4B5B

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

4B5B – w telekomunikacji system kodowania danych cyfrowych. W 4B5B grupa czterech bitów jest zamieniana na 5 bitów tak, by w wyjściowym ciągu 5 bitów bit o wartości 1 występował przynajmniej dwa razy.

Kodowanie jest używane w systemach, w których bit o wartości 1 zmienia poziom sygnału w kanale (np NRZI), a zmiana sygnału jest znacznikiem czasu dla następnej zmiany. Gdyby w przesyłanym sygnale nie następowały bity o wartości 1, nie występowałaby zmiana sygnału przez dłuższy czas, co mogłoby doprowadzić do rozsynchronizowania zegara po stronie odbiornika. 4B5B rozwiązuje ten problem poprzez przypisanie każdemu blokowi 4 bitów odpowiednich 5 bitów, tak by w wyjściowym ciągu 5 bitów bit o wartości 1 występował przynajmniej dwa razy i ciąg kolejnych zer nie był dłuższy niż 3. Ciągi 5 bitów są ustalone w słowniku.

4B5B zostało spopularyzowane przez Fiber Distributed Data Interface (FDDI) w połowie 1980, a później został przyjęty w standardach:

  • 100BASE-TX
  • AES10-2003 MADI [1] (Multichannel Digital Audio Interface).

Nazwa "4B5B" zazwyczaj oznacza wersję używaną w FDDI. Inne 4-na-5-bitowe kody używane do zapisu magnetycznego są znane jako Group code recording (GCR).

Tabela kodowania[edytuj | edytuj kod]

Nazwa 4b 5b Wartość
Opis
0 0000 11110 0
1 0001 01001 1
2 0010 10100 2
3 0011 10101 3
4 0100 01010 4
5 0101 01011 5
6 0110 01110 6
7 0111 01111 7
8 1000 10010 8
9 1001 10011 9
A 1010 10110 A
B 1011 10111 B
C 1100 11010 C
D 1101 11011 D
E 1110 11100 E
F 1111 11101 F
Q -NONE- 00000 Quiet (signal lost)
I -NONE- 11111 Idle
J -NONE- 11000 Start #1
K -NONE- 10001 Start #2
T -NONE- 01101 End
R -NONE- 00111 Reset
S -NONE- 11001 Set
H -NONE- 00100 Halt

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]