46 Dywizjon Artylerii Ciężkiej
| 46 Dywizjon Artylerii Ciężkiej | |
| Historia | |
| Państwo |  II Rzeczpospolita |
| Sformowanie | 1939 |
| Rozformowanie | 1939 |
| Tradycje | |
| Rodowód | 1 Pułk Artylerii Ciężkiej |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | kpt. Stanisław Kozłowski |
| Działania zbrojne | |
| kampania wrześniowa | |
| Organizacja | |
| Rodzaj wojsk | artyleria |
| Rodzaj sił zbrojnych | wojsko |
46 Dywizjon Artylerii Ciężkiej (46 dac) - pododdział artylerii ciężkiej Wojska Polskiego.
Dywizjon nie występował w organizacji pokojowej wojska. Został sformowany zgodnie z planem mobilizacyjnym "W", w I rzucie mobilizacji powszechnej. Jednostką mobilizującą był 1 Pułk Artylerii Ciężkiej z Modlina. Dywizjon przeznaczony był do odwodu Naczelnego Wodza.
Mobilizacja została przeprowadzona w dniach 31 sierpnia - 6 września 1939, w lesie na zachód od wsi Rybitew. Do 3 września zgłosiło się do dywizjonu ok. 90% poborowych i zmobilizowano 100% koni. Pobrano 12 armat kal. 120 mm wz. 78/09/31 oraz 2 jednostki ognia. Większość mobilizowanych żołnierzy pochodziła z Warszawy, Płońska i z Modlina. Podczas formowania oddziału podjęto specjalne środki bezpieczeństwa. Mobilizację utrudniali niemieccy koloniści. 5 września zatrzymano dywersanta, który wskazywał rakietami miejsce postoju dywizjonu. 6 września dywizjon został włączony w skład GO gen. Zulaufa.
[edytuj] Obsada personalna
dowódca — kpt. Stanisław Kozłowski
- adiutant — por. rez. Jan Sowa
- oficer płatnik — ppor. rez. mgr Władysław Jarczyk
- dowódca kolumny amunicyjnej — por. rez. Mieczysław Wassowicz
- dowódca 1 baterii — por. Antoni Kulikowski
- oficer ogniowy — ppor. rez. Kazimierz Tylia
- dowódca 2 baterii — por. rez. Wacław Ostaszewski
- oficer ogniowy — por. Marian Gierałtowski
- dowódca 3 baterii — por. Stanisław Zelkowski
[edytuj] Działania bojowe
6 września dywizjon otrzymał pierwszy rozkaz bojowy. Nakazywał on zajęcie stanowisk ogniowych w rejonie Stanisławowa (ok. 3 km na północny zachód od wsi Rybitew) z posterunkami obserwacyjnymi w rejonie Nowego Modlina i kierunkiem strzału na północny wschód.
[edytuj] Bibliografia
- Tadeusz Jurga: Obrona Polski 1939. Instytut Wydawnictw PAX. Warszawa 1990.
- Piotr Zarzycki: Plan mobilizacyjny "W". Wykaz oddziałów mobilizowanych na wypadek wojny. Pruszków 1995. ISBN 83-85621-87-3.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
