60 Dywizjon Artylerii Ciężkiej
| 60 Dywizjon Artylerii Ciężkiej | |
| Historia | |
| Państwo |  II Rzeczpospolita |
| Sformowanie | 1939 |
| Tradycje | |
| Rodowód | 10 Pułk Artylerii Ciężkiej |
| Działania zbrojne | |
| kampania wrześniowa | |
| Organizacja | |
| Rodzaj wojsk | artyleria |
| Rodzaj sił zbrojnych | Wojska lądowe |
60 Dywizjon Artylerii Ciężkiej (60 dac) – pododdział artylerii ciężkiej Wojska Polskiego II RP.
Sformowany na bazie 10 Pułku Artylerii Ciężkiej jako dywizjon dyspozycyjny[1].
Po mobilizacji jego pododdziały podczas transportów kolejowych do miejsc przeznaczenia zostały zmuszone do wyładowania się w innych rejonach niż przewidywane.
1 bateria dywizjonu znalazła się 9 września w Jarosławiu. Po przekroczeniu Sanu zajęła stanowiska w rejonie m. Koniaczów, gdzie 11 września walczyła z Niemcami. Po bitwie i odwrocie została włączona w skład artylerii 21 DP i wraz z nią 14 września doszła w rejon Cieszyce-Dachnów. W tym samym dniu została otoczona przez wroga i po zdemontowaniu sprzętu rozproszyła się.
2 bateria 4 września dojechała do Tarnowa, skąd po wyładowaniu pomaszerowała do Tuchowa. Wspierała obronę Dunajca i po wycofaniu się w kierunku wschodnim 9 września weszła w skład grupy artylerii 24 DP.
Dowództwo dywizjonu i 3 bateria brały udział w walkach na Dunajcu, a następnie w działaniach artylerii 24 DP.
[edytuj] Struktura organizacyjna i obsada personalna
Dowódca dywizjonu - mjr Stanisław Rogóż
- 1 bateria — kpt. Zygmunt Łyzicki
- 2 bateria — kpt. Ignacy Uznański
- 3 bateria — por. Stanisław Babinetz
Przypisy
- ↑ Karol Lucjan Galster: Księga Pamiątkowa Artylerii Polskiej 1914-1939. s. 414 - 415.
[edytuj] Bibliografia
- Karol Lucjan Galster: Księga Pamiątkowa Artylerii Polskiej 1914-1939. Londyn: 1975.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
