Ałfatar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ałfatar
Алфатар
Państwo  Bułgaria
Obwód Silistra
Gmina Ałfatar
Data założenia 1573
Prawa miejskie 1974
Kmet Jordanka Uzunska
Powierzchnia 105,443 km²
Wysokość 188 m n.p.m.
Populacja (2011)
• liczba ludności

1 625[1]
Nr kierunkowy 08673
Kod pocztowy 7570[2]
Tablice rejestracyjne СС (Сс)
Położenie na mapie Bułgarii
Mapa lokalizacyjna Bułgarii
Ałfatar
Ałfatar
Ziemia 43°56′38,4″N 27°17′13,2″E/43,944000 27,287000
Portal Portal Bułgaria

Ałfatar (bułg. Алфатар[3]) – miasto w północno-wschodniej Bułgarii, w obwodzie Silistra. Siedziba gminy Ałfatar. Według danych Narodowego Instytutu Statystycznego, 31 grudnia 2011 roku miasto liczyło 1625 mieszkańców.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Z różnych historycznych źródeł spotyka się nazwy Ałfatar, Achłatar, Iłłatar. Toponimia nazwy pochodzi z języka tureckiego. Tureckie jai oznacza wojsko, a tora, tar miasto, najprawdopodobniej nazwa miasta oznacza wojskowa twierdza.

Twierdza Drystyr w Silistrze nazywa się także Iłfatar. Podobną nazwę ma hiszpańska miejscowość Alfafar.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ałfatar powstał w 1573 roku. W trakcie wojny rosyjsko-tureckiej, po traktacie w Küczük Kajnardży w 1774 roku, większość mieszkańców opuszcza Ałfatar i osiedla się na Ukrainie tworząc osadę Wilszanka. Na ich miejsce do wsi przybyli osadnicy z terenów Silistry i Jambołu. Po wyzwoleniu z panowania tureckiego w miejscowości mieszkało około 2000 ludzi, stanowiła jedną z największych wiosek w tej części Bułgarii. W trakcie wojen bałkańskich w 1912 roku do legionu Macedońsko-Adrianopolskiego wstąpił jeden mieszkaniec[4]. Po traktacie z Bukaresztu Ałfatar znajdował się w granicach Ruminii. Ludność Ałfataru zacięcie opierała się przed próbami wynarodowienia, mi.in. uczestniczyli w Dobrudżańskiej organizacji rewolucjonizacyjnej. W 1940 roku dzięki układowi z Krajowej miejscowość wraca na terytorium Bułgarii. W latach 1942-1943 miejscowość nazywała się Generał Łazarowo. W 1974 roku Ałfatar dostał prawa miejskie.

Demografia[edytuj | edytuj kod]


    Liczba mieszkańców[1]
   

Infrastruktura społeczna[edytuj | edytuj kod]

W Ałfatarze funkcjonuje szkoła podstawowa Christo Botewa, przedszkole Sztasliwo Detstwo, schronisko turystyczne Dobrudżanska kyszta, dom kultury Jordana Jowkowa i dom kultury Werdina oraz dom starców.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Skalne monastyry, datowane na X w
  • Skalne trackie sanktuaria i tumulusy trackie
  • Prehistoryczna osada
  • Lipnik – obszar chroniony
  • Małyk Kanagjol – pomnik przyrody
  • Cerkiew Świętej Trójcy, powstała w 1846 roku

Kultura[edytuj | edytuj kod]

  • Muzeum historii Ałfataru Jordana Jowkowa

Kuchnia[edytuj | edytuj kod]

Speciałemi Ałfataru są tikwenik – rodzaj słodkiej banicy, gulasz z suszonymi śliwkami, konczeta i magarenca – pieczywo obrzędowe, sporządzane w trakcie dnia Todorowa, za zdrowie zwierząt hodowlanych; a także bezalkoholowa rakija Kruszenica.

Imprezy cykliczne[edytuj | edytuj kod]

  • Sobór, odbywający się corocznie w dniu prawosławnego Świętego Ducha
  • Dzień ziemi, wody, powietrza, 22 kwietnia
  • Dzień miasta – 4 września, gdy Ałfatar dostał prawa miejskie
  • Dzień gminy Ałfatar, 12 października

Urodzeni w Ałfatarze[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Справка за населението на гр. Алфатар, общ. Алфатар, обл. Силистра. Код по ЕКАТТЕ - 00415 (bułg.). nsi.bg. [dostęp 2013-11-03].
  2. Baza kodów Pocztowych – Bułgaria (bułg.). geopostcodes.com. [dostęp 2013-11-03].
  3. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej: Nazewnictwo geograficzne świata. Europa – część I (pol.). Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2009. [dostęp 2013-11-03]. s. 57.
  4. Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав. Главно управление на архивите, 2006, s. 96 i 826.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]