8 Kołobrzeski Batalion Saperów

8 Batalion Saperów
Barwy saperów noszone na kołnierzach kurtek
Historia
Państwo	Polska
Sformowanie	1944
Nazwa wyróżniająca	Kołobrzeski
Tradycje
Rodowód	3 batalion saperów 52 batalion saperów MW 29 batalion saperów MW
Dowódcy
Pierwszy	ppor. Przewalski
Organizacja
Numer	JW 5018
Dyslokacja	Wejherowo, Dziwnów
Podporządkowanie	1 Brygada Saperów 8 Flotylla Obrony Wybrzeża
Rodzaj wojsk	Wojska inżynieryjne

8 Kołobrzeski Batalion Saperów (8 bsap) – pododdział wojsk inżynieryjno-saperskich Wojska Polskiego.

Sformowany na podstawie rozkazu dowódcy 1 Armii Polskiej w ZSRR nr 001 z 1 kwietnia 1944, na bazie istniejącego od 13 sierpnia 1943 korpuśnego 3 batalionu saperów i włączony jako jednostka organiczna do 1 Warszawskiej Brygady Saperów. 1 kwietnia 1944 zmienił nazwę z 3 bsap na 8 bsap. Do skład brygady dołączył w końcu sierpnia 1944 w rejonie Żytomierza.

Za zasługi bojowe w czasie walk batalion otrzymał miano "Kołbrzeski" na podstawie rozkazu Naczelnego Dowódcy Armii Czerwonej z 18 marca 1945 r. potwierdzonym rozkazem Naczelnego Dowódcy WP nr 79/Org. z 4.05.1945 r., a także został odznaczony krzyżem Virtuti Militari (rozkaz Naczelnego Dowódcy WP nr 130 z 21.06.1946 r.).

Skład etatowy

Etat 012/109

• Dowództwo i sztab
• pluton dowodzenia
• 3 x kompania saperów
  • 3 x pluton saperów
  • drużyna zaopatrzenia
• kwatermistrzostwo
  • punkt pomocy medycznej
  • lazaret weterynaryjny
  • warsztaty i magazyn techniczny
• drużyna gospodarcza

Batalion posiadał:

żołnierzy – 321 (oficerów – 31, podoficerów – 62, szeregowych – 228)

sprzęt:

• miny – 483

Szlak bojowy

8 bsap przeszedł cały szlak bojowy 1 BSap przez Smoleńszczyznę, przez Białoruś, od Bugu do Wisły, brał udział w walkach o przyczółki na Wiśle w 1944, forsowaniu Wisły w 1945, walkach na Wale Pomorskim, zdobywaniu i rozminowaniu Kołobrzegu, forsowaniu Odry pod Siekierkami, walkach nad hawelą. Szlak bojowy zakończył w m. Hemingsdorf nad Hawelą. Batalion w walkach frontowych zabezpieczał marsz oddziałow bojowych, rozminowanie i oczyszczanie dróg przemarszu i rejonów postoju i kocentracji, minowanie obrony, wykonywanie przejśc w polach minowych własnych i nieprzyjaciela, forsowanie Wisły, Odry, Haweli i licznych kanałów, budowę promów i mostów. Szlak bojowy 8 bsap wynosił 3000 km. Poleglo w czasie walk 70 saperów. 160 żołnierzy batalionu zostało wyróżnionych odznaczeniami bojowymi.

Okres powojenny

Brama koszar batalionu w Dziwnowie

Po wojnie uczestniczył w rozminowywaniu miast, portów i okolic Gdyni, Gdańska, Oksywia, Babich Dołów, Westerplatte, Obłuża, Lęborka, Wejherowa, Półwyspu Helskiego, Rumi, Dziwnowa, Ustki, Międzyzdrojów. Dzięki rozminowywaniu zapobiegł zniszczeniu siłowni i podstacji energetycznej w Gdyni. W ramach prac na rzecz gospodarki narodowej budował molo na Zalewie Kamieńskim i szkoły w Kołczewie i Dziwnowie. Odbudowywał ratusz w Kamieniu Pomorskim. W ramach akcji rozminowania i oczyszczania jednostka usunęła i zlikwidowała kilkanaście tysięcy min, kilkaset tysięcy różnego rodzaju bomb, pocisków i amunicji, a także zapobiegła zniszczeniu kilkunastu ważnych obiektów^{[potrzebne źródło]}. Batalion uczestniczył w akcjach przeciwlodowych i przeciwpowodziowych, głównie u ujścia Wisły, oraz rozbijaniu zatorów lodowych blokujących porty.

Zgodnie z rozkazem nr 0124/Org Naczelnego Dowódcy Wojska Polskiego z 21 lipca 1946 batalion wyłączony został z 1 BSap i przekazany do dyspozycji Marynarki Wojennej. Jednocześnie przemianowano go na 52 Batalion Saperów MW i przedyslokowano do Wejherowa.

W lipcu 1957 przemianowano batalion na 29 Kołobrzeski Batalion Saperów MW i zmienił on poraz kolejny garnizon na Dziwnów. W latach pięćdziesiątych zadania batalionu to głównie rozminowanie terenu i rozbudowa przeciwdesantowa wybrzeża.

30 grudnia 1959 na podstawie Zarządzenia szefa SG WP nr 138/0rg. 3 batalion piechoty morskiej połączono z 29 Kołobrzeskim Batalionem Saperów Morskich tworząc 3 Pułk Piechoty Morskiej.

Wg planów mobilizacyjnych z pułku wyłączano jednak batalion saperów morskich, który rozwijał się do stanu 652 żołnierzy i stawał się jednostką samodzielną. Batalion miał wydzielić na potrzeby pułku kompanię saperów z dwoma plutonami saperów i dwoma plutonami PTG o łącznym stanie osobowym 95 żołnierzy.

Na podstawie Zarządzenia Szefa Sztabu Generalnego WP Nr 011/Org. z 16 stycznia 1963 Dowódca Marynarki Wojennej przekazał Dowódcy POW 3 Pułk Piechoty Morskiej bez batalionu saperów.

26 lipca 1964 batalion otrzymał sztandar ufundowany przez społeczeństwo Ziemi Kamieńskiej.

Z dniem 4 maja 1967 r. na podstawie rozkazu nr 007/MON przywrócono batalionowi jego historyczną nazwę "8 Kołobrzeski Batalion Saperów". Od 9 lutego 1977 r. zgodnie z rozkazem szefa Sztabu Generalnego WP batalion wszedł w skład 8 Flotylli Obrony Wybrzeża.

Na podstawie decyzji ministra ON nr 37/MON z 20 marca 1996 r. 8 bsap w Dziwnowie przyjął i kontynuuje tradycje:

• 3 samodzielnego bsap z lat 1943-44,
• 8 Kołobrzeskiego bsap z lat 1944-46,
• 52 Kołobrzeskiego morskiego bsap z lat 1946-57,
• 29 Kołobrzeskiego bsap z lat 1957-67,

ww decyzją minister ON nadał batalionowi miano ""Kołobrzeski" oraz ustanowił święto jednostki na 18 marca.

22 czerwca 1997 r. decyzją Prezydenta RP z 10 kwietnia 1997 batalion otrzymał nowy sztandar ufundowany przez społeczeństwo Ziemi Kamieńskiej i Dziwnowskiej. w latach 1996 i 1998 batalion otrzymał zaszczytne miano przodującej jednostki lądowej w Marynarce Wojennej.

Obecnie 8 Kołobrzeski Batalion Saperów MW (Jednostka Wojskowa 5018) jest pododdziałem, którego przeznaczeniem jest wsparcie inżynieryjne działań jednostek wojskowych wchodzących w skład Flotylli. Zadaniem jednostki jest urządzanie i utrzymanie stanowisk rozładunku oraz załadunku sprzętu i materiałów na okręty oraz ustawianie przeciwdesantowych zapór minowych. Jednostka posiada również możliwości prowadzenia prac fortyfikacyjnych, budowy mostów niskowodnych, rozminowywania terenów i obiektów, a także urządzania przepraw pontonowych oraz desantowych. Batalion posiada także etatowy patrol rozminowania.

Dowódcy batalionu

• ppor. Przewalski - dca 3 bsap
• mjr Aleksander Buryński - dca 3 bsap
• mjr Karol Jakubiak – dca 3 bsap do czasu przeformowania
• mjr Aleksander Dreling – dowódca 8 bsap
• Aleksander Korowuszkin
• Bolesław Piotrowicz,
• Waldemar Chmielewski,

Dowódcy po roku 1967

• kmdr por. Zenon Marciniak (1965 - 1968)
• kmdr por. Alojzy Piotrkowski (1968 - 1974)
• kpt. Edward Pająk (1974 - 1975)
• kmdr ppor. Andrzej Fijałkowski (1975 - 1979)
• kmdr por. Bernard Nakraszewicz (1979 - 1985)
• kmdr por. Sylwester Pałosz (1985 - 1989)
• kmdr por. Kornel Walor (1989 - 2002)
• kmdr por. Jerzy Pitucha (2002 - 2006)
• kmdr por. Lucjan Mazur (2006 - 2008)
• kmdr por. Wojciech Chrzanowski (od 2008)

Bibliografia

• Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960 : skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń ;Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 8388089676. 
• Juliusz Malczewski Roman Polkowski: Wojsko Polskie : krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 4, Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego : formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek inżynieryjno-saperskich, drogowych i chemicznych. Warszawa : Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1970. 
• 8 Kołobrzeski Batalion Saperów MW http://www.8fow.mw.mil.pl/index.php?akcja=8kbs
• Franciszek Kaczmarski, Stanisław Soroka: Wojska inżynieryjne LWP w latach 1945-1979. Wojskowy Instytut Historyczny - Warszawa 1982. ISBN 83-11-06710-4
• Praca zbiorowa pod kierownictwem R. Żuchowskiego: Sylwetki Saperów. Kolejne pokolenia, wyd. Stowarzyszenie Saperów Polskich, Warszawa 2009. ISBN 978-83-939870-0-0