55 Pułk Artylerii Lekkiej (II RP)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
55 Pułk Artylerii Lekkiej (55 pal) – oddział artylerii lekkiej Wojska Polskiego II RP.
Pułk nie występował w organizacji pokojowej wojska. Został sformowany, zgodnie z planem mobilizacyjnym "W", w pierwszych dniach września 1939 roku, w II rzucie mobilizacji powszechnej. Jednostkami mobilizującymi były: 6 Pułk Artylerii Lekkiej w Krakowie (dla dowództwa pułku i I dywizjonu) i 2 Pułk Artylerii Lekkiej Legionów w Kielcach (dla II i III dywizjonu). Pułk miał być organiczną jednostką artylerii 45 Dywizji Piechoty (rezerwowej). W czasie kampanii wrześniowej dowództwo II dywizjonu oraz 6 i 9 bateria pułku walczyły w składzie Grupy "Sandomierz".
[edytuj] Obsada personalna pułku
Dowództwo
- dowódca pułku - ppłk A. Riedl
- płatnik - kpt. Wincenty Brożych
I dywizjon (armat)
- dowódca dywizjonu - kpt. Stanisław Rokicki
II dywizjon (armat)
- dowódca dywizjonu - mjr Wacław Cypryszewski (zastępca dowódcy 6 dak)
- dowódca 6 baterii - ppor. Antoni Marian Jakubowski
- oficer zwiadowczy 6 baterii - ppor rez. Witold Rynkiewicz
- oficer ogniowy 6 baterii - ppor rez. Adam Jastrzębski
III dywizjon (haubic)
- dowódca dywizjonu - mjr Józef Porębny, z-ca d-cy pułku
- dowódca 9 baterii - ppor. Andrzej Marian Zbyszewski
- oficer zwiadowczy 9 baterii - ppor rez. Tadeusz Kwiatkowski
- oficer ogniowy 9 baterii - ppor rez. Konstanty Szulc
[edytuj] Bibliografia
- Roman Łoś: Artyleria polska 1914-1939. Wydawnictwo Bellona. Warszawa 1991. ISBN 83-11-07772-X
- Tadeusz Jurga: Wojsko Polskie: krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 7, Regularne jednostki Wojska Polskiego w 1939 : organizacja, działania bojowe, uzbrojenie, metryki związków operacyjnych, dywizji i brygad. Warszawa : Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1975
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||