Aérospatiale Alouette II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aérospatiale Alouette II
Aérospatiale Alouette II
Dane podstawowe
Państwo  Francja
Producent Sud Aviation
Typ lekki śmigłowiec
Konstrukcja metalowa, podwozie płozowe
Załoga 1 + 4
Dane techniczne
Napęd 1 × Turboméca Artouste IIC6 turbowałowy
Moc 550 KM (410 kW)
Wymiary
Średnica wirnika 10,20 m
Długość kadłuba 9,70 m
Wysokość 2,75 m
Masa
Własna 895 kg
Startowa 1600 kg
Osiągi
Prędkość maks. 185 km/h
Wznoszenie maks. w locie pionowym 252 m/min
Pułap praktyczny 2250 m
Zasięg 565 km
Dane operacyjne
Użytkownicy
patrz tekst
Rzuty
Rzuty samolotu
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Aérospatiale Alouette II – lekki śmigłowiec początkowo produkowany przez Sud Aviation, a później przez francuski koncern Aérospatiale. Pierwszy śmigłowiec napędzany silnikiem turbinowym, a nie jak poprzednicy ciężkim silnikiem tłokowym.

Używany głównie jako wojskowy śmigłowiec obserwacyjny, zwiadowczy, ratunkowy, do szkolenia i treningów, ale także do przenoszenia pocisków przeciwpancernych Nord AS.10 lub AS.11 i torped samonaprowadzających. Jako śmigłowiec cywilny służył do ewakuacji i transportu rannych (na dwóch parach zewnętrznych noszy), do opryskiwania upraw oraz jako latający dźwig o nośności 500 kg.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Chociaż poprzedni śmigłowiec wytwórni SNCA Sud-Est (SNCASE) typu SE 3120 Alouette, pobił w lipcu 1953 wszystkie rekordy prędkości i zasięgu śmigłowca, to był zbyt skomplikowany aby odnieść sukces rynkowy. Rząd francuski widząc te sukcesy zainteresował się projektem i udzielił wsparcia finansowego wytwórni stawiając jednocześnie ultimatum, że w ciągu 2 lat śmigłowiec ma być gotowy do produkcji, albo wszystkie projekty dotyczące wiropłatów zostaną zaprzestane. SNCASE opracowała 7 prototypów napędzanych silnikami tłokowymi: X 310A – X 310G. Trochę wcześniej Józefowi Szydłowskiemu polskiemu konstruktorowi, który założył we Francji wytwórnię silników Turboméca udało się opracować 260 konny silnik turbinowy Artouste, zbudowany na podstawie jego wcześniejszych doświadczeń z turbiną Orédon. Do zabudowania nowego silnika wybrano prototyp oznaczony jako X 310G, który okazał się na tyle udany, że rozpoczęto jego produkcję pod nazwą SE 3130 Alouette II (Alouette z fr. skowronek). Podwozie śmigłowca stanowiły płozy, a napęd był przenoszony na główny trójpłatowy wirnik i śmigło ogonowe o dwóch płatach umieszczone na końcu charakterystycznej kratownicowej belki ogonowej.

Pierwszy lot SE-3130 odbył się 12 marca 1955 roku, a 3 miesiące później, 6 czerwca przedprodukcyjny egzemplarz Alouette II pilotowany przez Jeana Bouleta ustanowił nowy rekord wysokości dla śmigłowca wynoszący 8209 m, poprawiając go 13 czerwca po wzbiciu się na 10984 m.

3 lipca 1956 roku śmigłowiec Alouette II jako pierwszy na świecie wziął udział w akcji ratowniczej w górach, ratując alpinistę, który dostał zawału serca na wysokości 4000 m, a 3 stycznia 1957 ratując załogę śmigłowca Sikorsky S-58 poszukującego dwóch zaginionych alpinistów na szczycie Mont Blanc.

Alouette II dostał krajowy certyfikat lotniczy 2 maja 1957 roku.

Pierwsze egzemplarze wyprodukowano na potrzeby armii francuskiej i odbiorców cywilnych, a do zakończenia produkcji w 1975 roku fabrykę opuściło 1500 śmigłowców Alouette II, będąc używanych w ponad 80 krajach, na wyposażeniu 47 armii. Licencyjnie budowano go także w Szwecji i USA. Największym użytkownikiem Alouette II są Niemcy z 226 sztukami SA-315B i 54 sztukami SA-318C. Wiele z nich nadal pozostaje w służbie w armiach całego świata do dziś.

Oznaczenie śmigłowca zmieniło się na SE-313B po fuzji SNCASE z Sud Aviation, które ostatecznie zostało wchłonięte przez Aérospatiale w roku 1970.

W 1961 zastosowano nowy silnik Astazou IIA tworząc wersję SA-318C, która była wyprodukowana w znacznej liczbie 1303.

W 1963 Alouette II stał się pierwszym komercyjnym śmigłowcem napędzanym silnikiem turbinowym w USA.

Ostatnim wariantem śmigłowca był SA-315B Lama, zbudowany specjalnie dla armii Indii będący kombinacją kadłuba z Alouette II z mocnym silnikiem i układami przeniesienia napędu od Alouette III. Aérospatiale wyprodukowało 407 egzemplarzy tej wersji do 1989 roku, natomiast Indyjska firma HAL produkuje je w niewielkich ilościach do dzisiaj. Śmigłowce te znane są jako Cheetah.

Wersje śmigłowca Alouette II[edytuj | edytuj kod]

Alouette II należący do Bundeswehry
  • SE 3130 Alouette II – po 1967 przemianowany na SA 313B Alouette II
  • SE 3131 Gouverneu – wersja dla VIP-ów, która doprowadziła do powstania Alouette III
  • SE 3140 Alouette II
  • HKP 2 Alouette II – szwedzka wersja licencyjna modelu SE 3130
  • SE 3150 Alouette Astazou – z turbowałowym silnikiem Turboméca Astazou IIA o mocy 550 KM (obniżoną do 360 KM) i wzmocnioną przekładnią główną od Alouette III
  • SE 3180 Alouette II - po 1967 przemianowany na SA 318C Alouette II pochodzący od SE 3150
  • SA-315B Lama – pochodzący od modelu SE 3150, zaprojektowany do operowania na dużych wysokościach z silnikiem Turboméca Astazou IIIB o mocy 650 kW (870 KM) obniżonej do 410 kW (550 KM). Na tej wersji śmigłowca ustanowiono do dziś nie pobity na żadnym typie śmigłowca rekord wysokości wynoszący 12442 m.
  • HAL Cheetah - indyjska wersja licencyjna modelu SA 315B Lama, około 270 sztuk.
  • HAL Lancer – zmodyfikowana wersja śmigłowca Cheetah do zadań przeciwpartyzanckich.
  • HAL Cheetal – Cheetah z silnikiem Safran Turbomeca TM333-2M2; prędkość 210 km/h, zasięg 640 km, długotrwałość lotu 3,5 h, 30 sztuk przebudowano.[1]

Użytkownicy[edytuj | edytuj kod]

Austria (16), Belgia (39), Kambodża (8), Kongo (3), Dominikana (2), Francja (363), Niemcy (267), Indie, Indonezja (3), Izrael (4), Wybrzeże Kości Słoniowej (2), Laos (2), Liban (3), Meksyk (2), Maroko (7), Holandia (8), Peru (6), Portugalia (7), Republika Południowej Afryki (7), Szwecja (25), Szwajcaria (30), Tunezja (8), Wielka Brytania (17)

Przypisy