33 Armia Rakietowa
| 33 Armia Rakietowa | |
| Historia | |
| Państwo | ZSRR/Federacja Rosyjska |
| Sformowanie | 8 czerwca 1970 |
| Nazwa wyróżniająca | gwardyjska Bierisławsko-Chingańska, dwukrotnie odznaczona Orderem Czerwonego Sztandaru oraz Orderem Suworowa |
| Tradycje | |
| Rodowód | 7 Samodzielny Korpus Rakietowy |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | gen. lejtnant Aleksandr Chołopow |
| Obecny | gen. lejtnant Andriej Szwajczenko |
| Organizacja | |
| Numer | 43189 |
| Dyslokacja | Omsk |
| Podporządkowanie | Dowództwo Strategicznych Wojsk Rakietowych |
| Rodzaj sił zbrojnych | Strategiczne Wojska Rakietowe |
| Skład | 35 D Rakietowa, 36 D Rakietowa, 39 D Rakietowa, 41 D Rakietowa, 57 D Rakietowa, 62 D Rakietowa |
33 gwardyjska Bierisławsko-Chingańska, dwukrotnie odznaczona Orderem Czerwonego Sztandaru oraz Orderem Suworowa Armia Rakietowa, 33-я гвардейская ракетная Бериславско — Хинганская дважды Краснознамённая, ордена Суворова армия – związek operacyjny Strategicznych Wojsk Rakietowych Związku Radzieckiego, następnie – Rosji. Sztab Armii stacjonuje w mieście Omsk, JW 43189.
Dowództwo armii zostało sformowane 8 czerwca 1970 na bazie 7 Samodzielnego Korpusu Rakietowego w Omsku na podstawie dyrektywy Głównodowodzącego Strategicznych Wojsk Rakietowych z 23 kwietnia 1970.
W skład armii początkowo weszły dywizje rakietowe posiadające na uzbrojeniu rakiety międzykontynentalne R-9 i R-16.
Skład [edytuj]
W skład nowo utworzonego związku operacyjnego weszły:
- 35 odznaczona Orderami Czerwonego Sztandaru, Kutuzowa oraz Aleksandra Newskiego Dywizja Rakietowa. Jednostki dywizji początkowo były rozmieszczone na Zakaukaziu z dowództwem w mieście Ordżonikidze. W 1981 roku dywizja została przedyslokowana do m. Borowicha, faktycznie jest to miasto zamknięte ZATO Sibirskij w Kraju Ałtajskim – JW 52929.
- 36 gwardyjska Wiedeńska odznaczona Orderem Czerwonego Sztandaru Dywizja Rakietowa. Jednostki dywizji rozmieszczone są w m. Gładkoj w Kraju Krasnojarskim, inaczej znane jako Krasnojarsk-66, faktycznie jest to miasto zamknięte ZATO Kiedrowyj – JW 34139.
- 39 gwardyjska Głuchowska odznaczona Orderami Lenina, Czerwonego Sztandaru, Suworowa, Kutuzowa oraz Bohdana Chmielnickiego Dywizja Rakietowa. Jednostki dywizji rozmieszczone są w m. Paszino, inaczej Nowosybirsk-95 w pobliżu Nowosybirska – JW 34148.
- 41 gwardyjska Lwowsko-Berlińska odznaczona Orderami Kutuzowa oraz Bohdana Chmielnickiego Dywizja Rakietowa. Jednostki dywizji rozmieszczone są w m. Alejsk-4 w Kraju Ałtajskim – JW 34159.
- 57 Dywizja Rakietowa. Sformowana została w m. Żangiz-Tobe, inaczej znane jako Gieorgijewka-4, faktycznie było to miasto zamknięte ZATO Sołniecznyj w obwodzie semipałatyńskim w Kazachstanie – JW 36678. Dywizja wyprowadzona z Kazachstanu na początku lat 90. i rozformowana.
- 62 odznaczona Orderem Czerwonego Sztandaru Dywizja Rakietowa. Jednostki dywizji rozmieszczone są w m. Użur-4 (Sołniecznyj) w Kraju Krasnojarskim – JW 32441.
W początkowym okresie związki taktyczne 33 Armii Rakietowej dysponowały rakietami typu R-9A (kod NATO: SS-8 Sasin) oraz R-16 (kod NATO: SS-7 Saddler). W 1979 na uzbrojenie armii zaczęto wprowadzać rakiety RSD-10 Pionier (kod NATO: SS-20 Saber). W 1989 jednostki wyposażono w rakiety typu RS-22 (kod NATO: SS-24 Scalpel). Od 1995 roku podstawowym uzbrojeniem armii omskiej są rakiety typu Topol-M" (kod NATO: Stalin).
Kolejni dowódcy 33 Armii Rakietowej [edytuj]
- 27 czerwca 1970 – 12 czerwca 1977 – gen. lejtnant Aleksandr Chołopow
- 12 czerwca 1977 – 21 kwietnia 1980 – gen. major (od 14 lutego 1978 – gen. lejtnant) Wiktor Jegorow
- 21 kwietnia 1980 – 12 czerwca 1984 – gen. lejtnant Stanisław Koczemasow
- 12 czerwca 1984 – 6 stycznia 1989 – gen. lejtnant Jurij Płotnikow
- 6 stycznia 1989 – 20 maja 1993 – gen. major (od 18 lutego 1990 – gen. lejtnant) Witalij Moroz
- 20 maja 1993 – 14 sierpnia 1995 – gen. major (od 23 sierpnia 1993 – gen. lejtnant) Aleksiej Kasjanow
- 14 sierpnia 1995 – 14 maja 2002 – gen. major (od 6 maja 1996 – gen. lejtnant) – Aleksandr Konariow
- 14 maja 2002 - 16 czerwca 2006 - gen. major (od 10 czerwca 2003 – gen. lejtnant) Andriej Szwajczenko
- od 16 czerwca 2006 r. - gen. lejtnant Giennadij Priwałow
Literatura [edytuj]
- B. Potyrała, W. Szlufik – "Dowództwo sił Zbrojnych ZSRR od rewolucji naukowo-technicznej do równowagi strategicznej", wyd. WSP Częstochowa, 2000 r.
- "Perechen woinskich czastiej 1946-1991", wyd. Tomsk, 2002 r.
- W. Fieskow, K. Kałasznikow, W. Golikow – "Armia Radziecka w latach zimnej wojny 1946-1991", wyd. Tomsk, 2004 r.
- "Wojenno-Istoriczeskij Żurnał" – numery różne z lat 2002-2005.
