81 Dywizjon Artylerii Lekkiej (81 dal) - pododdział artylerii lekkiej Wojska Polskiego II RP.
Dywizjon nie występował w organizacji pokojowej wojska. Miał być sformowany zgodnie z planem mobilizacyjnym "W", w trakcie mobilizacji powszechnej, gotowość bojową osiągnął 7 września.
Jednostką mobilizującą był 28 Pułk Artylerii Lekkiej stacjonujący w garnizonie Zajezierze[1] (OK Nr I).
Dywizjon przewidziano dla SGO "Narew". W związku z przerwaniem obrony już 9 września, wspierał on oddziały broniące Wisły w rejonie Dęblina[1].
14 września dywizjon skierowano do 39 DPRez.[1], w szeregach której walczył do 27 września, kiedy to nastąpiła kapitulacja.
[edytuj] Obsada personalna 81 dal
Dowództwo
- dowódca dywizjonu - mjr Marian Kiedrzyński
- adiutant - ppor. rez. Antoni Gadomski
- oficer łączności - ppor. rez. Jerzy Józef Kwiatkowski
- oficer żywnościowy - ppor. rez. Józef Lipski
- dowódca kolumny amunicyjnej - ppor. rez. inż. Edward Marian Montalbetti
- dowódca 1 baterii - por. Witold Szczęsnowicz
- dowódca 2 baterii - ppor. rez. dr Włodzimierz Kamil Jung Mochnacki
- dowódca 3 baterii - ppor. rez. Wiesław Krubski[2].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Karol Galster: Księga Pamiątkowa Artylerii Polskiej 1914 - 1939. s. 328.
- ↑ Piotr Saja, Armia "Lublin"... s. 287 podaje że był to ppor. rez. Wiesław Krupski.
[edytuj] Bibliografia
- Andrzej M. Przybyszewski: 28 Pułk Artylerii Lekkiej. Pruszków: Ajaks, 2002. ISBN 83-88773-29-1.
- Piotr Saja, Armia "Lublin", Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2007
- Karol Lucjan Galster: Księga Pamiątkowa Artylerii Polskiej 1914 - 1939. Londyn: 1975.
II Rzeczpospolita
