71 Dywizjon Artylerii Lekkiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
71 Dywizjon Artylerii Lekkiej
Historia
Państwo Polska II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Tradycje
Rodowód 8 Płocki Pułk Artylerii Lekkiej
Dowódcy
Pierwszy mjr Włodzimierz Dettloff
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Podporządkowanie Armia Modlin
Rodzaj wojsk artyleria
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe

71 Dywizjon Artylerii Lekkiej (71 dal) - pododdział artylerii lekkiej Wojska Polskiego II RP.

Dywizjon nie występował w organizacji pokojowej wojska. Miał być sformowany zgodnie z planem mobilizacyjnym "W", w trakcie mobilizacji powszechnej.
Jednostką mobilizującą był 8 Płocki Pułk Artylerii Lekkiej[1]. stacjonujący w garnizonie Płock (OK Nr I).
Organizacja wojenna pododdziału była identyczna z organizacją wojenną dywizjonu wchodzącego w skład pułku artylerii lekkiej i zakładała, że w jego składzie znajdzie się dowództwo, trzy baterie armat i kolumna amunicyjna. Każda z baterii miała być uzbrojona w cztery 75 mm armaty wz. 1897.

Przeznaczony był do odwodu Armii Modlin[1].

3 września dywizjon zajął stanowiska w Ciechomicach wchodząc do 7 września wraz z 15 Baterią Artylerii Konnej, I "Warszawskim" Batalionem ON, Nowogródzką BK oraz miejscowym oddziałem Przysposobienia Wojskowego w skład obrony przedmościa "Płock".

6 września dywizjon opuścił Płock z Nowogródzką BK, by dotrzeć 11 września do Modlina, gdzie wszedł w skład obrony twierdzy. Niestety w trakcie marszu, m.in. na skutek bombardowań, od dywizjonu odłączyła się i już nigdy nie dołączyła część kolumn amunicyjnych i żywnościowych, co spowodowało że m.in. amunicję artyleryjską musiano pobierać pod ogniem wroga ze składów w Palmirach i Pomiechówku. Dywizjon uczestniczył w obronie Modlina do kapitulacji, która nastąpiła 29 września, osłaniając m.in. przebijanie się do Warszawy Grupy Operacyjnej Kawalerii gen. Abrahama.

[edytuj] Obsada personalna 71 dal

Dowództwo

  • dowódca dywizjonu - mjr Włodzimierz Dettloff
  • adiutant - kpt. Wiktor Helmersen
  • oficer zwiadowczy - ppor. Karol Sulimierski
  • oficer obserwacyjny - por. Stanisław Janicki
  • oficer łączności - por. Michał Sielicki
  • oficer płatnik - kpt. Tadeusz Jakubowski
  • oficer żywnościowy - ppor. Tadeusz Majkowski
  • dowódca kolumny amunicyjnej - ppor. Edward Dodacki
  • szef kolumny amunicyjnej - st.ogn. Roman Stawicki
  • szef sanitarny - ppor. Franciszek Bianek
  • szef weterynarii - ppor. Roman Baranowski

1 bateria

  • dowódca baterii -kpt. Władysław Batóg
  • oficer ogniowy - por. Władysław Cywiński
  • oficer zwiadowczy - ppor. Józef Brodzki

2 bateria

  • dowódca baterii - ppor. Ludwik Kędzierski
  • oficer ogniowy - ppor. Józef Kaszewski
  • oficer zwiadowczy - ppor. Kazimierz Pogorzelski

3 bateria

  • dowódca baterii - por. Stanisław Królikiewicz
  • oficer zwiadowczy - ppor. Józef Sawicki

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Karol Galster: Księga Pamiątkowa Artylerii Polskiej 1914 - 1939. s. 327. 

[edytuj] Bibliografia

  • Stanisław Grochowski, 8 Płocki Pułk Artylerii Lekkiej, Wydawnictwo AJAKS, Pruszków 1996
  • Karol Lucjan Galster: Księga Pamiątkowa Artylerii Polskiej 1914 - 1939. Londyn: 1975. 
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj