenia Kół Oddziałowych Broni Pancernych, 1971. 
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj