40.M Turán I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
40M Turán I
40M Turán I w muzeum czołgów w Kubince
40M Turán I w muzeum czołgów w Kubince
Dane podstawowe
Państwo  Węgry
Producent m.in. Manfred Weiss
Typ pojazdu czołg średni
Trakcja gąsienicowa
Załoga 5
Historia
Prototypy 1940
Produkcja 19411944
Wycofanie 1945
Egzemplarze ok. 300
Dane techniczne
Silnik 1 silnik benzynowy, 8-cylindrowy Manfred Weiss-Z o mocy 260 KM (195 kW) przy 2200 obr./min.
Transmisja mechaniczna
Poj. zb. paliwa 265 l
Pancerz 8 – 60 mm
Długość 5,55 m
Szerokość 2,44 m
Wysokość 2,39 m
Prześwit 0,38 m
Masa 18,2 t
Osiągi
Prędkość 47 km/h (maksymalna po drodze)
Zasięg 165 km (po drodze)
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 0,9 m
Rowy (szer.) 2,2 m
Ściany (wys.) 0,8 m
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 x armata 41.M kal. 40 mm (101 szt. amunicji)
2 x karabiny maszynowe 34/40 A.M. kal. 8 mm
Użytkownicy
Węgry
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

40.M Turán Iwęgierski czołg średni z okresu II wojny światowej[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W roku 1940 Węgrzy zakupili od Protektoratu Czech i Moraw prototyp czechosłowackiego czołgu średniego T-21, który powstał na bazie LT vz. 35. Ponadto zakupiono także licencję na jego produkcję na Węgrzech. W oparciu o czechosłowacki projekt oparto konstrukcję nowego węgierskiego czołu 40.M Turán[1].

Początkowo zamówiono 230 czołgów. Pierwsze seryjne czołgi dostarczono w roku 1942, a do maja 1944 wyprodukowano ogółem 285 czołgów[1].

Czołgi Turán I swój chrzest bojowy przeszły w kwietniu 1944 roku podczas walk węgierskiej 2. Dywizji Pancernej z jednostkami Armii Czerwonej na Ukrainie. W zaciekłych walkach utracono 30 maszyn[1].

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Kadłub czołgu Turán I wykonano z walcowanych płyt pancernych, łączonych nitami ze stalowym szkieletem. Pancerz w przedniej części i po bokach kadłuba miał grubość 25 mm, płyta tylna 8-25 mm, a część górna i dno - 8 mm. Podobnie została wykonana wieża. Grubość pancerza wieży wynosiła: w przedniej części 50 mm, a jarzma 60 mm. W wieży umieszczono główne uzbrojenie czołgu, czyli armatę czołgową 41.M kal. 40 mm oraz 1 km kal. 8 mm[1].

Podwozie czołgu składało się z 16 małych kół jednych z gumowymi bandażami, pary kół napędowych z tyłu i pary kół napinających z przodu[1].

Wersje[edytuj | edytuj kod]

Oprócz czołgu podstawowego opracowano wariant dowódczy oznaczony jako 40.M Turán I P.K. Był on dodatkowo wyposażony w radiostację nadawczo-odbiorczą R-4T[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Andrzej Zasieczny: Czołgi II wojny światowej. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Alma-Press, 2005, s. 75-76. ISBN 83-7020-325-6.