71 Samodzielna Kompania Czołgów Rozpoznawczych

71 Samodzielna Kompania Czołgów Rozpoznawczych
Historia
Państwo	II Rzeczpospolita
Sformowanie	1939
Tradycje
Rodowód	Sformowana przez 1 Batalion Pancerny
Dowódcy
Pierwszy	por. Stanisław Skibniewski
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Podporządkowanie	17 Dywizja Piechoty (II RP)
Rodzaj wojsk	Broń pancerna
Rodzaj sił zbrojnych	Wojska lądowe

71 Samodzielna Kompania Czołgów Rozpoznawczych - pancerny pododdział rozpoznawczy Wojska Polskiego okresu II RP.

czołg TK-3- czołg podstawowy kompanii

Sformowana w mobilizacji "żółtej" w sierpniu 1939 przez 1 Batalion Pancerny z Poznania z przeznaczeniem dla 14 Dywizji Piechoty.

Na wyposażeniu posiadała 13 czołgów rozpoznawczych TK-3.

Działania bojowe

Po mobilizacji kompania skierowana została do rejonu Miłosławia. Razem z samodzielną kompanią cekaemów oraz batalionem piechoty stanowiła skład oddziału wydzielonego 17 Dywizji Piechoty. OW utrzymywał przeprawy na Warcie w rejonie Nowego Miasta.

Rankiem 1 września w Miłosławiu załadowano kompanię się na wagony i przewieziono ją w rejon Szubina, gdzie pozostawała w dyspozycji dowódcy 26 DP

3 września kompania prowadząc rozpoznanie kierunku Nakła weszła w styczność bojową z oddziałami rozpoznawczymi niemieckiej 208 Dywizji Piechoty. Następnego dnia osłaniała przeprawy na Noteci ubezpieczając odwrót 18 pp, by wieczorem wycofać się do Szubina.

W kolejnych dniach kompania wycofywała się razem z pododdziałami 18 pp. Podczas przemarszu przez Inowrocław niemieccy dywersanci ostrzelali polskie kolumny. W wyniku ostrzału, pluton techniczno-gospodarczy stracił 2 zabitych i 2 rannych.

7 września 26 DP (a z nią 71 skczr) została podporządkowana Armii "Pomorze". Kompania wraz z kolarzami dywizyjnymi stanowiła straż przednią dywizji w przemarszu do rejonu Lubrańca i dalej (9 września) w kierunku Izbicy

10 września kompania wraz z 81 skczr weszła w skład zgrupowania zmotoryzowanego dywizji. 13 września kompania została bezpośrednio podporządkowana dowództwu Armii Pomorze. 15 września kompanie 71 i 81 zostały ponownie podporządkowane dowództwu 26 DP.

Następnego dnia czołgi obu tych kompanii oraz 82 kompanii czołgów rozpoznawczych wzięły udział w walce o las majątku Broki, uderzając na znajdujące się tam pozycje niemieckiego 74 pp. Pozbawione statecznego wsparcia artylerii i piechoty, tankietki musiały się jednak wycofać. 71 kompania straciła 2 czołgi.

17 września oddziały dywizji zostały zaatakowane przez czołgi 1 pcz niemieckiej 1 DPanc. W walce wzięły udział obie kompanie czołgów. Straty były bardzo duże. 82 kompania przestała praktycznie istnieć, a 71 kompania straciła kilka czołgów wraz z załogami.

18 września reszta kompanii dotarła do lasu koło wsi Budy Stare, gdzie w wyniku nalotu niemieckiego straciła kolejny czołg. Próby dalszego marszu ku Bzurze nie powiodły się. Postanowiono zniszczyć sprzęt ciężki i pieszo kontynuować marsz.

Po przeprawieniu się przez Bzurę reszta żołnierzy w zwartej grupie dołączyła do oddziałów dowodzonych przez gen. Stanisława Grzmot - Skotnickiego i wraz z nimi dotarła do Warszawy. Tam wcielono ich do batalionu obrony mostów dowodzonego przez kpt. A. Krzyżanowskiego

Obsada etatowa

• dowódca kompanii - por. Stanisław Skibniewski
• dowódca 1 plutonu - ppor.rez. Leon Puppel († 16 IX 1939)
• dowódca 2 plutonu - ppor.rez. Józef Szymankiewicz
• dowódca plutonu techniczno-gospodarczego - por. Aleksander Wieczorek

Skład kompanii

Poczet dowódcy

• gońcy motocyklowi
• drużyna łączności
  • patrole:

radiotelegraficzny

łączności z lotnictwem

• sekcja pionierów

Razem w dowództwie

1 oficer, 7 podoficerów, 21 szeregowców;

1 czołg, 1 samochód osobowo terenowy, 2 samochody z radiostacjami N.2, furgonetka, 4 motocykle.

2 x pluton czołgów

1 oficer, 7 podoficerów, 7 szeregowców

6 czołgów, 1 motocykl, przyczepa towarzysząca

pluton techniczno - gospodarczy

• drużyna techniczna
• drużyna gospodarcza
• załogi zapasowe
• tabor

Razem w plutonie

1 oficer, 13 podoficerów, 18 szeregowców

5 samochodów ciężarowych, samochód-warsztat, cysterna, 1 motocykl, transporter czołgów, 2 przyczepy na paliwo, kuchnia polowa

Bibliografia

• Rajmund Szubański: Polska broń pancerna 1939. Warszawa: Wydaw. Min. Obrony Narodowej, 1989. 
• Adam Jońca: Wrzesień 1939 : pojazdy Wojska Polskiego : barwa i broń. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1990. 
• Jan Tarczyński, Krzysztof Barbarski, Adam Jońca: Pojazdy w Wojsku Polskim = Polish Army vehicles : 1918-1939. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Ajaks" ; Londyn : Komisja Historyczna b. Sztabu Głównego PSZ, 1995. ISBN 83-85621-57-1. 
• Marian Żebrowski: Zarys historii polskiej broni pancernej 1918 - 1947. Zarząd Zrzeszenia Kół Oddziałowych Broni Pancernych. Londyn 1971
• Rajmund Szubański: Polska broń pancerna w 1939 roku. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1982. ISBN 83-11-06771-6.