82 Samodzielna Kompania Czołgów Rozpoznawczych
| 82 Samodzielna Kompania Czołgów Rozpoznawczych | |
| Historia | |
| Państwo | |
| Sformowanie | 1939 |
| Tradycje | |
| Rodowód | Sformowana przez 8 Batalion Pancerny |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | por. Eugeniusz Włodkowski |
| Działania zbrojne | |
| kampania wrześniowa | |
| Organizacja | |
| Podporządkowanie | Armia Poznań |
| Rodzaj wojsk | Broń pancerna |
| Rodzaj sił zbrojnych | Wojska lądowe |
82 Samodzielna Kompania Czołgów Rozpoznawczych - pancerny pododdział rozpoznawczy Wojska Polskiego okresu II RP.
Sformowana w mobilizacji "niebieskiej"[1] w sierpniu 1939 przez 8 Batalion Pancerny z Bydgoszczy z przeznaczeniem dla 26 Dywizji Piechoty.
Na wyposażeniu posiadała 13 czołgów rozpoznawczych TK-3.
Spis treści |
[edytuj] Działania bojowe
W nocy z 31 sierpnia na 1 września kompania patrolowała rejon przygraniczny pod Chodzieżą, a 1 września przeszła do Grabarzewa na wschód od Gołańczy i ochraniała dowództwo 26 DP.
2 września pododdział rozpoznawawał rejon wsi Margonin i walczył z Niemcami, którzy przeprawili się przez Noteć w rejonie Szamocina. Nieprzyjaciela wyparto za rzekę[2].
3 września kompania pozostawała w Panigrodziu, osłaniając wycofywanie się oddziałów 26 DP w rejon Żnin — Szubin. Następnego dnia od rana prowadziła rozpoznanie w kierunku Chodzieży. Po południu pod Gołańczą czołgiści stoczyli walkę z niemiecką kompanią zmotoryzowaną wspartą artylerią przeciwpancerną. Po zmroku wycofali się w rejon Jezior Żnińskich do Biskupina.
5 września oddziały 26 DP zajęły rubież Noteci. Kkompania stanowiła odwód, ześrodkowała się w Lubostroniu pod Barcinem i dokonywała napraw oraz konserwacji sprzętu.
6 września pododdział prowadził rozpoznanie na kierunku Żnina, a wieczorem przegrupował się w kierunku Kruszwicy.
7 września kompania przeszła do Inowrocławia, gdzie oczyszczała miasto z dywersantów, utrudniających wycofanie się tyłowych pododdziałów 26 DP.
8 września czołgiści dozorowali szosę Radziejów — Brześć Kujawski.
9 września kompania wspólnie z pododdziałami 10 pułku piechoty osłaniała główną pozycję dywizji pod Zgłowiączką.
10 września wraz z 72 kompanią czołgów rozpoznawczych weszła w skład zmotoryzowanego zgrupowania 26 DP i ześrodkował się w majątku Benignów.
W dniach 11 – 13 września kompania weszła w skład ochrony kwatery głównej dowództwa Armii Pomorze. Brała wówczas udział w walkach z czołgami niemieckimi, które przedarły się na tyły polskich pozycji nad Bzurą i zagroziły bezpośrednio dowództwu armii.
14 września, w czasie natarcia 26 DP prowadzonego znad Bzury, kompania patrolowała północny brzeg rzeki pomiędzy Sochaczewem a Kozłowem Szlacheckim. Nnastępnego dnia przeszła do odwodu dywizyjnego.
16 września ogień wozów bojowych kompanii utrudniał przeprawę przez Bzurę pododdziałom 74 pp niemieckiej 19 DP. Po południu wraz z czołgami 72 i 81 kompanii (jako zgrupowanie pancerne pod dowództwem kpt. Szczepankowskiego) brała udział w boju o majątek Braki. Poniosła tam znaczne straty i musiała się wycofać w kierunku wsi Karnków.
17 września zgrupowanie pancerne wsparło żołnierzy 26 DP zaatakowanych przez pododdziały niemieckiego 1 pcz 1 DPanc i poniosło duże straty w ludziach i sprzęcie. Najbardziej ucierpiała 82 kompania, tracąc większość wozów bojowych.
18 września dowódca kompanii otrzymał od szefa sztabu Armii Pomorze, płk. dypl. Ignacego Izdebskiego, pisemny rozkaz zniszczenia pozostałego sprzętu motorowego i przemarszu przez Puszczę Kampinoską do Warszawy.
22 września dowódca kompanii zameldował w Dowództwie Obrony Warszawy 72 czołgistów.
[edytuj] Obsada etatowa
- dowódca kompanii - por. Eugeniusz Włodkowski
- dowódca plutonu techniczno-gospodarczego - por. Czesław Omielanowicz
- szef kompanii - st. sierż. Raś
[edytuj] Skład kompanii
Poczet dowódcy
- gońcy motocyklowi
- drużyna łączności
- patrole:
- radiotelegraficzny
- łączności z lotnictwem
- sekcja pionierów
Razem w dowództwie
- 1 oficer, 7 podoficerów, 21 szeregowców;
- 1 czołg, 1 samochód osobowo terenowy, 2 samochody z radiostacjami N.2, furgonetka, 4 motocykle.
2 x pluton czołgów
- 1 oficer, 7 podoficerów, 7 szeregowców
- 6 czołgów, 1 motocykl, przyczepa towarzysząca
pluton techniczno - gospodarczy
- drużyna techniczna
- drużyna gospodarcza
- załogi zapasowe
- tabor
Razem w plutonie
- 1 oficer, 13 podoficerów, 18 szeregowców
- 5 samochodów ciężarowych, samochód-warsztat, cysterna, 1 motocykl, transporter czołgów, 2 przyczepy na paliwo, kuchnia polowa
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- Rajmund Szubański: Polska broń pancerna 1939. Warszawa: Wydaw. Min. Obrony Narodowej, 1989.
- Adam Jońca: Wrzesień 1939 : pojazdy Wojska Polskiego : barwa i broń. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1990.
- Jan Tarczyński, Krzysztof Barbarski, Adam Jońca: Pojazdy w Wojsku Polskim = Polish Army vehicles : 1918-1939. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Ajaks" ; Londyn : Komisja Historyczna b. Sztabu Głównego PSZ, 1995. ISBN 83-85621-57-1.
- Marian Żebrowski: Zarys historii polskiej broni pancernej 1918 - 1947. Zarząd Zrzeszenia Kół Oddziałowych Broni Pancernych. Londyn 1971
|
|||||