41 Dywizjon Artylerii Lekkiej
| 41 Dywizjon Artylerii Lekkiej | |
| Historia | |
| Państwo |  II Rzeczpospolita |
| Sformowanie | 1939 |
| Rozformowanie | 1939 |
| Tradycje | |
| Rodowód | 32 Dywizjon Artylerii Lekkiej |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | kpt. Józef Rylski |
| Działania zbrojne | |
| kampania wrześniowa | |
| Organizacja | |
| Rodzaj wojsk | artyleria |
| Rodzaj sił zbrojnych | Wojska lądowe |
41 Dywizjon Artylerii Lekkiej (41 dal) - pododdział artylerii lekkiej Wojska Polskiego II RP.
Dywizjon nie występował w organizacji pokojowej wojska. Miał być sformowany zgodnie z planem mobilizacyjnym "W", w trakcie mobilizacji powszechnej z terminem gotowości bojowej na 3 września godz. 24:00. Praktycznie gotowość do działań osiągnął już 2 września[1].
Jednostką mobilizującą był 32 Dywizjon Artylerii Lekkiej stacjonujący w garnizonie Rembertów[1] (OK Nr I).
Organizacja wojenna pododdziału była identyczna z organizacją wojenną dywizjonu wchodzącego w skład pułku artylerii lekkiej i zakładała, że w jego składzie znajdzie się dowództwo, trzy baterie armat i kolumna amunicyjna. Każda z baterii miała być uzbrojona w cztery 75 mm armaty wz. 1897.
Dywizjon miał być jednostką artylerii odwodu Naczelnego Wodza.
3 września dowódca dywizjonu mjr Stefan Hernik został wezwany do generała Waleriana Czumy - dowódcy obrony Warszawy, gdzie został mianowany dowódcą artylerii Warszawy, a 41 dal został przekazany do dyspozycji Dowództwa Obrony Warszawy. Dywizjon przybył do stolicy w nocy z 3 na 4 września, zaś jego ostateczne rozmieszczenie w ramach odcinka Warszawa-Zachód nastąpiło 8 września i ukształtowało się następująco:
- 1 bateria - rejon ul. Górczewskiej i Księcia Janusza
- 2 bateria - rejon Fortu Bema
- 3 bateria - rejon Reduty Ordona, ul. Wolskiej i cmentarza prawosławnego
Na tych stanowiskach, poza drobnymi zmianami, dywizjon pozostał do kapitulacji.
[edytuj] Obsada personalna 41 dal
- dowódca dywizjonu - kpt. Józef Rylski
- adiutant - ppor. rez. Eugeniusz Zakrzewski
- oficer zwiadowczy - ppor. rez. Tadeusz Łapiński
- oficer łączności - por. rez. Lucjan Żochowski
- oficer łącznikowy - ppor. rez. Wiesław Wolfram
- oficer płatnik - kpt. rez. Władysław Maćkowski
- oficer żywnościowy - ppor. rez. Władysław Żyro
- lekarz - ppor. rez. lek. Jan Poloch
- lekarz weterynarii - ppor. rez. lek. wet. Eugeniusz Plewiński
- dowódca kolumny amunicyjnej - ppor. rez. Witold Paciorkowski
1 bateria
- dowódca baterii - por. Jan Karbowski
- oficer ogniowy - por. rez. Abraham Loew
- oficer zwiadowczy - ppor. rez. Zygmunt Wójcik
- dowódca I plutonu - ppor. rez. mgr. Stanisław Bończa-Skarzyński
- dowódca II plutonu - ppor. rez. Wacław Dębek
2 bateria
- dowódca baterii - kpt. rez. dr Bronisław Dobrzański
3 bateria
- dowódca baterii - por. rez. Stanisław Jarosiński
- oficer ogniowy - ppor. rez. Ludwik Herniczek
- oficer zwiadowczy - ppor. rez. Władysław Straszak
- dowódca I plutonu - ppor. rez. Mieczysław Konwicki
- dowódca II plutonu - ogn. pchor. rez. Witold Pauli
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- Piotr Zarzycki, 32 Dywizjon Artylerii Lekkiej, Wydawnictwo AJAKS, Pruszków 1998
- Karol Lucjan Galster: Księga Pamiątkowa Artylerii Polskiej 1914 - 1939. Londyn: 1975.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
