5145 Pholus
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| (5145) Pholus | |
| Odkrywca | Spacewatch (David Rabinowitz) |
| Data odkrycia | 9 stycznia 1992 |
| Nr kolejny | 5145 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Lokalizacja | Centaur |
| Półoś wielka | 20,3025 j.a. |
| Mimośród | 0,5719 |
| Peryhelium | 8,8913 j.a. |
| Aphelium | 31,9137 j.a. |
| Okres obiegu wokół Słońca |
91 lat 176 dni |
| Śr. prędkość | 6,03 km/s |
| Inklinacja | 24,67° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica | 185 ± 16 km |
| Masa | ~6,6 × 1018 kg |
| Średnia gęstość | 2,0? g/cm3 |
| Okres obrotu | (9 h 59 min) h |
| Albedo | 0,044 |
| Jasność absolutna | 7,00m |
| Typ spektralny | Typ C |
| Średnia temperatura powierzchni | ~62 K |
5145 Pholus – planetoida z grupy centaurów, obiegający Słońce pomiędzy orbitami Saturna i Urana po bardzo eliptycznej orbicie o mimośrodzie 0,5719 w czasie 91 lat i 176 dni. Średnia odległość Pholusa od Słońca wynosi 20,30 j.a. Ma on średnicę ok. 190 km. Został odkryty 9 stycznia 1992 roku w programie Spacewatch w Obserwatorium Kitt Peak przez Davida Rabinowitza[1]. Nazwa planetoidy pochodzi od centaura Folosa, przyjaciela Heraklesa w mitologii greckiej.
Obiegając Słońce, Pholus przecina trajektorię Saturna, a w momencie, gdy jest od niego najdalej, znajduje się poza orbitą Neptuna. Jego powierzchnia charakteryzuje się czerwoną barwą.
Przypisy
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
… | Poprzednia planetoida | 5145 Pholus | Następna planetoida | …
