7 cm Gebirgskanone M.99

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
7 cm Gebirgskanone M.99
7 cm Gebirgskanone M.99
Dane podstawowe
Państwo  Austro-Węgry
Rodzaj działo górskie
Historia
Wyprodukowano ok. 300 szt.
Dane taktyczno-techniczne
Kaliber 72,5 mm
Długość lufy 971 mm (L/13,4)
Donośność 4800 m
3900 m (szrapnel)
Prędkość pocz. pocisku 300 m/s (pocisk o masie 4,64 kg)
Masa 315 kg (działa)
114 kg(lufy)
201 kg (łoża)
Kąt ostrzału od -15° do +17° (w pionie)
6° (w poziomie)
Szybkostrzelność 2 strz/min
Obsługa 5 osób

7 cm Gebirgskanone M.99 – austro-węgierskie działo górskie.

Działo M.99 zostało wprowadzone do uzbrojenia armii austro-węgierskiej na przełomie XIX i XX wieku. Miało ono krótką lufę ze spiżu Uchatiusa sztywno osadzoną w łożu (nie posiadało oporopowrotnika). Zamek śrubowy. Łoże sztywne, kołowe, jednoogonowe. Zasilanie nabojem dzielonym, ładunek miotający zmienny. Do transportu działo mogło być rozłożone na trzy części.

W momencie wybuchu I wojny światowej działo M.99 było już całkowicie przestarzałe. Brak oporopowrotnika sprawiał ze po każdym strzale działo odskakiwało do tyło o około 150 cm i musiało być ponownie wtaczane na stanowisko bojowe. powodowało to zmniejszenie szybkostrzelności do 2 strz/min. Dodatkową wadą były prymitywne przyrządy celownicze utrudniające trafienie celów położonych w większej odległości. Pomimo tych wad, z braku właśnie wprowadzanych do uzbrojenia dział 7.5 cm Gebirgskanone M.15 działo M99 w początkowym okresie wojny znajdowało się na uzbrojeniu 20 baterii artylerii górskiej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]