40.M Nimród

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
40.M Nimród páncélvadász és légvédelmi gépágyú
Dane podstawowe
Państwo  Węgry
Producent Zakłady Ganz w Budapeszcie
Typ pojazdu samobieżne działo przeciwlotnicze
Trakcja gąsienicowa
Załoga 6
Historia
Prototypy 1938
Produkcja 1941-1943
Egzemplarze 135
Dane techniczne
Silnik 1 silnik gaźnikowy, 8-cylindrowy Ganz VII VGT 107
o mocy 155 KM (114 kW)
Transmisja mechaniczna
Poj. zb. paliwa 250 l
Pancerz 6 - 13 mm
Długość 5,29 m
Szerokość 2,31 m
Wysokość 2,99 m
Prześwit 0,35 m
Masa 8 000 kg
bojowa: 10 500 kg
Osiągi
Prędkość 35 km/h
Zasięg 300 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 działko Bofors L/60 kal. 40 mm
Użytkownicy
Węgry

40.M Nimród (węg. 40.M Nimród páncélvádasz és légvédelmi gépágyú) – węgierskie samobieżne działo przeciwlotnicze z okresu II wojny światowej, wykorzystywane także w roli niszczyciela czołgów.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pojazd był produkowany w zakładach budapeszteńskich Ganz na licencji szwedzkiego Landsverk Anti II. Pierwszy egzemplarz przybył ze Szwecji w grudniu 1938 roku, a pierwsze wozy wyprodukowano na Węgrzech w grudniu 1940 roku. Produkcja odbywała się w latach 1941-1943 i zakończyła się po wybudowaniu 135 pojazdów. Działo posiadało standardowe podwozie czołgu Toldi I oraz odkrytą od góry obrotową wieżę z armatą przeciwlotniczą Bofors 40 mm. Łącznie zbudowano 135 egzemplarzy w dwóch seriach produkcyjnych. Początkowo planowano zastosowanie Nimroda także do zadań przeciwpancernych, ale kiedy okazało się, że jego armata była niewystarczająca do niszczenia ciężko opancerzonych czołgów przeciwnika wycofano go z tej roli.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Becze, Csaba. Magyar Steel. Mushroom Model Publications. Sandomierz 2006

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]