7 Brygada Jazdy
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| 7 Brygada Jazdy | |
| Historia | |
| Państwo |  II Rzeczpospolita |
| Sformowanie | 1920 |
| Rozformowanie | 1921 |
| Tradycje | |
| Tradycje jednostki kontynuuje lub kontynuowały | IV Brygada Jazdy[1] |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | płk Henryk Brzezowski |
| Działania zbrojne | |
| wojna polsko-bolszewicka | |
| Organizacja | |
| Podporządkowanie | 1 Dywizja Jazdy |
| Rodzaj wojsk | Jazda |
| Rodzaj sił zbrojnych | Wojska lądowe |
7 Brygada Jazdy (7 BJ) – wielka jednostka jazdy Wojska Polskiego II RP.
Sformowana w kwietniu 1920 roku podczas ofensywy kijowskiej w składzie: 1 p.szwol., 17 p.uł.[2], tatarski pułk ułanów i 1 bateria 7 dak. Poczatkowo podporządkowana dowódcy 3 Armii, od 14 sierpnia weszła w skład 1 Dywizji Jazdy. Po rozejmie w październiku 1920 roku w składzie: 2 p.szwol., 8 i 9 p.uł. kwaterowała w rejonie Łucka[3].
W maju 1921 roku, na bazie wojennej 7 Brygady Jazdy w DOK III, sformowana została IV Brygada Jazdy z miejscem postoju dowództwa w Grodnie[4][5]
[edytuj] Struktura organizacyjna w październiku 1920
- dowództwo
- 8 pułk ułanów
- 9 pułk ułanów
- 2 pułk szwoleżerów [6]
Przypisy
- ↑ Henryk Wielecki: Wojsko Polskie 1921-1939. s. 25.
- ↑ Dawny 3 pułk ułanów wielkopolskich
- ↑ Henryk Wielecki: Wojsko Polskie 1921-1939. s. 19.
- ↑ Od grudnia 1921 w Suwałkach
- ↑ Henryk Wielecki: Wojsko Polskie 1921-1939. s. 24.
- ↑ Strukturę organizacyjną podano za: Henryk Wielecki: Wojsko Polskie 1921-1939. s. 21.
[edytuj] Bibliografia
- "Księga jazdy polskiej", pod protektoratem marsz. Edwarda Śmigłego–Rydza. Warszawa 1936. Reprint, Bellona Warszawa 1993
- Giętkowski Mirosław, Artyleria konna Wojska Polskiego 1918-1939, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2001, ISBN 83-7174-823-X
- Henryk Wielecki: Wojsko Polskie 1921-1939. Warszawa: Wydawnictwo Crear, 1992. ISBN 83-900345-0-7.
- Dowódcy dywizji i brygad jazdy/kawalerii...
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
