37 Pułk Artylerii Lekkiej
| 37 Pułk Artylerii Lekkiej | |
 |
|
| Historia | |
| Państwo |  Polska |
| Sformowanie | 1944 |
| Rozformowanie | 1956 |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | ppłk Sergiusz Rawicki |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | Tarnowskie Góry[1] |
| Podporządkowanie | 8 Drezdeńska Dywizja Piechoty |
| Rodzaj wojsk | Artyleria |
a.jpg&filetimestamp=20090925205140)
37 Łużycki Pułk Artylerii Lekkiej (37 pal) - oddział artylerii lekkiej ludowego Wojska Polskiego.
Pułk został sformowany w okolicach Siedlec i Mordów na podstawie rozkazu Nr 8 Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego z 20 sierpnia 1944 roku. 22 października 1944 roku w Mordach żołnierze pułku złożyli przysięgę.
Sztandar pułkowi ufundowali mieszkańcy Skierniewic.
Spis treści |
[edytuj] Skład etatowy
Razem:
żołnierzy – 1093 (oficerów – 150, podoficerów - 299, kanonierów - 644)
sprzęt:
- 76 mm armaty - 24
- 122 mm haubice - 12
- rusznice przeciwpancerne - 12
- pistolety maszynowe - 419
- samochody - 108
- ciągniki - 24
[edytuj] Działania bojowe
Pułk wchodził w skład 8 Drezdeńskiej Dywizji Piechoty z 2 Armii WP.
Chrzest bojowy przeszedł 14 kwietnia 1945 roku, forsując Nysę na odcinku Rothenburg, Nieder-Neundorf. Po przełamaniu obrony niemieckiej nad Nysą, pułk wspierając natarcie dywizji, dotarł na przedmieścia Drezna.
Po powrocie spod Drezna uczestniczył w walce z niemieckimi oddziałami pancernymi. Do najcięższych walk pułku w tym okresie należały działania obronne pod Budziszynem, Cölln, Streda, Weidlitz i w rejonie masywu leśnego Forst Nikel.
W operacji praskiej wspierał dywizjonami piechotę w walkach o Mikulaszowice, Labendave, Lukor.
Szlak bojowy zakończył 10 maja 1945 roku na terenie Czechosłowacji.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
[edytuj] Żołnierze
Dowódcy pułku:
- ppłk Sergiusz Rawicki (do 10 I 1945)
- ppłk Grzegorz Wasiljew (do 5 II 1945)
- ppłk Bieremowski (do 12 II 1945)
- ppłk Skorobogatow (do 23 IV 1945)
- mjr Abramczenko (od 23 IV 1945)
Oficerowie:
[edytuj] Okres powojenny
Pułk stacjonował początkowo w garnizonie Skierniewice, a następnie w Tarnowskich Górach[2].
W 1956 roku pułk został rozwiązany[3]. Jego tradycje i numer przejął reorganizujący się na etat pułku artylerii haubic, 38 Pułk Artylerii Lekkiej 7 Dywizji Piechoty.
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960 : skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń ;Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 8388089676.
- Władysław Ways: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego. Formowanie, działania bojowe, organizacja i uzbrojenie, metryki jednostek artylerii, Cz. II. Warszawa 1967
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||
