a1 (muzyka)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
a1 - nazwa solmizacyjna dźwięku A (la) w oktawie razkreślnej.
Dźwięk ten od "II Międzynarodowej Konferencji na temat Stroju", która odbyła się w 1939 w Londynie, wyznacza częstotliwość równą:
- w stroju czystym: 440 herców (przy 20 °C)
- w stroju równomiernie temperowanym: 440,00 Hz
Jest to tzw. strój wiedeński (w odróżnieniu od dawniej obowiązującego stroju paryskiego równego 435 Hz).
Relacja a1 do c1 wynosi 5:3 natomiast jego rozmiar w centach (przy założeniu c1=0): 900.
Wynaleziony w 1711 kamerton wydaje przeciętnie właśnie dźwięk a1. Przyrząd ten był dawniej powszechnie stosowany do strojenia akustycznych instrumentów muzycznych.
[edytuj] Bibliografia
- Ulrich Michels: Atlas muzyki Tom I. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2002, s. 16, 17. ISBN 83-7255-085-9.
