7,5 cm KwK 40
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
7,5 cm KwK 40 (7,5 cm Kampfwagenkanone 40) – niemiecka armata czołgowa kalibru 75 mm z okresu II wojny światowej używana jako główne uzbrojenie czołgu średniego PzKpfw IV (począwszy od wersji Ausf. F2), a także dział pancernych Sturmgeschütz III i Sturmgeschütz IV (jako uzbrojenie dział pancernych znane było jako StuK 40 - Sturmkanone 40). Produkowane było w dwóch wersjach różniących się długością lufy L/43 i L/48.
Pociski były odpalane elektrycznie, zamek półautomatyczny, armata używała amunicji scalonej.
Spis treści |
Amunicja [edytuj]
- Pzgr. Patr. 39 KwK 40 (przeciwpancerny pocisk rdzeniowy z czepcem i czepcem balistycznym z wewnętrznym ładunkiem wybuchowym
- Gr. Patr. 38 HL/B KwK 40 (przeciwpancerny pocisk z ładunkiem kumulacyjnym)
- Gr. Patr. 38 HL/C KwK 40 (przeciwpancerny pocisk z ładunkiem kumulacyjnym)
- 7,5cm Sprgr.Patr.34 KwK 40 (krusząca)
Pojazdy używające 7.5 cm KwK 40 [edytuj]
L/43 [edytuj]
- SdKfz.161/1 Panzerkampfwagen IV Ausf. F/2
- SdKfz.161/1 Panzerkampfwagen IV Ausf. G
- SdKfz.142/1 Sturmgeschütz III (StuG III) Ausf. F
L/48 [edytuj]
- SdKfz.161/2 Panzerkampfwagen IV Ausf. H
- SdKfz.161/2 Panzerkampfwagen IV Ausf. J
- SdKfz.142/1 Sturmgeschütz III (StuG III) Ausf. F/8
- SdKfz.142/1 Sturmgeschütz III (StuG III) Ausf. G
- SdKfz.167 Sturmgeschütz IV (StuG IV)