7 Dywizjon Artylerii Konnej

7 Dywizjon Artylerii Konnej
Odznaka pamiątkowa artylerii konnej
Historia
Państwo	II Rzeczpospolita
Rozformowanie	1939
Tradycje
Tradycje jednostki kontynuuje lub kontynuowały	15 Wielkopolska Brygada Kawalerii Pancernej
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja	Poznań
Podporządkowanie	Wielkopolska Brygada Kawalerii
Rodzaj wojsk	artyleria konna
Rodzaj sił zbrojnych	Wojska lądowe

29 lipca - 3 sierpnia 1920

Bitwa pod Komarowem

Armata wz. 02 po przekalibrowaniu stanowiła podstawowe uzbrojenie dywizjonu

W tych koszarach stacjonował dywizjon

7 Dywizjon Artylerii Konnej (7 dak) – pododdział artylerii konnej Armii Wielkopolskiej i Wojska Polskiego II RP.

16 marca 1919 Inspekcja Artylerii Wielkopolskiej rozkazała sformować w Poznaniu Dywizjon Artylerii Konnej Wielkopolskiej.
W dwudziestoleciu międzywojennym stacjonował w garnizonie Poznań, na terenie Okręgu Korpusu Nr VII.
Święto dywizjonu obchodzono 2 czerwca. Pod względem wyszkolenia pododdział podlegał dowódcy 7 Grupy Artylerii.
W kampanii wrześniowej 1939 dywizjon, złożony z trzech baterii i kolumny amunicyjnej, walczył w składzie Wielkopolskiej Brygady Kawalerii.

Wielkopolscy konni artylerzyści

Dowódcy dywizjonu:

• ppłk Witold Majewski
• mjr Stanisław Turski
• mjr dr Włodzimierz Dembiński
• mjr Zygmunt Łakiński
• ppłk dypl. Mikołaj Łapicki (1934-1935)
• ppłk dypl. Andrzej Czerwiński
• ppłk Ludwik Sawicki (1939)

Oficerowie:

• mjr dypl. Stanisław Zaleski (Sztab SGO "Narew")
• kpt. Roman Czartoryski (Sztab Armii "Pomorze")
• kpt. dypl. Zygmunt Walter-Janke (Sztab Kresowej BK)
• por. art. Leon Fudakowski
• por. art. Bronisław Przyłuski

Obsada etatowa we wrześniu 1939
Dowództwo

• dowódca - ppłk Ludwik Sawicki (VM)
• adiutant - por. Witalis Krystek (VM)
• oficer zwiadu - kpt. Paweł Dąbski-Nerlich (VM)
• oficer obserwacyjny - ppor. Jerzy Leszek Terlecki (VM)
• oficer łącznikowy - ppor. Maciej Kurnatowski (VM)
• oficer łączności - por. Adam Chmiel
• oficer gospodarczy - kpt. Alfons Janowski
• oficer broni i gazów - por. Jerzy Góralski
• oficer żywnościowy - ppor. Stefan Śmigielski
• lekarz - kpt. lek. Cyryl Gubarewski
• lekarz weterynarii - kpt. lek. wet. Janusz Majewski

1 bateria

• dowódca - kpt. Edward Nagórski (VM)
• oficer ogniowy - por. Bohdan Kolszewski (VM)
• oficer zwiadowczy - ppor. Bolesław Borzęcki
• dowódca I plutonu - ppor. Władysław Sobieszczański
• działonowy 1 działonu - kpr. Jasiński
• dowódca II plutonu - ppor. Bohdan Trąmpczyński (VM)
• szef baterii - ogn. Franciszek Piasecki (VM)

2 bateria

• dowódca - kpt. Wiktor Olszewski (VM)
• oficer ogniowy - por. Władysław Fazan (VM)
• oficer zwiadowczy - ppor. Zygmunt Nowakowski
• dowódca I plutonu - ppor. Stanisław Kasznica (VM)
• działonowy 1 działonu - kpr. Władysław Sikora (VM)
• dowódca II plutonu - ppor. Marian Idziński (VM)
• podoficer zaprzęgowy - ogn. Ryszard Ćwikliński (VM)
• podoficer telefoniczny - kpr. Jan Danielak (VM)

3 bateria

• dowódca 3 baterii - por. Józef Korczakowski (VM)
• oficer ogniowy - ppor. Zbigniew Wierzbicki (VM)
• oficer zwiadowczy - ppor. Wacław Micuta (VM)
• dowódca I plutonu - ppor. Jan Kasznica (VM)
• dowódca II plutonu - ppor. Jan Wiland
• działonowy 3 działonu - kpr. Henryk Przybysz (VM)
• podoficer telefoniczny - kpr. Leon Raszke (VM)
• dowódca patrolu telefonicznego - kpr. pchor. Leon Jankowski (VM)
• strzelniczy - plut. Stanisław Wysocki (VM)

kolumna amunicyjna

• dowódca - ppor. Janusz Zaremba (VM)
• zastępca dowódcy - chor. Stanisław Krzyśko (VM)
• dowódca plutonu - kpr. Stefański

Kolumna Taborowa Kawalerii nr 745

• dowódca - ppor. rez. Jan Nowaczyński (VM)
• zastępca dowódcy - plut. Stanisław Mieloszyk

Ponadto Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari za wojnę obronną 1939 odznaczeni zostali:

• kpr. Feliks Cejba
• bomb. Mieczysław Piechocki
• kan. Czesław Grochowski
• kan. Józef Kanarecki

Odznaczeni srebrnym krzyżem Orderu „Virtuti Militari” V klasy za wojnę 1918-1920

ppor. Józef Bogdański ppor. Stanisław Dębiński kan. Władysław Gwizdał kpr. Kazimierz Kaczmarek pchor. Józef Kalczyński wchm. Franciszek Król

plut. Józef Królikowski wchm. Stanisław Krzyśko por. Alfred Milewski kan. Antoni Nowak kan. Bronisław Nawotny kpr. Stanisław Paciorkiewicz

bomb. Hieronim Ratajczyk kpr. Antoni Skrzynecki plut. Jan Skrzypczyk por. Jerzy Suzin kan. Kazimierz Zbierski wchm. Szczepan Żurek

Symbole dywizjonu

Sztandar
29 czerwca 1938, w Poznaniu, gen. dyw. Juliusz Rómmel wręczył jednostce sztandar ufundowany przez społeczeństwo Wielkopolski. Nadanie sztandaru i zatwierdzenie jego wzoru ujęte zostało w Dzienniku Rozkazów M.S.Wojsk. z 1937 nr 16 poz. 199.

Odznaka
Od 20 maja 1922 oficerom i żołnierzom mogły być nadawane odznaki pamiątkowe artylerii konnej, wspólne dla wszystkich dywizjonów.

Bibliografia

• Roman Abraham: Wspomnienia wojenne znad Warty i Bzury. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1990. ISBN 83-11-07712-6. 
• Mirosław Giętkowski: Artyleria konna Wojska Polskiego : 1918-1939. Toruń: Wydaw. Adam Marszałek, 2001. ISBN 83-7174-823-X. 
• "Księga jazdy polskiej": pod protektoratem marsz. Edwarda Śmigłego–Rydza. Warszawa 1936. Reprint: Wydawnictwo Bellona Warszawa 1993
• Piotr Bauer,Bogusław Polak "Armia Poznań w wojnie obronnej 1939",Wydawnictwo Poznańskie 1983
• Galster Karol Lucjan : Księga Pamiątkowa Artylerii Polskiej 1914 - 1939. Londyn 1975.
• Strona Stowarzyszenia GRH 7 Dywizjonu Artylerii Konnej Wielkopolskiej, kultywującego tradycję jednostki