69 Pułk Piechoty (II RP)

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Ten artykuł dotyczy 69 Pułku Piechoty II RP. Zobacz też: 69 Pułk Piechoty - stronę ujednoznaczniającą.
 Odznaka 69 Pułku Piechoty
Odznaka 69 Pułku Piechoty

69 Pułk Piechoty – pułk piechoty polskiej okresu II RP

Swięto pułkowe: 11 listopada

Pułk stacjonował w garnizonie Gniezno.

W czasie wojny obronnej 1939 wchodził w skład 17 Dywizji Piechoty walczącej w ramach Armii Poznań.

Spis treści

[edytuj] Formowanie

23 lutego 1919 z wielkopolskich oddziałów powstańczych: batalionu –śremskiego, jarocińskiego, koźmińskiego i 1 pp z powiatu rawickiego powstał 11 pułk strzelców wielkopolskich. Bataliony powstańcze wywodziły się ze sformowanych w w listopadzie 1918 kompanii bezpieczeństwa.

5 lutego 1920 11 pułk strzelców przemianowano na 69 Pułk Piechoty

[edytuj] Dowódcy

  • ppłk Wacław Kluczyński - 1923
  • płk dypl. Stanisław Dworzak - 1939

[edytuj] Sztandar

Nadanie sztandaru i zatwierdzenie jego wzoru ujęte zostało w Dzienniku Rozkazów MSWojsk. z 1928, nr 31, poz. 340. Sztandar ufundowało społeczeństwo Gniezna. Wręczył go pułkowi 30 maja 1929 w Gnieźnie prezydent RP Ignacy Mościcki.

[edytuj] Bibliografia

  • Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów, Instytut Wydawniczy Pax, Warszawa 1990 ISBN-83-211-1104-1


Zalążek artykułu To jest tylko zalążek artykułu związanego z Wojskiem Polskim. Jeśli potrafisz, rozbuduj go.

[edytuj] Zobacz też