95 Dywizjon Artylerii Ciężkiej

95 Dywizjon Artylerii Ciężkiej
Historia
Państwo	II Rzeczpospolita
Sformowanie	1939
Rozformowanie	1939
Tradycje
Rodowód	5 Pułk Artylerii Ciężkiej
Dowódcy
Pierwszy	mjr Stanisław Szancer
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Podporządkowanie	Grupa Operacyjna Śląsk
Rodzaj wojsk	artyleria
Rodzaj sił zbrojnych	Wojska lądowe

155 mm haubica wz. 1917

95 Dywizjon Artylerii Ciężkiej (95 dac) - pododdział artylerii ciężkiej Wojska Polskiego II RP.

Dywizjon nie istniał w organizacji pokojowej wojska. Został sformowany zgodnie z planem mobilizacyjnym "W" w dniach 24-27 sierpnia 1939 roku, w mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem żółtym. Jednostką mobilizującą był 5 Pułk Artylerii Ciężkiej w Krakowie.

Dywizjon, uzbrojony w dwanaście 155 mm haubic wz. 1917, był jednostką artylerii odwodu Naczelnego Wodza. Zgodnie z planem operacyjnym "Zachód" został przydzielony dowódcy Armii "Kraków".

Po zakończeniu mobilizacji dowódca armii, gen. bryg. Antoni Szylling podporządkował dywizjon dowódcy Grupy Operacyjnej "Śląsk". W jej składzie 95 dac walczył w kampanii wrześniowej.

Obsada personalna dywizjonu

• dowódca — mjr Stanisław Szancer (II zastępca dowódcy 5 pac)
• adiutant — ppor. Władysław Czerniak
• oficer zwiadowczy — ppor. rez. inż. Józef Golka
• oficer żywnościowy — ppor. rez. inż. Paździora
• lekarz - ppor. rez. lek. dr Mieczysław Stawiński
• lekarz weterynarii — ppor. rez. lek. wet. Henryk Garguła
• dowódca kolumny amunicyjnej — ppor. rez. Władysław Eliasz
• dowódca 1 baterii — ppor. Marian Gmiterek
• dowódca 2 baterii — kpt. Władysław Biedrzycki
• dowódca 3 baterii — ppor. Jan Bukowski
• oficer ogniowy — ppor. rez. Cis
• oficer zwiadowczy — ppor. rez. Strzetelski

Bibliografia

• Tadeusz Jurga: Obrona Polski 1939. Instytut Wydawnictw PAX. Warszawa 1990
• Piotr Zarzycki: Plan mobilizacyjny "W". Wykaz oddziałów mobilizowanych na wypadek wojny. Pruszków 1995. ISBN 83-85621-87-3