6 Dywizja Pancerna (III Rzesza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
6 Dywizja Pancerna
6. Panzer-Division
6th Panzer Division logo.svg
Znak taktyczny z 1940 roku
Historia
Państwo  III Rzesza
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1945
Dowódcy
Pierwszy gen. mjr Werner Kempf
Ostatni gen. por. Rudolf Freiherr von Waldenfels
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj wojsk wojska pancerne
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Skład patrz tekst
Czołg lekki Panzer II z emblematem dywizji
Emblemat 1941-1945
Emblemat podczas bitwy pod Kurskiem

6 Dywizja Pancerna (niem. 6. Panzer-Division) – niemiecka dywizja pancerna z okresu II wojny światowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Została sformowana zgodnie z rozkazem z dnia 18 października 1939 roku po przeformowaniu 1 Dywizji Lekkiej.

W grudniu 1939 roku weszła w skład Grupy Armii B i została przeniesiona do Nadrenii, gdzie do czerwca 1940 roku znajdowała się w odwodzie. W czerwcu 1940 roku weszła w skład Grupy Pancernej Guderiana i wzięła udział w walkach we Flandrii oraz w północnej Francji. Po zakończeniu walk we Francji przeniesiona do Prus Wschodnich.

W maju 1941 roku weszła w skład 4 Grupy Pancernej Grupy Armii Północ. Wzięła udział w ataku na ZSRR atakując na kierunku północnym w kierunku Leningradu. W październiku 1941 roku przeniesiona do Grupy Armii Środek (początkowo w składzie 4 Grupy Pancernej, a następnie 9 Armii), walczy na kierunku moskiewskim. W trakcie kontrofensywy radzieckiej w grudniu 1941 roku walczy początkowo pod Moskwą, a następnie cofa się w kierunku Rżewa. W czasie tych walk ponosi ciężkie straty w ludziach i sprzęcie i przestaje być zdolna do walki.

W maju 1942 roku zostaje wycofana z frontu i skierowana do Francji, gdzie zostaje uzupełniona. We Francji przebywa do grudnia 1942 roku, kiedy to ponownie zostaje skierowana na front wschodni, gdzie wchodzi w skład nowo utworzonej Grupy Armii „Don” w składzie 4 Armii Pancernej. Bierze udział w próbie odblokowania 6 Armii otoczonej w Stalingradzie. Następnie bierze udział w walkach w rejonie Charkowa.

W lipcu 1943 roku wzięła udział w operacji „Cytadela”, walcząc w rejonie Biełgorodu w składzie 4 Armii Pancernej Grupy Armii Południe. Następnie cofa się w walkach, walcząc nad Dnieprem i południu Ukrainy. W lipcu 1944 roku zostaje wycofana do rezerwy i przerzucona początkowo do Polski, aby w październiku 1944 roku obsadzić linię rzeki Narwi, której broni do stycznia 1945 roku.

W styczniu 1945 roku jeszcze przed rozpoczęciem ofensywy styczniowej zostaje przerzucona na Węgry, gdzie bierze udział w obronie Budapesztu. Następnie wycofuje się do Austrii, a potem do Czechosłowacji. Kapituluje w maju 1945 roku w rejonie Brna przed wojskami radzieckimi.

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

  • gen. mjr Werner Kempf (1939 – 1941)
  • gen. por. Franz Landgraf (1941 – 1942)
  • gen. por. Erhard Raus (1942 – 1943)
  • gen. por. Walther von Hünersdorff (1943)
  • gen. mjr Wilhelm Crisolli (1943)
  • gen. por. Rudolf Freiherr von Waldenfels (1943 – 1945)

Skład[edytuj | edytuj kod]

1940[edytuj | edytuj kod]

  • 11 pułk pancerny (Panzer-Regiment 11)
  • 65 batalion pancerny (Panzer-Abteilung 65)
  • 6 Brygada Strzelców (Schützen-Brigade 6)
    • 4 pułk strzelców (Schützen-Regiment 4)
    • 6 batalion motocyklowy (Kradschützen-Bataillon 6)
  • 76 pułk artylerii (Artillerie-Regiment 76)
  • 57 batalion rozpoznawczy (Aufklärungs-Abteilung 57)
  • 41 batalion przeciwpancerny (Panzerjäger-Abteilung 41)
  • 57 batalion pionierów (Pionier-Bataillon 57)
  • 82 batalion łączności (Nachrichten-Abteilung 82)

1943[edytuj | edytuj kod]

  • 11 pułk pancerny (Panzer-Regiment 11)
  • 4 pułk grenadierów pancernych (Panzergrenadier-Regiment 4)
  • 114 pułk grenadierów pancernych (Panzergrenadier-Regiment 114)
  • 76 pułk artylerii pancernej (Panzer-Artillerie-Regiment 76)
  • 6 pancerny batalion rozpoznawczy (Panzer-Aufklärungs-Abteilung 6)
  • 298 dywizjon artylerii przeciwlotniczej (Heeres-Flak-Artillerie-Abteilung 298)
  • 41 dywizjon niszczycieli czołgów (Panzerjäger-Abteilung 41)
  • 57 pancerny batalion pionierów (Panzer-Pionier-Bataillon 57)
  • 82 pancerny batalion łączności (Panzer-Nachrichten-Abteilung 82)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. „6. Panzerdivision“ in Veit Scherzer (Hrsg.): Deutsche Truppen im Zweiten Weltkrieg, Band 3, Scherzers Militaer-Verl., Ranis/Jena 2008, ISBN 978-3-938845-13-4; S. 309-338.
  2. Samuel W. Mitcham: German Order of Battle.Panzer, Panzer Grenadier, and Waffen SS Divisions in World War II, Stackpole Books, 2007, ISBN 978-0-8117-3438-7.
  3. Georg Tessin: Verbände und Truppen der Deutschen Wehrmacht und Waffen-SS im Zweiten Weltkrieg 1939–1945. Band 3: Die Landstreitkräfte 6–14. 2 Auflage. Biblio-Verlag, Bissendorf 1974, ISBN 3-7648-0942-6.
Wikimedia Commons