3C 66B

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Współrzędne: Astronomia 02h23m11,41124s; +42°59'31,384"

UGC 1841
Galaktyka UGC 1841 (większa) - HST
Galaktyka UGC 1841 (większa) - HST
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Andromeda
Typ eliptyczna (E)
Rektascensja 02h 23m 11,41124s[1]
Deklinacja +42° 59' 31,384"[1]
Odległość 270 milionów ly
Przesunięcie ku czerwieni 0,02106[1]
Jasność obserwowana 14,81[1]m
Alternatywne oznaczenia
UGC 1841, PGC 9067, 2MASX J02231141+4259313

3C 66B (również UGC 1841 lub PCG 9067) – olbrzymia galaktyka eliptyczna znajdująca się w gwiazdozbiorze Andromedy w odległości około 270 milionów lat świetlnych. Galaktyka ta leży na obrzeżach gromady galaktyk Abell 347.

UGC 1841 jest silnym radioźródłem oznaczanym jako 3C 66B. Wytworzyła ona dwa wielkie dżety, które na zdjęciach optycznych wyglądają jak poskręcany drut. Każdy z dżetów ma około 10 000 lat świetlnych długości. Ta niezwykła struktura powstała prawdopodobnie na skutek wzajemnego oddziaływania dwóch supermasywnych czarnych dziur znajdujących się w centrum galaktyki. Ich maksymalna masa może wynosić do 1010mas Słońca. Składniki tej podwójnej supermasywnej czarnej dziury obiegają środek masy, lecz tylko jedna z nich wytworzyła dżety radiowe. Okres obiegu tych czarnych dziur wynosi około jednego roku i to właśnie ten wzajemny obieg jest przyczyną powstania skręconych dżetów. Według szacunków obie czarne dziury połączą się w ciągu kilku tysięcy lat.

Galaktyka 3C 66B jest też prawdopodobnie źródłem promieniowania gamma w zakresie TeV.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 3C 66B w bazie SIMBAD (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]