85 mm armata przeciwpancerna D-44

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
85 mm armata dywizyjna wz. 1944 (D-44)
85 mm armata dywizyjna wz. 1944  (D-44)
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Producent Uralmasz
Rodzaj armata przeciwpancerna
Historia
Prototypy 1943 - 1944
Produkcja seryjna 1945 - ?
Wyprodukowano 10800 szt.
Dane taktyczno-techniczne
Kaliber 85 mm
Długość lufy 4685 mm
Donośność 15 600 m
Prędkość pocz. pocisku 793 m/s (odłamkowego)
800 m/s (przeciwpancerno-smugowy)
1050 m/s (przeciwpancerno-podkalibrowy)
Długość 8340 mm
Szerokość 1730 mm
Wysokość 1420 mm
Masa 1725 kg
Kąt ostrzału -7° do +35° (w pionie)
54° (w poziomie)
Szybkostrzelność do 20 strz./min.
Czas przejścia w położenie bojowe 40-60 s.
Szybkość marszowa do 60 km/h
Wikimedia Commons

85 mm armata przeciwpancerna D-44 – holowana przeciwpancerna armata dywizyjna wz. 1944 konstrukcji radzieckiej.

Działo znajdowało się w uzbrojeniu Wojska Polskiego. Opracowano je w czasie drugiej wojny światowej i jest półautomatyczne.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Armata posiada lufę monoblokową, bruzdowaną na końcu której znajduje się hamulec wylotowy. Połączona jest z nasadą zamkową za pomocą tulei łączącej. Ma zamek klinowy o ruchu pionowym zawierający mechanizm odpalający, zabezpieczający, powtórnego napinania iglicy, automatycznego otwierania i samoczynnego zamykania zamka oraz wyrzutnik. Posiada dźwigniowo-naciskowy mechanizm spustowy. Lufa tworzy zespół odrzutowy wraz z nasadą zamkową, poruszający się w cylindrycznej kołysce zamocowanej czopami w gniazdach łożyska górnego. Łoże górne jest osadzone obrotowo ma czopie łoża dolnego.

Półosie kół jezdnych ułożyskowane są w sponie czołowej i wraz z wałkami skrętnymi i mechanizmem różnicowym tworzą mechanizm resorowy armaty, a po rozwarciu ogonów jest samoczynnie wyłączany.

Zespół odrzutowy jest zrównoważony przez pneumatyczny odciążacz typu pchającego. Do naprowadzania działa służy zębaty mechanizm podniesieniowy typu łukowego i śrubowy mechanizm kierunkowy. Do sprzęgnięcia zespołu odrzutowego z łożem zastosowano hydropneumatyczny oporopowrotnik typu wrzecionowego.

Armata wyposażona jest w celownik mechaniczny S-71 służący do strzelania z zakrytych stanowisk i optyczny do strzelania na wprost.

Do strzelania stosowane są naboje zespolone z pociskami odłamkowymi o masie 9,54 kg, przeciwpancerno- smugowe tępogłowicowe z czopem balistycznym o masie 9,2 kg, przeciwpancerno-smugowe ostrogłowicowe o masie 9,34 kg, przeciwpancerno-smugowe podkalibrowe o masie 5 kg, błyskowo-dymne o masie 0,1 kg.

Warianty[edytuj | edytuj kod]

Po wprowadzeniu ulepszeń w armacie występują jej odmiany:

  • D-44N – z celownikiem noktowizyjnym (nocny)
  • D-44M – z instalacją oświetleniowo-sygnalizacyjną
  • D-44MN – z celownikiem noktowizyjnym
  • SD-44 – z napędem pomocniczym

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej. Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994. ISBN 83-86028-01-7.