52 Dywizjon Artylerii Lekkiej
| 52 Dywizjon Artylerii Lekkiej | |
| Historia | |
| Państwo |  II Rzeczpospolita |
| Sformowanie | 1939 |
| Rozformowanie | 1939 |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | mjr art. Kazimierz Sobolewski |
| Działania zbrojne | |
| kampania wrześniowa | |
| Organizacja | |
| Rodzaj wojsk | artyleria |
| Rodzaj sił zbrojnych | Wojska lądowe |
52 Dywizjon Artylerii Lekkiej (52 dal) - pododdział artylerii lekkiej Wojska Polskiego II RP.
Dywizjon nie występował w organizacji pokojowej wojska. Miał być sformowany zgodnie z planem mobilizacyjnym "W", w I rzucie mobilizacji powszechnej [1].
Jednostką mobilizującą był 27 Pułk Artylerii Lekkiej stacjonujący w garnizonie Włodzimierz Wołyński [2].
Organizacja wojenna pododdziału zakładała, że w jego składzie znajdzie się dowództwo, trzy baterie armat i kolumna amunicyjna. Każda z baterii miała być uzbrojona w cztery 75 mm armaty wz. 1897 [3].
Dywizjon miał być jednostką artylerii odwodu Naczelnego Wodza. Pod koniec czerwca 1939 roku została podjęta decyzja o włączeniu dywizjonu w skład rezerwowego 38 Pułku Artylerii Lekkiej [4].
Dywizjon został sformowany w dniach 31 sierpnia - 5 września 1939 roku, we Włodzimierzu Wołyńskim. W nocy z 12 na 13 września 1939 roku dyon został wyładowany w Dublanach i stanął na postoju w lesie, w rejonie Instytutu Rolniczego [5]. W tym czasie 38 pal, w składzie 38 DP (rez.) znajdował się w lasach na wschód od Medyki [6]. Dywizjon nie dołączył do pułku, lecz został skierowany do obrony Lwowa. 13 września do Lwowa dotarła 1 bateria, a w nocy z 13 na 14 września reszta dywizjonu. W obronie Lwowa jednostka walczyła do 22 września 1939 roku.
[edytuj] Obsada personalna 52 dal
- dowódca dywizjonu - mjr art. Kazimierz Sobolewski
- adiutant - ppor. Jan Malczewski
- oficer zwiadowczy - ppor. Władysław Łuczyński
- oficer łączności - ppor. Wincenty Chabura
- oficer łącznikowy - ppor. rez. Edward Hołdanowicz
- oficer obserwacyjny - por. Jan Wnekowski
- oficer płatnik - ppor. Jan Wiśniewski
- lekarz weterynarii - ppor. lek. wet. Tadeusz Łada-Kłodziński
1 bateria
- dowódca baterii - kpt. art. Edward Nowak
- oficer zwidowaczy - ppor. Piotr Płonek
- oficer ogniowy - ppor. Jan Jaszczęć
- dowódca plutonu - ppor. Juliusz Walewski
2 bateria
- dowódca baterii - kpt. Józef Bilewski
- szef baterii - plut. Bronisław Mucha
3 bateria
- dowódca 3 baterii - ppor. Woźniak [7]
- oficer baterii - ppor. Skrobaczewski
Przypisy
- ↑ Ryszard Rybka, Kamil Stepan, Najlepsza broń ... s. 303.
- ↑ Piotr Zarzycki, Plan mobilizacyjny "W" ... s. 82.
- ↑ Ryszard Rybka, Kamil Stepan, Najlepsza broń ... s. 303, natomiast Piotr Zarzycki, Plan mobilizacyjny "W" ... s. 82 podał, że 52 dal miał być sformowany w mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem czerwonym oraz uzbrojony w 100 mm haubice wz. 1914/1919A i wyposażony w jaszcze wz. 1914/1919K.
- ↑ Ryszard Rybka, Kamil Stepan, Najlepsza broń ... s. CXXXIX-CXL.
- ↑ Piotr Zarzycki, Artyleria w obronie Lwowa w roku 1939 s. 81.
- ↑ Ryszard Dalecki, Armia "Karpaty" ... s. 177.
- ↑ Piotr Zarzycki, Artyleria w obronie Lwowa w roku 1939 s. 98-99.
[edytuj] Bibliografia
- Ryszard Dalecki, Armia "Karpaty" w wojnie obronnej 1939 r., Krajowa Agencja Wydawnicza, Rzeszów 1989, wyd. II, ISBN 83-03-02830-8
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan, Najlepsza broń. Plan mobilizacyjny "W" i jego ewolucja, Oficyna Wydawnicza "Adiutor", Warszawa 2010, ISBN 978-83-86100-83-5
- Piotr Zarzycki, 27 Pułk Artylerii Lekkiej, Wydawnictwo AJAKS, Pruszków 1999, ISBN 83-87103-93-4
- Piotr Zarzycki, Artyleria w obronie Lwowa w roku 1939, Przegląd Historyczno-Wojskowy nr 2 (207), Warszawa 2005
- Piotr Zarzycki, Plan mobilizacyjny "W". Wykaz oddziałów mobilizowanych na wypadek wojny, Oficyna Wydawnicza "Ajaks" i Zarząd XII Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Pruszków 1995, ISBN 83-85621-87-3
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
