4 Pułk Strzelców Konnych Ziemi Łęczyckiej
| 4 Pułk Strzelców Konnych | |
| Historia | |
| Państwo | |
| Rozformowanie | 1939 |
| Nazwa wyróżniająca | Ziemi Łęczyckiej |
| Tradycje | |
| Święto | 23 marca |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | ppłk Henryk Borewicz |
| Ostatni | ppłk Zygmunt Marszewski |
| Działania zbrojne | |
| kampania wrześniowa | |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | Płock |
| Podporządkowanie | Nowogródzka Brygada Kawalerii |
| Rodzaj wojsk | Kawaleria |
4 Pułk Strzelców Konnych Ziemi Łęczyckiej (4 psk) - oddział kawalerii Wojska Polskiego II RP.
Pułk do 1939 stacjonował w garnizonie Płock. Święto pułkowe - 23 marca, rocznica wręczenia pierwszego sztandaru w Łęczycy w 1920 Pułk nawiązywał do tradycji Pułku 4 Szaserów, sformowanego w 1806.
Spis treści |
[edytuj] Działania zbrojne
Kampanię 1939 roku pułk odbył w ramach Nowogródzkiej Brygady Kawalerii.
Pierwszą walkę pułk stoczył 1 września w rej. Działdowo - Lidzbark Welski Pułk walczył pod Narzymem (2 września), Płockiem (5 - 7 września), Mińskiem Mazowieckim, Kałuszynem, Majdanem, Sielcem. Duże straty pod Jacnią i Krasnobrodem zdecydowały o rozwiązaniu pułku 23 września.
Ośrodek Zapasowy ewakuowano do Chełma, gdzie sformował 3 szwadrony.
Pułk reaktywowano w AK. Działał w okolicach Sochaczewa, Grójca i Błonia. W styczniu 1945 r. pułk został ostatecznie rozwiązany.
[edytuj] Dowódcy pułku
- ppłk Henryk Borewicz ( 10.1920 - 18.06.1922 )
- płk Jan Dembicki ( 18.06.1922 – 23.02.1925 )
- płk Zygmunt Lecewicz ( 24.02.1925 – 12.04.1929 )
- p.o. ppłk Marian Żółtowski ( 12.04.1929 – 25.05.1929 )
- płk Mikołaj Więckowski ( 25.05.1929 – 15.03.1939 )
- mjr Michał Stempkowski ( 15.03.1939 – 26.03.1939 )
- płk Kazimierz Żelisławski ( 26.03.1939 – 17.07.1939 )
- ppłk Zygmunt Marszewski ( 18.07.1939 – 09.1939 )
- mjr/ppłk Leopold Peszkowski ps. "Kowal" (1944)
[edytuj] Oficerowie pułku
- rtm. Adolf Czarnota
Odznaczeni srebrnym krzyżem Orderu „Virtuti Militari” V klasy za wojnę 1918-1920
|
|
|
[edytuj] Symbole pułku
Odznaka
Odznaka zatwierdzona Dz. Rozk. MSWojsk nr 46, poz. 653 z 18 listopada 1924 roku. Posiada kształt krzyża maltańskiego, którego ramiona są emaliowane w barwach szmaragdowo - amarantowych z białym paskiem. Na środek krzyża nałożona jest emaliowana tarcza herbowa Ziemi Łęczyckiej. Dwuczęściowa - oficerska wykonana w srebrze i emaliowana, żołnierska w tombaku, lakierowana. Wymiary: 40x40 mm. Wykonanie: Chaim Rubin - Włocławek [1]
Oznaka
Na naramiennikach cyfra pułkowa 4
Barwy pułku
Proporczyki ciemnozielono (malachitowo)-amarantowe z białą żyłką
W 1927 roku szmragdowo - amarantowy; pasek biały[2])
Czapka rogatywka – otok amarantowy[3].
Spodnie długie[a] ciemnogranatowe, lampasy amarantowe, wypustka amarantowa (nieregulaminowa - biała).
Żurawiejka
- Mariawitów zgrywa w karty,
- Strzelców konnych pułk to "czwarty"
- Lance do boju, szable w dłoń...
- Kiesa pusta, łeb obdarty,
- Konnych strzelców pułk to "czwarty"
- Lance do boju, szable w dłoń...
Uwagi
- ↑ szasery
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. Warszawa: Instytut Wydawniczy Pax, 1990. ISBN 83-211-1104-1.
- "Almanach oficerski": praca zbiorowa, Wojskowy Instytut Naukowo-Wydawniczy, Warszawa 1923
- "Księga jazdy polskiej": pod protektoratem marsz. Edwarda Śmigłego–Rydza. Warszawa 1936. Reprint: Wydawnictwo Bellona Warszawa 1993
- Jerzy Gliński, Franciszek Wiktor Karassek: Zarys historji wojennej 4-go Pułku Strzelców Konnych Ziemi Łęczyckiej. Warszawa: z polecenia Wojskowego Biura Historycznego, 1932.
- Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945: Katalog Zbioru Falerystycznego: Wojsko Polskie 1918-1939: Polskie Siy Zbrojne Na Zachodzie. Pantera Books. ISBN 83-204-3299-5.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||