81 Samodzielna Kompania Czołgów Rozpoznawczych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
81 Samodzielna Kompania Czołgów Rozpoznawczych
Historia
Państwo Polska II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Tradycje
Rodowód Sformowana przez 8 Batalion Pancerny
Dowódcy
Pierwszy kpt. Feliks Polkowski
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Podporządkowanie Armia Pomorze
Rodzaj wojsk Broń pancerna
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe

81 Samodzielna Kompania Czołgów Rozpoznawczychpancerny pododdział rozpoznawczy Wojska Polskiego okresu II RP.

Kompania walczyła w składzie 15 DP
czołg TK-3- czołg podstawowy kompanii

Sformowana w mobilizacji "niebieskiej"[1] w sierpniu 1939 przez 8 Batalion Pancerny z Bydgoszczy z przeznaczeniem dla 15 Dywizji Piechoty.

Na wyposażeniu posiadała 13 czołgów rozpoznawczych TK-3.

Spis treści

[edytuj] Działania zbrojne

Motocykl Sokół 1000

Kompania, początkowo przydzielona do 15 Dywizji Piechoty, rozkazem dowódcy Armii "Pomorze" podporządkowana została Grupie Operacyjnej "Wschód". Wieczorem 1 września wykonała marsz z Bydgoszczy do Wąbrzeźna i zajęła rejon wyjściowy do działań w lesie Jarantowice. Tam pozostawała do 3 września w gotowości do wykonywania kontrataków na korzyść 16 Dywizji Piechoty lub Oddziału Wydzielonego "Jabłonowo"[2].

3 września rano tankietki kompanii prowadziły rozpoznanie na rzecz OW "Jabłonowo", a później wzięły udział w kontrataku 67 pułku piechoty na oddziały niemieckiej 228 DP. W okolicach wsi Zakrzewo kompania odcięła drogę odwrotu Niemcom, przypierając ich do jeziora Mełno.

4 września, w ramach odwrotu Armii Pomorze, kompania przejechała do lasu Wronie i tam stacjonowała przez cały dzień. 6 września kompania, wyprzedzając jednostki 4 Dywizji Piechoty wycofywanej przez Toruń na lewy brzeg Wisły, stanęła w lesie na północ od Solca Kujawskiego.

7 września kompania podporządkowana 4 DP, prowadziła rozpoznanie kierunku na Koło, a następnego dnia rano wraz z kawalerią dywizyjną ubezpieczała pod miasteczkiem Kowal przemarsz oddziałów, patrolując kierunki na miejscowości Lubień i Chodcza.

W nocy z 9 na 10 września kompania weszła w bezpośrednie podporządkowanie dowódcy GO Wschód, a w następnym dniu dowódcy Armii Pomorze . Kompania przegrupowała się do m.p. dowództwa armii, do dworu Czerniew.

16 września kompania w ramach zgrupowania pancernego kpt. Szczepankowskiego (wozy kompanii czołgów rozpoznawczych nr 71, 81 i 82) wspierała bój 18 pułku piechoty 26 DP o las majątku Braki w rejonie Sochaczewa. Tankietki obeszły lewe skrzydło niemieckiego 74 pp i przeniknęły na jego tyły. Pozbawione wsparcia piechoty i artylerii, poniosły jednak znaczne straty i wycofały się do wsi Karnków.

17 września resztki zgrupowania pancernego wspierały obronę 26 DP zaatakowanej przez wozy bojowe 1 pcz 1 DPanc, ponosząc przy tym dalsze straty w ludziach i sprzęcie.

18 września, nie mogąc pokonać dojazdów do przepraw na Bzurze, zatarasowanych wozami konnymi kolumn taborowych, kompania straciła resztę swojego sprzętu, a jej żołnierze dołączyli do 18 pułku piechoty 26 DP i wraz z nim dostali się do niewoli.

[edytuj] Obsada etatowa

  • dowódca kompanii – kpt. Feliks Polkowski
  • dowódca plutonu techniczno-gospodarczego – por. Tadeusz Klar

[edytuj] Skład kompanii

Poczet dowódcy

  • gońcy motocyklowi
  • drużyna łączności
    • patrole:
radiotelegraficzny
łączności z lotnictwem
  • sekcja pionierów

Razem w dowództwie

1 oficer, 7 podoficerów, 21 szeregowców;
1 czołg, 1 samochód osobowo terenowy, 2 samochody z radiostacjami N.2, furgonetka, 4 motocykle.

2 x pluton czołgów

1 oficer, 7 podoficerów, 7 szeregowców
6 czołgów, 1 motocykl, przyczepa towarzysząca

pluton techniczno – gospodarczy

  • drużyna techniczna
  • drużyna gospodarcza
  • załogi zapasowe
  • tabor

Razem w plutonie

1 oficer, 13 podoficerów, 18 szeregowców
5 samochodów ciężarowych, samochód-warsztat, cysterna, 1 motocykl, transporter czołgów, 2 przyczepy na paliwo, kuchnia polowa

Przypisy

  1. Marian Żebrowski: Zarys historii polskiej broni pancernej 1918 - 1947. s. 273
  2. Rajmund Szubański: Polska broń pancerna 1939. s. 97. 

[edytuj] Bibliografia

  • Rajmund Szubański: Polska broń pancerna 1939. Warszawa: Wydaw. Min. Obrony Narodowej, 1989. 
  • Adam Jońca: Wrzesień 1939 : pojazdy Wojska Polskiego : barwa i broń. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1990. 
  • Jan Tarczyński, Krzysztof Barbarski, Adam Jońca: Pojazdy w Wojsku Polskim = Polish Army vehicles : 1918-1939. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Ajaks" ; Londyn : Komisja Historyczna b. Sztabu Głównego PSZ, 1995. ISBN 83-85621-57-1. 
  • Marian Żebrowski: Zarys historii polskiej broni pancernej 1918 - 1947. Zarząd Zrzeszenia Kół Oddziałowych Broni Pancernych. Londyn 1971
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj