33 Dywizjon Pancerny
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
33 Dywizjon Pancerny – pancerny pododdział rozpoznawczy Wojska Polskiego II RP w Wojnie Obronnej 1939
TKS -czołg podstawowy dywizjonu
Sformowany w sierpniu 1939 przez 7 Batalion Pancerny z Grodna dla Wileńskiej Brygady Kawalerii[1].
- Dowództwo (poczet dowódcy)
- szwadron samochodów pancernych (8 wozów bojowych wzór 34-II)
- szwadron czołgów rozpoznawczych - (13 czołgów TKS)
- szwadron techniczno - gospodarczy
[edytuj] Obsada personalna
- dowódca - kpt. Władysław Łubieński
- adiutant - por. Wacław Stradomski
- dowódca szwadronu czołgów - por. Wiktor Szyksznel
- dowódca 1 plutonu —- por. Sławomir Iwiński
- dowódca 2 plutonu - chor. Walenty Śliwidski
- dowódca szwadronu samochodów pancernych - por. Karol Smolak
- dowódca 1 plutonu - por. Wiktor Sosiński
- dowódca szwadronu techniczno - gospodarczego — por. Gracjan Fróg
Przypisy
- ↑ Marian Żebrowski: Zarys historii polskiej broni pancernej 1918 - 1947. s. 332.
[edytuj] Bibliografia
- Rajmund Szubański: Polska broń pancerna 1939. Warszawa: Wydaw. Min. Obrony Narodowej, 1989.
- Adam Jońca: Wrzesień 1939 : pojazdy Wojska Polskiego : barwa i broń. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1990.
- Jan Tarczyński, Krzysztof Barbarski, Adam Jońca: Pojazdy w Wojsku Polskim = Polish Army vehicles : 1918-1939. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Ajaks" ; Londyn : Komisja Historyczna b. Sztabu Głównego PSZ, 1995. ISBN 83-85621-57-1.
- Marian Żebrowski: Zarys historii polskiej broni pancernej 1918 - 1947. Londyn: Zarząd Zrzeszenia Kół Oddziałowych Broni Pancernych, 1971.
II Rzeczpospolita
