6 Lwowska Dywizja Piechoty
| 6 Dywizja Piechoty | |
| Historia | |
| Państwo |  Polska |
| Sformowanie | 1941 |
| Rozformowanie | 1943 |
| Nazwa wyróżniająca | Lwowska |
| Tradycje | |
| Tradycje jednostki kontynuuje lub kontynuowały | 6 Dywizja Strzelców 6 Lwowska Brygada Piechoty 5 Kresowa Dywizja Zmechanizowana |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | gen. Michał Tokarzewski-Karaszewicz |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | Tockoje |
| Podporządkowanie | Polskie Siły Zbrojne w ZSRR |
| Rodzaj wojsk | piechota |
| Skład | 16 Pułk Piechoty 17 Pułk Piechoty 18 Pułk Piechoty 6 Pułk Artylerii Lekkiej |
6 Lwowska Dywizja Piechoty (6 DP) - wielka jednostka piechoty Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR i Armii Polskiej na Wschodzie w latach 1941-1943.
Na mocy układu Sikorski-Majski w 1941 rozpoczęto w Tockoje formowanie 6 Dywizji Piechoty. 1 września z Moskwy przybyła grupa oficerów, mająca a zadanie przejęcie obozu od władz sowieckich, urządzenie go i przyjmowanie nadchodzących transportów żołnierzy. Do 9 września nadeszły transporty żołnierzy z obozów w Starobielsku, Iwanowo-Wozniesieńsku i Griazowcu. Po selekcji - część odeszła do OZA, reszta wcielona została do dywizji.
Spis treści |
[edytuj] Organizacja
9 września 1941 roku zorganizowano Sztab Dywizji, Kwaterę Główną oraz utworzono 1,2,3 i 4 pułk marszowy oraz pułk specjalny. Dalsze uzupełnianie odbywało się przez:
- napływ transportów z obozów,
- napływ grup i pojedynczych żołnierzy z obozów pracy i zsyłek,
- pobór komisji poborowej w Czkałowie.
10 września 1941 roku dowództwo objął gen. Michał Tokarzewski-Karaszewicz.
17 września na odprawie dywizyjnej pułkom marszowym zmieniono numerację. I tak:
- 1 pułk marszowy - 18 Pułk Piechoty,
- 2 pułk marszowy - 16 Pułk Piechoty,
- 3 pułk marszowy - 17 Pułk Piechoty,
- 4 pułk marszowy - 6 Pułk Artylerii Lekkiej, wydzielając ze swego stanu 6 dywizjon artylerii plot.,
- pułk specjalny utworzył:
- 6 dywizjon kawalerii dywizyjnej,
- 6 batalion pancerny,
- 6 batalion saperów,
- 6 batalion łączności,
- 6 batalion sanitarny,
- 16 kolumna samochodowa.
Ponadto z inicjatywy Dowódcy Dywizji w dniu 29 września powstał samodzielny batalion strzelecki "Dzieci Lwowskich", a od 30 września rozpoczęły działalność komisje weryfikacyjne mające za zadanie potwierdzenie stopni oficerskich i podoficerskich.
[edytuj] Skład
Ordre de Bataille i obsada personalna 6 DP przedstawiała się następująco:
- Dowództwo 6 Dywizji Piechoty
- dowódca – gen. bryg. Michał Tokarzewski-Karaszewicz
- zastępca dowódcy – gen. bryg. Jerzy Wołkowicki
- szef sztabu – mjr dypl. Ludwik Domoń
- 16 Pułk Piechoty – ppłk Kazimierz Kierkowski, od 20 października ppłk Zygmunt Szafrankowski
- 17 Pułk Piechoty – mjr Mieczysław Bączkowski, następnie ppłk Jan Pawlik
- 18 Pułk Piechoty – mjr Jan Lachowicz
- 6 Lwowski Pułk Artylerii Lekkiej – mjr Stanisław Świniarski, a od 28 września ppłk Czesław Obłutowicz
- 6 Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej – kpt. Stanisław Małecki
- 6 Dywizjon Kawalerii – rtm. Witold Uklański
- 6 Batalion Saperów – ppłk Edward Peristy, od 17 października – kpt. C. Gabułowicz
- 6 Batalion Łączności – kpt. Wacław Cebrowski
- 6 Batalion Sanitarny – ppłk dr Adam Sołtysik (od 8 października)
Ponadto poza etatem sformowano:
- 6 Batalion "Dzieci Lwowskich" – mjr Eugeniusz Ślepecki
- 6 Batalion Pancerny - kpt. Bronisław Rafalski
- 6 pluton lotniczy - ppor. Jan Mintowt-Czyż
- 6 oddział Pomocniczej Służby Kobiet - Janina Kaczorowska
- drużyna sanitarna
- drużyna kulturalno-oświatowa
- drużyna administracyjno-gospodarcza
- drużyna wartownicza
[edytuj] 6 Dywizja Strzelców
Zgodnie z rozkazem z 5 stycznia 1942 dywizja została przetransportowana do Szachrisabyz w Uzbekistanie, a następnie na Bliski Wschód.
W ramach Armii Polskiej na Wschodzie przeszła gruntowną reorganizację. W jej skład weszły:
- 6 Samodzielna Brygada Stzrelców - ppłk dypl. Klemens Rudnicki
- 2 Brygada Czołgów [1]- (przybyła z Palestyny) - gen. Paszkiewicz
W 1943 rozwiązano dywizję, a jej brygada strzelców jako 6 Brygada Lwowska weszła w skład 5 Kresowej Dywizji Piechoty.
2 Brygadę Czołgów usamodzielniono.
[edytuj] Symbole dywizji
Oznaka rozpoznawcza
Oznakę stanowił wizerunek lwa zaczerpnięty z herbu Lwowa, trzymający w przednich łapach koło zębate, wewnątrz którego umieszczono ramię pancerne z mieczem. Na tle tarczy przedzielonej skośnie w górnej połowie czerwonej, w dolnej niebieskiej, znajduje się biały wizerunek lwa. Krawędzie tarczy są obrębione białą nicią. Oznakę przejęła 6 Lwowska Brygada Piechoty[2].
Przypisy
- ↑ W jej skład wszedł wszedł batalion czołgów powstały z 6 Dywizjonu Kawalerii
- ↑ Jerzy Murgrabia: Symbole wojskowe Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. s. 110.
[edytuj] Bibliografia
- Witold Biegański: Wojsko Polskie : krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 5, Regularne jednostki Wojska Polskiego na Zachodzie : formowanie, działania bojowe, organizacja, metryki dywizji i brygad. Warszawa : Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1967.
- Praca zbiorowa: Dywizja Lwów - Wspomnienia żołnierskie z Z.S.R.R. i Iraku - 1941-1943, Fundusz Wydawniczy Historii 6 Dywizji LWÓW, Jerozolima 1944, Reprint, Państwowe Wydawnictwo Naukowe Warszawa 1991, ISBN 83-01-09963-1.
- Praca zbiorowa: Polskie Siły Zbrojne w drugiej wojnie światowej, t. II, Kampanie na obczyźnie, cz. 2, Londyn : Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego 1975.
|
||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
