ABS (tworzywo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy rodzaju tworzywa sztucznego. Zobacz też: inne znaczenia tego skrótu.
ABS resin formula.PNG
Z ABS wykonana jest karoseria samochodu Citroën Méhari

ABS (poli(akrylonitryl-co-butadien-co-styren, kopolimer akrylonitrylo-butadieno-styrenowy)) – tworzywa sztuczne otrzymywane w procesie polimeryzacji butadienu oraz kopolimeryzacji akrylonitrylu ze styrenem wraz z jednoczesnym szczepieniem powstałego kopolimeru na polibutadienie.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Tworzywo amorficzne. Gęstość 1,05 g/cm3. Duża udarność, twardość oraz odporność na zarysowania[1]. Brak odporności na działanie światła i promieniowania UV. Dobre właściwości izolacyjne. Zadowalająca odporność na działanie ługów, rozcieńczonych kwasów, węglowodorów alifatycznych, olejów i tłuszczów. Nieodporny na działanie kwasów, estrów oraz ketonów. Jest jednym z niewielu tworzyw sztucznych, które można pokrywać warstwami metalicznymi podczas obróbki galwanicznej.

Zakres temperatur dla pracy ciągłej: od -40 do +85 °C.

Skurcz przetwórczy

  • 0,4–0,7% (typy niewzmocnione)
  • 0,2–0,3% (typy wzmocnione)

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Obudowy aparatury elektronicznej, sprzętu AGD itp. Elementy samochodów (kratownice, przyciski, armatura wewnętrzna, nadkola). Sprzęt sportowy, elementy broni palnej, elementy mebli, galanteria ozdobna. Technika biurowa, optyczna, fotograficzna, zabawki.

Przetwórstwo[edytuj | edytuj kod]

Zalecany czas suszenia: 3–4 h
Zalecana temperatura suszenia: 75–85 °C
Dopuszczalna zawartość wilgoci przy przetwórstwie: < 0,10%
Temperatura przetwórstwa: 190–240 °C
Temperatura formy: 40–80 °C

Producenci[edytuj | edytuj kod]

Europa: polimeryzacja – BASF, Bayer, Styron (dawniej DOW), GEP, Polimeri (ENI), Sabic Innovative Plastics; przetwórstwo i compounding – A.Schulman.
Świat: Chi Mei, Khumo, LG, Kien Well Corp., Taiwan, Toray.

Nazwy handlowe[edytuj | edytuj kod]

Cycolac, Lustran, Novodur, Absolac, Magnum, Polylac, Polyman, Sinkral, Terluran, Toyolac.

Przypisy

  1. Praca zbiorowa: Chemia. Małgorzata Wiśniewska (red.). Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 2001, seria: Encyklopedia dla Wszystkich. ISBN 8320425905.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Praca zbiorowa: Chemia. Małgorzata Wiśniewska (red.). Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 2001, seria: Encyklopedia dla Wszystkich. ISBN 8320425905.
Wikimedia Commons