6 Pułk Strzelców Konnych (II RP)
| 6 Pułk Strzelców Konnych | |
| Historia | |
| Państwo | |
| Sformowanie | 1919 |
| Rozformowanie | 1939 |
| Patron | hetman wielki koronny Stanisław Żółkiewski |
| Tradycje | |
| Święto | 20 maja |
| Tradycje jednostki kontynuuje lub kontynuowały | 6 Kresowy Batalion Rozpoznawczy |
| Dowódcy | |
| Ostatni | ppłk dypl. Stefan Mossor |
| Działania zbrojne | |
| kampania wrześniowa | |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | Żółkiew |
| Podporządkowanie | Kresowa Brygada Kawalerii |
| Rodzaj wojsk | Kawaleria |
6 Pułk Strzelców Konnych im. Hetmana Wielkiego Koronnego Stanisława Żółkiewskiego (6 psk) – oddział kawalerii Armii Polskiej we Francji i Wojska Polskiego II RP.
Spis treści |
[edytuj] Rodowód
Pułk rozwinął się w końcu 1917 z oddziałów sformowanych we Francji i we Włoszech – początkowo jako 1 Pułk Szwoleżerów. Po przybyciu do Polski w maju 1919 przemianowany na 4 Pułk Dragonów Kresowych, a później na 4 Pułk Strzelców Konnych.
W październiku 1920 przeformowano 4 Pułk Strzelców Konnych. Z części jego szwadronów 8 września 1921 powstał 6 pułk strzelców konnych. Od 20 lipca 1921 roku do 27 sierpnia 1939 miejscem stałej dyslokacji pułku była Żółkiew, rodowa posiadłość wybitnego wodza i żołnierza hetmana Stanisława Żółkiewskiego.
[edytuj] W walce o granice
1 i 3 pułk szwoleżerów Armii gen. Józefa Hallera swój chrzest bojowy przechodzą na froncie francusko-niemieckim w Szampanii. Po zakończeniu działań wojennych na froncie zachodnim, obydwa pułki, transportem kolejowym przemieszczone zostały w rejon Warszawy.
Z chwilą rozpoczęcia działań wojennym na froncie wschodnim przeciwko bolszewikom już jako 4 pułk strzelców konnych wziął udział w wyprawie kijowskiej. 15 maja 1920 brał udział w zajęciu Łucka oraz dokonał wypadu na Młynów i Równe.
18 sierpnia 1920 stoczył krwawą bitwę pod Krasnem.
[edytuj] Pułk w okresie pokoju
8 maja 1926 w Żółkwi starszy wachmistrz Stanisław Kisielewski, znajdując się w stanie nietrzeźwości, zastrzelił z rewolweru dowódcę pułku, podpułkownika Konstantego Obidzińskiego i wachmistrza Jana Gadomskiego[1]. 20 maja 1926 wyrokiem wojskowego sądu doraźnego wachmistrz Kisielewski został skazany za podwójne zabójstwo na karę śmierci i degradację. Dowódca Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie wyrok zatwierdził, a pełniący obowiązki Prezydenta RP, Marszałek Sejmu Maciej Rataj nie skorzystał z prawa łaski. Skazany został rozstrzelany tego samego dnia we Lwowie[2].
29 stycznia 1937 Minister Spraw Wojskowych nadał 6 psk nazwę "6 Pułk Strzelców Konnych imienia Hetmana Wielkiego Koronnego Stanisława Żółkiewskiego" oraz zarządził noszenie przez żołnierzy pułku na naramiennikach kurtek i płaszczy – w miejsce dotychczasowej numeracji – inicjałów "S.Ż." z buławą hetmańską. Dla oficerów i chorążych inicjały i buława były haftowane nićmi metalowymi, oksydowanymi na stare srebro, natomiast dla podoficerów i strzelców wykonane były z białego matowanego metalu. Podoficerowie zawodowymi mogli nosić inicjały i buławę haftowaną w czasie występowania w ubiorze poza służbowym[3].
[edytuj] W wojnie obronnej 1939
W 1939 w składzie Kresowej Brygady Kawalerii w Armii Łódź, 11 września 1939 rozbity.
Zmobilizowany 27 sierpnia w Żółkwi, transportami kolejowymi został przerzucony na północne skrzydło Armii Łódź w rejon Rossoszycy i Szadka. Po osiągnięciu pełnej gotowości bojowej, nocą z 4 na 5 września, obsadził wschodni brzeg Warty w rejonie Popowa.
Od wczesnych godzin rannych 5 września pułk toczył zażarte walki z nacierającymi kolumnami piechoty zmotoryzowanej wroga, ponosząc ciężkie straty sięgające 20% stanu osobowego.
Od 9 września toczył ciężkie walki odwrotowe. Pod Aleksandrowem sztab brygady utracił łączność z I szwadronem. W samotnej walce 7 września szwadron ten został całkowicie zniszczony pod Szczawinem. Rankiem 11 września resztki pułku wraz z częścią oddziałów Kresowej BK zostały otoczone w rejonie lasów pod Osuchowem, gdzie po wyczerpaniu amunicji, zmuszone były skapitulować. Do niewoli dostał się dowódca pułku ppłk dypl. Stefan Mossor.
Zagubione pod Głownem 8 września – 2 i 3 szwadron, po samotnych walkach pod Zaborówkiem i Sadową w Puszczy Kampinoskiej dołączyły do grupy mjr. Juniewicza (zastępca dowódcy 12 pułku). W trakcie przedzierania się tej grupy do Warszawy, w bitwie pod Łomiankami zginęło 90% żołnierzy tych szwadronów.
[edytuj] Kadra pułku
- ppłk Maurycy Gąssowski
- ppłk dypl. Włodzimierz Wołkowicki
- mjr Oskar Zawadil
- ppłk kaw. Konstanty Obidziński (20 XI 1924 - † 8 V 1926)
- płk kaw. Jerzy Pytlewski (do 1934)
- płk dypl. Witold Gierulewicz (1934–1939)
- ppłk dypl. Stefan Mossor (1939)
- mjr dypl. Witold Cieśliński (zastępca dowódcy)
- Władysław Jan Dybowski
- rtm. Adolf Marian Czarnota
[edytuj] Symbole pułkowe
Sztandar
23 września 1939 ukryty na boisku szkolnym we wsi Zarzecze pod Rzeszowem. W czasie remontu szkoły w 1959 odnaleziony i przekazany do Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie, gdzie do dzisiaj jest eksponowany.
Odznaka
Odznaka zatwierdzona Dz. Rozk. MSWojsk. nr 49, poz. 872 z 13 grudnia 1921 roku. Posiada kształt krzyża maltańskiego, którego ramiona o złoconych krawędziach są pokryte białą emalią. Na ramiona wpisano cyfry I III 46. Na środek krzyża nałożono złote półsłońce stanowiące tło do miniatury odznaki Armii Polskiej we Francji. Czteroczęściowa – oficerska, wykonana w srebrze, emaliowana. Wymiary: 60x60 mm. Projekt: Maurycy Gąssowski, Feliks Ryl, Zygmunt Mieszczankowski Wykonanie: RS – Lion, Stefan Wincenty Wiśniewski – Warszawa[4]
Barwy pułku:
Proporczyk szmargdowo-biały.
Czapka rogatywka – otok biały[5].
Spodnie długie[a] ciemnogranatowe, lampasy białe, wypustka biała
Żurawiejka
- Od Hallera my rycerze,
- Sławy nikt nam nie odbierze.
- Lance do boju, szable w dłoń ...
- "Szósty" Strzelców w Żółkwi siedzi
- i nad dolą swą się biedzi.
- Lance do boju, szable w dłoń ...
- Z Francji swój początek bierze,
- a wśród strzelców jest na przedzie.
- Lance do boju, szable w dłoń ...
Uwagi
- ↑ szasery
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. Warszawa: Instytut Wydawniczy Pax, 1990. ISBN 83-211-1104-1.
- "Księga jazdy polskiej": pod protektoratem marsz. Edwarda Śmigłego–Rydza. Warszawa 1936. Reprint: Wydawnictwo Bellona Warszawa 1993
- Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945: Katalog Zbioru Falerystycznego: Wojsko Polskie 1918-1939: Polskie Siy Zbrojne Na Zachodzie. Pantera Books. ISBN 83-204-3299-5.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||