7 Pułk Saperów Wielkopolskich
| 7 Pułk Saperów Wielkopolskich | |
| Historia | |
| Państwo | |
| Sformowanie | 1921 |
| Rozformowanie | 1929 |
| Tradycje | |
| Święto | 14 sierpnia[1] |
| Nadanie sztandaru | 1923 |
| Tradycje jednostki kontynuuje lub kontynuowały | 7 Batalion Saperów (1929-1939) |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | mjr Roman Rygiel |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | Poznań |
| Rodzaj wojsk | saperzy |
| Rodzaj sił zbrojnych | Wojska lądowe |
7 Pułk Saperów Wielkopolskich (7 psap) - oddział saperów Wojska Polskiego II RP.
Pułk został sformowany 22 sierpnia 1921 roku z połączenia XIV, XVII i XXV Batalionów Saperów oraz VII Batalionu Zapasowego Saperów. Oddział stacjonował w garnizonie Poznań, w koszarach pruskiego 29 Batalionu Pionierów na Wildzie.
W 1929 roku jednostka przeformowana została w 7 Batalion Saperów i podporządkowana dowódcy 3 Brygady Saperów w Poznaniu. W marcu 1934 roku batalion podporządkowany został dowódcy 2 Brygady Saperów w Krakowie, która w październiku tego roku przemianowana została na 2 Grupę Saperów. W czerwcu 1937 roku batalion wydzielił ze swego składu jedną kompanię saperów, na bazie której sformowany został Ośrodek Sapersko-Pionierski 25 Dywizji Piechoty w Kaliszu.
Spis treści |
[edytuj] Mobilizacja 1939
7 Batalion Saperów był jednostką mobilizującą. W 1939 roku zgodnie z planem mobilizacyjnym "W" sformował w mobilizacji alarmowej piętnaście pododdziałów dla Armii "Poznań":
- batalion saperów typ IIa nr 14 dla 14 DP - mjr Henryk Kosicki
- batalion saperów typ IIb nr 17 dla 17 DP - kpt. Aleksander Karchesy
- batalion saperów typ IIb nr 47 dla armii - kpt. Teofil Jaroszewski
- pluton mostowy 4 tonowy nr 47
- Szefostwo Fortyfikacji Typ II "Poznań"
- Dowództwo Grupy Fortyfikacyjnej Nr 71
- rezerwowa kompania saperów nr 171
- rezerwowa kompania saperów nr 172
- rezerwowa kompania saperów nr 173
- rezerwowa kompania saperów nr 174 - kpt. rez. Michał Lorkiewicz
- rezerwowa kompania saperów nr 175
- pluton parkowy saperów nr 71
- pluton parkowy saperów nr 72
- lekka kolumna pontonowa typ I nr 171
- lekka kolumna pontonowa typ II nr 172
Latem 1939 z tabel mobilizacyjnych baonu wykreślono cztery plutony miotaczy ognia (nr (71-74).
[edytuj] Symbole pułku
Sztandar
W niedzielę 10 czerwca 1923 roku, w koszarach na Wildzie, kierownik Ministerstwa Spraw Wojskowych, gen. dyw. Aleksander Osiński wręczył dowódcy pułku chorągiew ufundowaną przez Bractwo Strzeleckie w Poznaniu. Chorągiew wykonana została w warszawskiej firmie Wincentego Wabia-Wabińskiego według wzoru zatwierdzonego dekretem Prezydenta RP z 16 kwietnia 1923 roku [2]. W 1939 roku sztandar prawdopodobnie spalono[3].
Odznaka
3 lutego 1926 roku Minister Spraw Wojskowych zatwierdził wzór odznaki pamiątkowej 7 psap [4], a 9 października 1928 roku nowy regulamin odznaki [5]. Odznakę stanowi srebrny krzyż maltański emaliowany na biało. W centrum umieszczony jest czarno-czerwony medalion z cyfrą 7 z otokiem niebiesko-czarnej emalii. Jednoczęściowa - oficerska bita w srebrze lub tombaku, emaliowana. Wymiary: 44x44 mm. Wykonanie: Józef Pendowski - Poznań [6].
[edytuj] Kadra 7 psap / 7 bsap
- płk Artur Włodzimierz Górski (do XII 1925 → dowódca 29 pp[7])
- płk dypl. Aleksander Henryk Szychowski (3 IX 1926 - 27 IV 1929[8])
- ppłk dypl. dr Marian Jan Steifer (od 27 IV 1929)
- ppłk Konstanty Zdzisław Skąpski (X 1930 - IV 1935)
- mjr Stanisław Perko
- kpt. rez. Marian Grotowski
- kpt. Julian Piasecki (nadetatowy)
Organizacja i obsada personalna 7 psap w latach 1923-1924
- dowódca pułku - płk Artur Włodzimierz Górski
- zastępcy dowódcy pułku
- mjr Otton Gloeh († 11 VII 1923 [9])
- mjr Jan I Wantuch (p.o. 1923)
- ppłk Witold II Krajewski (1924)
- starszy lekarz pułku - por. plek. Romuald Grabowski
- młodszy lekarz pułku - por. plek. Leon Marian Streit
- oficer kasowy - por. Alfons Władysław Janowski
- oficer prowiantowy - wakat
- dowódca XIV Batalionu Saperów - p.o. kpt. Czesław II Prusinowski (1923) i mjr Czesław Zawistowski (1924)
- dowódca XVII Batalionu Saperów - p.o. kpt. Władysław Wlekliński
- dowódca XXV Batalionu Saperów - kpt./mjr Stefan Langner
- komendant Kadry Batalionu Zapasowego - p.o. kpt. Julian Mańka
Organizacja i obsada personalna 7 psap w 1928
- dowódca pułku - płk dypl. Aleksander Henryk Szychowski
- zastępca dowódcy pułku - mjr Edward Nejberg
- kwatermistrz - p.o. kpt. Aleksander Filipowski
- oficer kasowy - por. Alfons Władysław Janowski
- dowódca XIV Batalionu Saperów - mjt Tadeusz Józef Kostecki
- dowódca XVII Batalionu Saperów - mjr Wojciech Michalak
Przypisy
- ↑ Dziennik Rozkazów MSWojsk. nr 16 z 19 maja 1927 roku
- ↑ Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. Nr 43 z 13.11.1923 r., poz. 555.
- ↑ Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. Warszawa: Instytut Wydawniczy Pax, 1990, s. 357. ISBN 83-211-1104-1.
- ↑ Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. Nr 3 z 3.02.1926 r., poz. 24.
- ↑ Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. Nr 27 z 9.10.1928 r., poz. 307.
- ↑ Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945. s. 355.
- ↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 138 z 29.12.1925 r.
- ↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 9 z 27.04.1929 r.
- ↑ Żołnierz Wielkopolski Nr 16 z 1 sierpnia 1923 r.
[edytuj] Bibliografia
- Album dziesięciolecia Okręgu Korpusu Nr VII, Poznań 1932
- Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924.
- Piotr Stawecki, Wojsko Marszałka Józefa Piłsudskiego 12 V 1926 - 12 V 1935, Oficyna Wydawnicza "Rytm", Warszawa 2004, ISBN 83-7399-078-X, s. 174-178.
- Eugeniusz Kozłowski, Wojsko Polskie 1936-1939. Próby modernizacji i rozbudowy, Wydawnictwo MON, Warszawa 1964, wyd. I, s. 189.
- 7 Pułk Saperów Wielkopolskich, Żołnierz wielkopolski z ilustracjami, Nr 10-11, Poznań 11 czerwca 1923
- Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945: Katalog Zbioru Falerystycznego: Wojsko Polskie 1918-1939: Polskie Siy Zbrojne Na Zachodzie. Pantera Books. ISBN 83-204-3299-5.
- Spis byłych oddziałów Wojska Polskiego, Przegląd Historyczno-Wojskowy Nr 2 (183), Warszawa 2000
- Plan mobilizacyjny "W" : wykaz oddziałów mobilizowanych na wypadek wojny. Pruszków: Ajaks, 1995. ISBN 83-85621-87-3.
- Kazimierz. Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. Warszawa: Instytut Wydawniczy Pax, 1990. ISBN 83-211-1104-1.
|
||||||||||||||||||||