6 Dywizja Pancerna (III Rzesza)
| 6 Dywizja Pancerna 6. Panzer-Division |
|
 |
|
| Znak taktyczny z 1940 roku | |
| Historia | |
| Państwo |  III Rzesza |
| Sformowanie | 1939 |
| Rozformowanie | 1945 |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | gen. mjr Werner Kempf |
| Ostatni | gen. por. Rudolf Freiherr von Waldenfels |
| Działania zbrojne | |
| II wojna światowa | |
| Organizacja | |
| Rodzaj wojsk | wojska pancerne |
| Rodzaj sił zbrojnych | wojska lądowe |
| Skład | patrz tekst |
6 Dywizja Pancerna (niem. 6. Panzer-Division) – niemiecka dywizja pancerna z okresu II wojny światowej.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Została sformowana zgodnie z rozkazem z dnia 18 października 1939 roku po przeformowaniu 1 Dywizji Lekkiej.
W grudniu 1939 roku weszła w skład Grupy Armii B i została przeniesiona do Nadrenii, gdzie do czerwca 1940 roku znajdowała się w odwodzie. W czerwcu 1940 roku weszła w skład Grupy Pancernej Guderiana i wzięła udział w walkach we Flandrii oraz w północnej Francji. Po zakończeniu walk we Francji przeniesiona do Prus Wschodnich.
W maju 1941 roku weszła w skład 4 Grupy Pancernej Grupy Armii Północ. Wzięła udział w ataku na ZSRR atakując na kierunku północnym w kierunku Leningradu. W październiku 1941 roku przeniesiona do Grupy Armii Środek (początkowo w składzie 4 Grupy Pancernej, a następnie 9 Armii), walczy na kierunku moskiewskim. W trakcie kontrofensywy radzieckiej w grudniu 1941 roku walczy początkowo pod Moskwą, a następnie cofa się w kierunku Rżewa. W czasie tych walk ponosi ciężkie straty w ludziach i sprzęcie, przestając być zdolna do walki.
W maju 1942 roku zostaje wycofana z frontu i skierowana do Francji, gdzie zostaje uzupełniona. We Francji przebywa do grudnia 1942 roku, kiedy to ponownie zostaje skierowana na front wschodni, gdzie wchodzi w skład nowo utworzonej Grupy Armii „Don” w składzie 4 Armii Pancernej. Biorąc udział w próbie odblokowania 6 Armii otoczonej w Stalingradzie. Następnie bierze udział w walkach w rejonie Charkowa.
W lipcu 1943 roku wzięła udział w operacji „Cytadela” walcząc w rejonie Biełgorodu, w składzie 4 Armii Pancernej Grupy Armii Południe. Następnie cofa się w walkach walcząc nad Dnieprem i południu Ukrainy. W lipcu 1944 roku zostaje wycofana do rezerwy i przerzucona początkowo do Polski, aby w październiku 1944 roku obsadzić linię rzeki Narwi, której broni do stycznia 1945 roku.
W styczniu 1945 roku jeszcze przed rozpoczęciem ofensywy styczniowej zostaje przerzucona na Węgry, gdzie bierze udział w obronie Budapesztu. Następnie wycofuje się do Austrii a potem do Czechosłowacji. Kapituluje w maju 1945 roku w rejonie Brna przed wojskami radzieckimi.
Dowódcy [edytuj]
- gen. mjr Werner Kempf (1939 – 1941)
- gen. por. Franz Landgraf (1941 – 1942)
- gen. por. Erhard Raus (1942 – 1943)
- gen. por. Walther von Hünersdorff (1943)
- gen. mjr Wilhelm Crisolli (1943)
- gen. por. Rudolf Freiherr von Waldenfels (1943 – 1945)
Skład [edytuj]
1940 [edytuj]
- 11 pułk pancerny (Panzer-Regiment 11)
- 65 batalion pancerny (Panzer-Abteilung 65)
- 6 Brygada Strzelców (Schützen-Brigade 6)
- 4 pułk strzelców (Schützen-Regiment 4)
- 6 batalion motocyklowy (Kradschützen-Bataillon 6)
- 76 pułk artylerii (Artillerie-Regiment 76)
- 57 batalion rozpoznawczy (Aufklärungs-Abteilung 57)
- 41 batalion przeciwpancerny (Panzerjäger-Abteilung 41)
- 57 batalion pionierów (Pionier-Bataillon 57)
- 82 batalion łączności (Nachrichten-Abteilung 82)
1943 [edytuj]
- 11 pułk pancerny (Panzer-Regiment 11)
- 4 pułk grenadierów pancernych (Panzergrenadier-Regiment 4)
- 114 pułk grenadierów pancernych (Panzergrenadier-Regiment 114)
- 76 pułk artylerii pancernej (Panzer-Artillerie-Regiment 76)
- 6 pancerny batalion rozpoznawczy (Panzer-Aufklärungs-Abteilung 6)
- 298 dywizjon artylerii przeciwlotniczej (Heeres-Flak-Artillerie-Abteilung 298)
- 41 dywizjon niszczycieli czołgów (Panzerjäger-Abteilung 41)
- 57 pancerny batalion pionierów (Panzer-Pionier-Bataillon 57)
- 82 pancerny batalion łączności (Panzer-Nachrichten-Abteilung 82)
Bibliografia [edytuj]
- „6. Panzerdivision“ in Veit Scherzer (Hrsg.): Deutsche Truppen im Zweiten Weltkrieg, Band 3, Scherzers Militaer-Verl., Ranis/Jena 2008, ISBN 978-3-938845-13-4; S. 309-338.
- Samuel W. Mitcham: German Order of Battle.Panzer, Panzer Grenadier, and Waffen SS Divisions in World War II, Stackpole Books, 2007, ISBN 978-0-8117-3438-7.
- Georg Tessin: Verbände und Truppen der Deutschen Wehrmacht und Waffen-SS im Zweiten Weltkrieg 1939–1945. Band 3: Die Landstreitkräfte 6–14. 2 Auflage. Biblio-Verlag, Bissendorf 1974, ISBN 3-7648-0942-6.
