46 Eskadra Towarzysząca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
46 Eskadra Towarzysząca
46 eskadra obserwacyjna-symbol.JPG
Godło 46 Eskadry Towarzyszącej
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1937
Rozformowanie 1939
Nazwa wyróżniająca nie posiadała
Patron nie posiadała
Tradycje
Święto 23 maja[1]
Nadanie sztandaru nie posiadała
Dowódcy
Pierwszy kpt. obs. Jan Żurkowski
Ostatni kpt. pil. Roman Rypson
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja Garnizon Toruń
Garnizon Bydgoszcz
Podporządkowanie II/4 Dywizjon Towarzyszący
Wydzielony Dywizjon Towarzyszący
Rodzaj wojsk Lotnictwo
Rodzaj sił zbrojnych Wojsko[2]

46 Eskadra Towarzyszącapododdział lotnictwa Wojska Polskiego.

Historia eskadry[edytuj | edytuj kod]

46 Eskadra Towarzysząca została sformowana na podstawie rozkazu Ministra Spraw Wojskowych L.dz. 4359/tjn. Org. z dnia 19 lipca 1937 roku.

Mobilizacja eskadry została przeprowadzona w dniach 23-24 sierpnia 1939 roku. Po zakończeniu mobilizacji jednostka została przemianowana na 46 Eskadrę Obserwacyjną.

W kampanii wrześniowej walczyła w składzie lotnictwa Armii „Pomorze” operując z lotnisk polowych w Czersku i Bielicach Nowych. Na uzbrojeniu eskadry znajdowało się siedem samolotów Lublin R-XIIID i R-XIIIC oraz dwa samoloty łącznikowe RWD-8[3].

Personel eskadry[edytuj | edytuj kod]

  • Dowódca: kpt. pil. Roman Rypson
  • Dowódca I/46 Plutonu: por. obs. Tadeusz Pokoniewski[4]
  • Dowódca II/46 Plutonu: por. obs. Stanisław Osiadacz[4]
  • Szef mechaników I/46 Plutonu: majster wojsk. Władysław Wis[4]
  • Szef mechaników II/46 Plutonu: st. majster wojsk. Franciszek Ciecholewski[4]
  • Szef admin. eskadry: st. sierż. Władysław Klich[4]

I/46 Pluton[4]

Obserwatorzy

  • por. Mirosław Pszczółkowski, por. Wacław Szcześniewski, por. Witold Szumyłowicz

Piloci

  • ppor. rez. Stanisław Jara, kpr. Stanisław Czwarno, kpr. Władysław Bobrek, kpr. Zygfryd Ossowski, st. szer. Franciszek Rutkowski

II/46 Pluton[4]

Obserwatorzy

  • por. Tadeusz Kuryłło, por. Kazimierz Szymański, por. Jan Wronka, ppor. Kazimierz Chominiec, ppor. Kazimierz Sławiński, ppor. Bronisław Stacherski

Piloci

  • ppor. rez. Burda, sierż. Alojzy Domżalski, kpr. Kazimierz Berezka, kpr. Edmund Gałęzewski, kpr. Piotr Oczki, kpr. Bolesław Sitarz, st. szer.Bernard Musiał

Przypisy

  1. Święto 4 Pułku Lotniczego.
  2. Ustawa z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku obrony (Dz. U. z 1938 r. Nr 25, poz. 220). W skład Sił Zbrojnych II RP wchodziły wojska lądowe nazywane ówcześnie wojskiem i Marynarka Wojenna. Wojsko składało się z jednostek organizacyjnych wojska stałego i jednostek organizacyjnych Obrony Narodowej, a także jednostek organizacyjnych Korpusu Ochrony Pogranicza.
  3. Izydor Koliński: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego (lotnictwo). s. 95.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w Wojnie Obronnej 1939. s. 237.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Izydor Koliński: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego (lotnictwo). Formowanie, działania bojowe, organizacja i uzbrojenie, metryki jednostek lotniczych. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. Cz. 9. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1978.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w Wojnie Obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1982, s. 219-223. ISBN 83-206-0281-5.