7,5 cm PaK 97/38
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| 7,5 cm PaK 97/38 | |
 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  III Rzesza |
| Rodzaj | armata przeciwpancerna |
| Historia | |
| Wyprodukowano | 3 712 szt. |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Kaliber | 75 mm |
| Nabój | 75×338R |
| Długość lufy | 2721 mm(L/36, bez hamulca wylotowego) |
| Donośność | 11 000 m |
| Prędkość pocz. pocisku | 570 m/s(7.5 cm KGrPzPatr (p) 450 m/s (7.5 cm GPatr 97/38 HL/C) |
| Długość | 4650 mm |
| Szerokość | 1850 mm |
| Wysokość | 1050 mm |
| Masa | 1190 (bojowa) 1270 kg (marszowa) |
| Kąt ostrzału | –8° do 18° (25°?, w pionie) 60° (w poziomie) |
| Długość odrzutu | 700-900 mm |
| Szybkostrzelność | 10-14 strz/min |
| Obsługa | 6 osób |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
7,5 cm PaK 97/38 (Panzerabwehrkanone 97/38 – armata przeciwpancerna wzór 97/38) – niemiecka armata przeciwpancerna kalibru 75 mm, uzyskana z połączenia luf zdobycznych dział francuskich Canon de 75 mle 1897 z łożami armat 5 cm PaK 38. Do 1943 wyprodukowano około 3,7 tys. tych dział. Opracowano je w celu szybkiego wprowadzenia do służby większej ilości armat przeciwpancernych zdolnych do walki z radzieckimi czołgami T-34 i KW (podobnym rozwiązaniem była armata 7,62 cm PaK 36(r)).
Niemcy uruchomili masową produkcję pocisków kumulacyjnych dla tych dział. Używali również zdobycznej amunicji polskiej i francuskiej.
Około 160 dział 75 mle 1897 zamontowano również na łożach armat 7,5 cm PaK 40. Działa te nosiły oznaczenie PaK 97/40.
Bibliografia [edytuj]
- Mariusz Skotnicki. Armata przeciwpancerna 7,5 cm Pak 97/38. „Nowa Technika Wojskowa”. 2006. nr 7. s. str. 69-73. ISSN 1230-1655.
