7 Dywizja Piechoty AK „Orzeł”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy 7 Dywizji Piechoty AK „Orzeł”. Zobacz też: 7 Dywizja Piechoty - stronę ujednoznaczniającą.

7 Dywizja Piechoty AK kryp. „Orzeł” - wielka jednostka piechoty Armii Krajowej - utworzony zgodnie z "Planem Odtwarzania Sił Zbrojnych", z września 1942, przez Inspektorat Częstochowa AK (Okręg AK Radom-Kielce), w ramach akcji "Burza".

Działania partyzanckie[edytuj | edytuj kod]

Dywizja została sformowana w lipcu 1944 wchodząc w skład Kieleckiego Korpusu Armii Krajowej, uczestniczyła w koncentracji w lasach przysuskich i marszu na Warszawę. Po rozwiązaniu Korpusu 22 sierpnia 1944, dywizja odeszła do inspektoratu częstochowskiego. 27 i 74 pułki piechoty po powrocie do swoich macierzystych rejonów stosowały zasadzki: 30 sierpnia pod Rudą Melaniecką, 10 września pod Brześciem i 28 września w Kamieńsku oraz 15 października w Nowym Kamieńsku. 27 września pododdział 74 pp mjr Adama Szajny "Roztoki" pod Krzepinem wziął do niewoli 99 jeńców. Przebywający 26 września w lasach przysuskich 72 pp i 25 pp stoczyły całodzienny bój z jednostkami Wehrmachtu i SS, a następnego dnia zaatakowały posterunek żandarmerii w Przysusze. 6 października pod Eugieniowem jeden z pododdziałów 3 pp Leg. walczył się z niemiecką kompanią 790 batalionu.

Struktura organizacyjna i obsada personalna dywizji[edytuj | edytuj kod]

Dowództwo 7 Dywizji Piechoty AK

  • dowódca dywizji - płk dypl. Gwido Karol Kawiński ps. "Czesław"
  • szef sztabu - ppłk dypl. Walerian Tewzadze vel Walery Krzyżanowski ps. "Tomasz"

27 Pułk Piechoty AK

74 Pułk Piechoty AK

  • dowódca pułku - mjr Hipolit Świderski ps. "Jur" od września 1944 mjr Adam Szajna ps. "Rostoka"
  • I batalion "Tygrys" (sformowany z oddziałów partyzanckich Inspektoratu Częstochowa AK), - p. o. dowódcy por. Mieczysław Tarchalski ps. "Marcin"[1]
  • II batalion "Wilk" (wystawiony przez Obwód Włoszczowa AK) - dowódca kpt. Franciszek Pieniak ps. "Przebój"

Oddział Rozpoznawczy - rtm. Marian Nitecki

Liczebność dywizji[edytuj | edytuj kod]

W okresie koncentracji na akcję "Zemsta" w drugiej połowie sierpnia 1944 roku stan 7DP piechoty wynosił ok. 1 225 żołnierzy zgromadzonych w jednostkach:

  • 27 pp - 492 ludzi,
  • 74 pp - 727 ludzi,
  • zwiad konny dywizji - 312 ludzi.

Dywizja nie miała praktycznie zorganizowanych służb dywizyjnych. Ścisły sztab dywizji nie przekraczał 5 ludzi[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Piotr Sierant, "2 Pułk Piechoty Legionów Armii Krajowej"], Warszawa 1996, Oficyna Wydawnicza Volumen Wydawnictwo BELLONA, str 125 - 126.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Światowy Związek Żołnierzy AK pod red. Tadeusza Przyłuckiego: Czas Burzy w 50. rocznice operacji "Burza". Warszawa: Zakład poligraficzny Akcydens, 1994. ISBN 83-90-1777-0-6.
  • Wojciech Borzobohaty: "Jodła" : okręg Radomsko-Kielecki ZWZ-AK 1939-1945. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1988. ISBN 83-211-0901-2.
  • Marek Ney-Krwawicz, Struktura Organizacyjna Armii Krajowej, Mówią wieki nr 9/1986.
  • Ksawery Jasiak, Generał Stanisław Sojczyński ps. "Warszyc", Przegląd Historyczno-Wojskowy, Warszawa 2006, nr 1 (211), s. 217-227.