3 Dywizja Strzelców Polskich (WP na Wschodzie)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| 3 Dywizja Strzelców Polskich | |
| Historia | |
| Państwo | Rosja, Polska |
| Sformowanie | 1917 |
| Rozformowanie | 1918 |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | gen. Józef Leśniewski |
| Działania zbrojne | |
| Wojna domowa w Rosji | |
| Organizacja | |
| Podporządkowanie | I Korpus Polski w Rosji |
| Rodzaj wojsk | Piechota |
3 Dywizja Strzelców Polskich (3 DSP) – wielka jednostka piechoty Wojska Polskiego na Wschodzie.
Dywizja sformowana została jesienią 1917 w Jelni, w składzie I Korpusu Polskiego w Rosji.
[edytuj] Skład organizacyjny
- dowództwo
- dowódca - gen. mjr Józef Leśniewski
- dowódca - gen. mjr Wacław Iwaszkiewicz-Rudoszański
- sztab
- 9 Pułk Strzelców Polskich
- 10 Pułk Strzelców Polskich
- 11 Pułk Strzelców Polskich
- 12 Pułk Strzelców Polskich
- 3 Brygada Artylerii
- 3 Dywizjon Parkowy
- kompania inżynieryjna
- tabor dywizyjny
- dwa szpitale
- oddział opatrunkowy
W grudniu 1917 dywizja etatowo liczyła: 320 oficerów, 29 lekarzy, 44 urzędników, 14771 żołnierzy frontowych, 2002 żołnierzy niefrontowych, około 2350 koni. Stan faktyczny wynosił odpowiednio: 329, 10, 22, 2264, 1151, ok. 1590
[edytuj] Bibliografia
- Henryk Bagiński, Wojsko Polskie na Wschodzie 1914-1920, Warszawa 1921 ( reprint, Warszawa 1990)
- Polskie formacje wojskowe w Rosji 1914-1920 w świetle dokomentów CAW dostęp 11.10.2008
|
||||||||||||||||||||||
