6 Batalion Pancerny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
6 Batalion Pancerny
Historia
Państwo Polska II Rzeczpospolita
Sformowanie 1934
Rozformowanie 1939
Tradycje
Święto 15 sierpnia
Dowódcy
Pierwszy mjr Janusz Górecki
Ostatni ppłk dypl. Tadeusz Majewski
Organizacja
Dyslokacja Lwów
Podporządkowanie 2 Grupa Pancerna
Rodzaj wojsk Broń pancerna
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
czołg TKS

6 Batalion Pancerny [1] (6 bpanc) – pododdział broni pancernych Wojska Polskiego II RP.

Wiosną 1934 roku 6 Dywizjon Samochodowy, stacjonujący w garnizonie Lwów, został przeformowany w 6 Batalion Czołgów i Samochodów Pancernych. W skład nowego oddziału zostały włączone dwie kompanie czołgów i jedna kompania szkolna z byłego 3 Pułku Pancernego. W 1935 roku 6 Batalion Czołgów i Samochodów Pancernych został przeformowany w 6 Batalion Pancerny. W maju 1937 roku baon został podporządkowany dowódcy 2 Grupy Pancernej.

Święto batalionu było obchodzone 15 sierpnia, w rocznicę otrzymania sztandaru i złożenia przysięgi na sztandar [2].

15 lipca 1939 roku na uzbrojeniu i wyposażeniu baonu znajdowały się 73 lekkie czołgi rozpoznawcze (tankietki) TK-3 i TKS, 17 samochodów pancernych wz. 1934, 156 samochodów ciężarowych, 24 samochody specjalne, 18 samochodów osobowych, 68 motocykli i 26 przyczepek.

Spis treści

[edytuj] Mobilizacja

6 Batalion Pancerny był jednostką mobilizującą. W 1939 roku zgodnie z planem mobilizacyjnym "W" sformował trzynaście pododdziałów broni pancernych [3]:

w mobilizacji alarmowej, grupie jednostek oznaczonych kolorem żółtym i czerwonym[a]:

w II rzucie mobilizacji powszechnej:

  • Kolumna Samochodów Ciężarowych Typ II Nr 652 (Berliet) dla Armii "Prusy"
  • Kolumna Samochodów Ciężarowych Typ II Nr 653 dla Armii "Kraków"
  • Kolumna Samochodów Osobowych i Sanitarnych w Kraju Nr 6 dla OK VI
  • Kolumna Samochodów Ciężarowych w Kraju Nr 61 dla OK VI

w II rzucie mobilizacji powszechnej:

  • Park Stały Broni Pancernych Nr 61 dla odwodu NW - kpt. Tadeusz Kannenberg

[edytuj] Żołnierze batalionu

Dowódcy batalionu

  • mjr kaw. Janusz Górecki (od 1934)
  • ppłk dypl. Mieczysław Wilczewski
  • ppłk dypl. Tadeusz Majewski

Podoficerowie batalionu

[edytuj] Symbole batalionu

Sztandar

Zarządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 marca 1938 nadano batalionowi sztandar. Jak wszystkie sztandary broni pancernych, posiadał on ujednoliconą prawą stronę płatu. Zamiast numeru oddziału, na białych tarczach między ramionami krzyża kawaleryjskiego występował Znak Pancerny. Znak ten był umieszczony również na przedniej ściance podstawy orła.

Na lewej stronie płatu sztandaru umieszczono[5]:

  • w prawym górnym rogu — wizerunek Matki Boskiej Ostrobramskiej
  • w lewym górnym rogu — wizerunek św. Michała
  • w prawym dolnym rogu — godło Lwowa
  • w lewym dolnym rogu — odznaka honorowa 6 batalionu pancernego

Uroczyste wręczenie sztandaru odbyło się 26 maja 1938 na Polu Mokotowskim w Warszawie. Sztandar wręczył reprezentujący Prezydenta RP i Naczelnego Wodza — minister Spraw Wojskowych gen. dyw. Tadeusz Kasprzycki.

Obecnie sztandar eksponowany jest w Instytucie Polskim i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie [6]

Odznaka pamiątkowa

4 marca 1938 roku Minister Spraw Wojskowych zatwierdził wzór i regulamin odznaki pamiątkowej 6 bpanc [7]. Brak jest danych o autorze projektu odznaki. Stanowił ja krzyz maltański, srebrny, oksydowany, emaliowany na czarno[8]. Odznaki wykonywane były w wersjach: oficerskiej – emaliowanej i żołnierskiej – srebrzonej, bez emalii.

Uwagi

  1. Od maja 1939 roku w grupie czerwonej mobilizowane były 61 dpanc, 61, 62 i 63 skczrozp i kol. sam. osob. nr 61, natomiast w grupie żółtej 62 dpanc, kol. sam. cięż. nr 651 i kol. sam. san. nr 601.

Przypisy

  1. Nazwa nieoficjalna. Za: Marian Żebrowski, Zarys historii polskiej broni pancernej 1918-1947 s. 155 podał, że batalion używał nieoficjalnie nazwy wyróżniającej "Lwowski".
  2. Marian Żebrowski: Zarys historii polskiej broni pancernej s. 155
  3. Ryszard Rybka, Kamil Stepan, Najlepsza broń ... 391.
  4. Według Piotra Bauera i Bogusława Polaka Kolumna Samochodów Osobowych Nr 61, mobilizowana przez 6 Batalion Pancerny we Lwowie, przeznaczona została dla Kwatery Głównej Armii "Poznań". Rajmund Szubański podaje, że obok kolumny nr 61 sformować miano również kolumnę nr 71 z przeznaczeniem dla Armii "Poznań". Tej informacji przeczy Piotr Zarzycki, który nie wymienił Kolumny Samochodów Osobowych Nr 71 wśród pododdziałów mobilizowanych przez 1 Batalion Pancerny w Poznaniu.
  5. Marian Żebrowski: Zarys historii polskiej broni pancernej 1918 - 1947. s. 258-271
  6. Marian Żebrowski; Zarys historii polskiej broni pancernej... s.267
  7. Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. z 04.03.1938 r. Nr 2, poz. 15.
  8. Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945.... s. 316. 

[edytuj] Bibliografia

  • Marian Żebrowski: Zarys historii polskiej broni pancernej 1918 - 1947. Zarząd Zrzeszenia Kół Oddziałowych Broni Pancernych. Londyn 1971
  • Rajmund Szubański: Polska broń pancerna 1939. Warszawa: Wydaw. Min. Obrony Narodowej, 1989. 
  • Adam Jońca: Wrzesień 1939 : pojazdy Wojska Polskiego : barwa i broń. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1990. 
  • Jan Tarczyński, Krzysztof Barbarski, Adam Jońca: Pojazdy w Wojsku Polskim = Polish Army vehicles : 1918-1939. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Ajaks" ; Londyn : Komisja Historyczna b. Sztabu Głównego PSZ, 1995. ISBN 83-85621-57-1. 
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan, Najlepsza broń. Plan mobilizacyjny "W" i jego ewolucja, Oficyna Wydawnicza "Adiutor", Warszawa 2010, ISBN 978-83-86100-83-5
  • Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945: Katalog Zbioru Falerystycznego: Wojsko Polskie 1918-1939: Polskie Siły Zbrojne Na Zachodzie. Pantera Books. ISBN 83-204-3299-5. 
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj