A7V

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sturmpanzerwagen A7V
Replika A7V w muzeum wojsk pancernych w Munster
Replika A7V w muzeum wojsk pancernych w Munster
Dane podstawowe
Państwo  Cesarstwo Niemieckie
Typ pojazdu czołg
Trakcja gąsienicowa
Załoga 18 (dowódca, kierowca, dwóch mechaników (prawy i lewy silnik), celowniczy działa, ładowniczy działa, dwunastu żołnierzy obsługujących km-y)
Historia
Prototypy 1917
Produkcja 19171918
Wycofanie 1918
Egzemplarze 20
Dane techniczne
Silnik 2 silniki gaźnikowe, 4-cylindrowe, chłodzone cieczą Daimler o mocy 100 KM (każdy)
Transmisja mechaniczna
Poj. zb. paliwa 600 l
Pancerz nitowany z płyt walcowanych, o grubości: 15 – 30 mm
Długość 8,00 m (całkowita)
7,35 m (kadłuba)
Szerokość 3,10 m
Wysokość 3,40 m
Prześwit 0,25 m
Masa 32 000 kg
Moc jedn. 6,6 KM/t
Nacisk jedn. 0,64 kG/cm²
Osiągi
Prędkość 16 km/h (po drodze)
4 – 8 km/h (w terenie)
Zasięg 35 km
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 0,70 m
Rowy (szer.) 2,00 – 2,50 m
Kąt podjazdu 16º
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 armata Nordfeld kal.57 mm (zapas amunicji – 300 szt.)
6 karabinów maszynowych MG wz. 08 kal. 7,92 mm (zapas amunicji – 18000 szt.)
Użytkownicy
Niemcy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

A7Vniemiecki czołg z okresu I wojny światowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W Niemczech nie prowadzono początkowo prac nad rozwojem terenowych pojazdów uzbrojonych. Ale już w listopadzie 1916 roku powołano specjalną komisję techniczną pod kierownictwem inżyniera, kapitana J. Vollmera w celu skonstruowania własnego czołgu. Wiosną 1917 roku Ministerstwo Wojny w Berlinie-Lichterfelde mogło zapoznać się z podwoziem prototypu i zabudowaną na nim drewnianą makietą nadbudówki. Po uporaniu się z całym szeregiem problemów technicznych, pod koniec października 1917 roku powstał pierwszy gotowy do użycia czołg o nazwie A.7V. (Allgem. Kriegsdepartament 7. Abteilung - Verkehrswesen). W ciągu niecałego roku planowano wyprodukowanie 100 zamówionych pojazdów, jednak niemiecki przemysł zbrojeniowy nie miał żadnych wolnych mocy produkcyjnych, by plan ten zrealizować. Pierwsze masowe użycie czołgów przez Anglików datuje się na 20 listopada 1917 roku koło Cambrai, gdzie walczyło 476 pojazdów. Dopiero 21 marca 1918 roku pierwsze niemieckie czołgi wzięły udział w walkach. Do końca wojny oddano do użycia tylko 20 A.7V. Razem z 40 angielskimi czołgami zdobycznymi typu Mk IV, naprzeciw 60 niemieckim czołgom stało około 1600 angielskich, 3000 francuskich i 1000 amerykańskich.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Niemiecki czołg typu A7V w Roye, 21 marca 1918

Długi na 8 metrów A.7V. zabierał osiemnastu członków załogi: dowódcę, kierowcę, dwóch kanonierów, dwóch mechaników i dwunastu strzelców obsługujących sześć karabinów maszynowych zamontowanych z tyłu i po bokach czołgu. Walka w przedziale bojowym – zadymionym, głośnym od hałasujących silników i w temperaturze ponad 40 stopni Celsjusza – była dla żołnierzy wyczerpująca, a na dodatek 30-tonowy pojazd nieustannie się kołysał, jadąc w terenie.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]