64 Dywizjon Artylerii Lekkiej
64 Dywizjon Artylerii Lekkiej (64 dal) - pododdział artylerii lekkiej Wojska Polskiego II RP.
Dywizjon nie występował w organizacji pokojowej wojska. Został sformowany zgodnie z planem mobilizacyjnym "W", w dniach 24-27 sierpnia 1939 roku, w mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem niebieskim. Jednostką mobilizującą był 7 Pułk Artylerii Lekkiej w Częstochowie-Stradomiu.
Dywizjon, uzbrojony w dwanaście 75 mm armat wz. 1897, był jednostką artylerii odwodu Naczelnego Wodza. Zgodnie z planem operacyjnym "Zachód" został przydzielony dowódcy Armii "Kraków".
Po zakończeniu mobilizacji dowódca armii, gen. bryg. Antoni Szylling podporządkował dywizjon dowódcy 65 Pułku Artylerii Lekkiej, w miejsce III/65 pal, który został oddany dowódcy 1 Brygady Górskiej Strzelców.
W składzie 65 pal dywizjon walczył w kampanii wrześniowej.
Obsada personalna 64 dal
- dowódca dywizjonu - kpt. Marian Leźnicki
- adiutant - NN
- dowódca 1 baterii - ppor. Zbigniew Skulimowski
- dowódca 2 baterii - por. rez. Władysław Rusak († 2 IX 1939 Wyry)
- oficer zwiadowczy 2 baterii - ppor. rez. Mieczysław Wiktor Kos († 2 IX 1939 Wyry)
- dowódca 3 baterii - ppor. ppor. rez. NN
[edytuj] Bibliografia
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan, Najlepsza broń. Plan mobilizacyjny "W" i jego ewolucja, Oficyna Wydawnicza "Adiutor", Warszawa 2010, ISBN 978-83-86100-83-5
- Władysław Steblik, Armia "Kraków" 1939, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1989, wyd. II, ISBN 83-11-07434-8
- Ludwik Głowacki, Działania wojenne na Lubelszczyźnie w roku 1939, Wydawnictwo Lubelskie, wyd. II, Warszawa 1986, ISBN 83-222-0377-2
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||