4 Brygada Kawalerii Pancernej
| 4 Brygada Kawalerii Pancernej | |
| Historia | |
| Państwo | |
| Sformowanie | 1995 |
| Rozformowanie | 2001 |
| Nazwa wyróżniająca | Suwalska[1] |
| Patron | Zygmunt Podhorski |
| Tradycje | |
| Święto | 11 września |
| Nadanie sztandaru | 15 lipca 1996 |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | ppłk Kazimierz Pałasz |
| Ostatni | ppłk dypl. Mirosław Szyłkowski |
| Organizacja | |
| Numer | JW 2522 |
| Dyslokacja | Orzysz; Bemowo Piskie |
| Podporządkowanie | 15 Dywizja Zmechanizowana (1995-2000) 1 Dywizja Zmechanizowana (2000-2001) |
| Rodzaj wojsk | wojska pancerne |
| Rodzaj sił zbrojnych | wojska lądowe |
4 Suwalska Brygada Kawalerii Pancernej im. gen. bryg. Zygmunta Podhorskiego – jednostka wojsk pancernych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
Dowództwo brygady pełniło jednocześnie funkcję dowództwa garnizonu Orzysz.
Spis treści |
[edytuj] Formowanie i zmiany organizacyjne
Sformowana w czerwcu 1995 w Orzyszu jako jednostka 15 Dywizji Zmechanizowanej. Brygadę organizowano w koszarach, które zajmowała wcześniej 32 Brygada Rakiet Operacyjno-Taktycznych i Ośrodek Szkolenia Specjalistów WRiA.
W składzie brygady był batalion zmechanizowany, który większość swoich sił wydzielał do Litewsko-Polskiego Batalionu Sił Pokojowych
W 2000 brygada została włączona w skład 1 Dywizji Zmechanizowanej. W wyniku kolejnych zmian restrukturyzacyjnych w Wojsku Polskim brygadę rozformowano. Ostatecznie brygada przestała istnieć 1 stycznia 2001.
Sztandar przekazany został do Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie.
W koszarach brygady, do czerwca 2008, był rozlokowany Litewsko-Polski Batalion Sił Pokojowych a aktualnie zajmują je pododdziały 15 Brygady Zmechanizowanej.
[edytuj] Tradycje
Dla zachowania w pamięci bohaterskich czynów jednostek kawalerii II RP, Minister Obrony Narodowej [2] polecił 4 Brygadzie Kawalerii Pancernej w Orzyszu przejąć dziedzictwo i z honorem kontynuować tradycje oddziałów 4 Suwalskiej Brygady Kawalerii:
- 3 Pułku Szwoleżerów Mazowieckich im. płk. Jana Kozietulskiego
- 1 Pułku Ułanów Krechowieckich im. płk. Bolesława Mościckiego
- 2 Pułku Ułanów Grochowskich im. gen. Józefa Dwernickiego
- 3 Pułku Strzelców Konnych im. Hetmana Wielkiego Koronnego Stefana Czarnieckiego (z Nowogródzkiej Brygady Kawalerii)
- 4 Dywizjonu Artylerii Konnej
Doroczne święto brygada obchodziła 11 września
[edytuj] Sztandar i odznaka i hymn brygady
15 lipca 1996 Szef Sztabu Generalnego gen. Tadeusz Wilecki, na polach Grunwaldu, wręczył dowódcy brygady ppłk. Kazimierzowi Pałaszowi sztandar. Rodzicami chrzestnymi sztandaru byli: rtm. Winogrodzki - żołnierz 1 Pułku Ułanów Krechowieckich PSZ na Zachodzie i Pani Maria Bobińska z d. Podhorska - córka patrona brygady - działaczka organizacji "Rodzina Krechowiecka". Sztandar ufundowało społeczeństwo Orzysza, w tym rodziny kadry zawodowej brygady.
Sztandar wykonany jest zgodnie z wzorem zawartym w ustawie o znakach Sił Zbrojnych z 19.02.1993[3]
Pomiędzy ramionami krzyża kawalerskiego, w polach wieńców wawrzynu cyfra 4 - numer brygady.
Symbole umieszczone w wieńcach wawrzynu na odwrotnej stronie płata sztandaru podkreślają kontynuowane przez brygadę tradycje:
- w prawym górnym wieńcu wawrzynu wizerunek odznaki 1 Pułku Ułanów Krechowieckich
- w prawym dolnym wieńcu wawrzynu wizerunek odznaki 3 Pułku Szwoleżerów Mazowieckich
- w lewym dolnym wieńcu wawrzynu wizerunek odznaki 3 Pułku Strzelców Konnych
- w lewym górnym wieńcu wawrzynu wizerunek odznaki 2 Pułku ułanów Grochowskich
Na puszce głowicy od strony czołowej umieszczono napis: "SBKP" - skrót nazwy "Suwalska Brygada Kawalerii Pancernej".
Odznaka brygadowa - jest wykonana w formie krzyża ułożonego z proporczyków, między którymi umieszczone są fragmenty skrzydeł husarskich w kolorze stalowym. Emaliowane proporce są w kolorze barw pułków, których tradycje brygada kultywowała. W centrum krzyża nałożony srebrny orzeł państwowy, na którego piersiach umieszczono czarno-pomarańczową tarczę z numerem brygady -4- , na skrzydłach krzyża zaś litery SBKP. Odznaka nawiązywała do kształtu odznaki 1 Pułku Ułanów Krechowieckich z 1921 roku. Odznakę zaprojektował kpt. Jacek Kowalski[4].
- To trąbki głos z ułanem szedł do boju,
- Cudowny dźwięk to honor, sława, część
- Wiec każdy z nich się nie bał trudu, znoju.
- By tej tradycji sławę nieść.
- Refren:
- To brygada kawalerii
- To pancerna czwarta jest wśród nas
- Duch bojowy starej gwardii towarzyszy ciągle nam,
- Ruszaj brygado, ruszaj w nowe dni,
- Szarża ułańska niech się tobie śni,
- Czwarta pancerna to ułańska brać,
- Zwycięży wroga, trzeba się jej bać!
- Cudowna jest naszego kraju przeszłość
- cudowny śpiew na wojnie wzniecał sny.
- Śpiewali ją ojcowie wciąż nad Wisłą
- i powtarzamy ja dzisiaj my.
- Refren...
- Nasze szwadrony wyruszają w świat
- I niechaj w drodze śpiewa z nami wiatr
- Bo dla ułana to zwykła rzecz
- Aby ze sobą piosenkę mieć.
- Refren...
[edytuj] Struktura organizacyjna
- dowództwo i sztab
- batalion dowodzenia - dowódca - kpt. Mirosław Sadowski
- 1 batalion czołgów - dowódca - kpt. Krzysztof Krakowski
- 2 batalion czołgów - dowódca - kpt. Jerzy Cygroń
- 3 batalion czołgów - dowódca - mjr Wojciech Ganuszko
- batalion zmechanizowany (Litpolbat) dowódca - ppłk Zbigniew Sikora
- dywizjon artylerii samobieżnej - dowódca - mjr Jarosław Rutkowski
- dywizjon artylerii przeciwlotniczej (stacjonował w Bemowie Piskim) - dowódca - por. Kornniowski
- kompania rozpoznawcza - dowódca - kpt.Artur Pieńkowski
- kompania saperów
- kompania zaopatrzenia - dowódca - por. Krzysztof Zakrzewski
- kompania remontowa - dowódca - por. Marcin Warda
- kompania medyczna - dowódca - kpt. Tadeusz Wilk
[edytuj] Uzbrojenie
- czołgi średnie T-55AM
- bojowe wozy piechoty BWP-1
- haubice ciągnione 122 mm haubica wz. 38/85
- armaty przeciwlotnicze ZU-23-2
- opancerzone samochody rozpoznawcze BRDM-2
[edytuj] Dowódcy brygady
- ppłk Kazimierz Pałasz
- ppłk dypl. Roman Chojecki
- płk dypl. Sylwester Giszczak
- ppłk dypl. Mirosław Szyłkowski
Przypisy
- ↑ Decyzja Ministra Obrony Nardowej nr 112/MON z 14 lipca 1995.
- ↑ Decyzja MON nr 112/MON z 14 lipca 1995
- ↑ :: Departament Wychowania i Promocji Obronności - MON :: Sztandary wojskowe ::
- ↑ Zdzisław Sawicki: Mundur i odznaki Wojska Polskiego.... s. 88-89.
[edytuj] Bibliografia
- Zdzisław Sawicki: Mundur i odznaki Wojska Polskiego : czas przemian. Warszawa: "Bellona", 1997.