ADR (transport)

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

ADR (fr. L' Accord européen relatif au transport international des marchandises Dangereuses par Route) to międzynarodowa konwencja dotycząca drogowego przewozu towarów i ładunków niebezpiecznych, sporządzona w Genewie dnia 30 września 1957r. Została ratyfikowana przez Państwo Polskie w 1975 r. Przepisy umowy ADR są nowelizowane w cyklu dwuletnim. Umowa obowiązuje obecnie w 44 krajach.

ADN - przepisy europejskie dotyczące o międzynarodowym przewozie towarów niebezpiecznych w żegludze śródlądowej.


Od 2003 roku każde przedsiębiorstwo zajmujące się transportem drogowym towarów niebezpiecznych, zobowiązane jest do wyznaczenia u siebie doradcy ds bezpieczeństwa (Doradca ADR), którego zadaniem jest pomoc w realizacji wymagań nałożonych przez konwencję, sporządzanie obowiązkowych sprawozdań rocznych do wojewody, oraz wprowadzanie odpowiednich procedur i instrukcji bezpieczeństwa.

Spis treści

[edytuj] Zawartość umowy ADR

Aktualnie obowiązująca wersja Umowy ADR to wersja 2007r. Składa się ona z Umowy właściwej oraz z załączników A i B, będących jej integralną częścią. Umowa właściwa określa stosunki prawne między uczestniczącymi państwami, natomiast załączniki zawierają przepisy regulujące w szerokim zakresie warunki przewozu poszczególnych materiałów niebezpiecznych w międzynarodowym transporcie samochodowym.

[edytuj] Załącznik A

Załącznik A obejmuje podział wszystkich produkowanych na świecie materiałów niebezpiecznych na 13 klas zagrożeń oraz zawiera szczegółową klasyfikację tych materiałów w poszczególnych klasach:

KLASA

  • 1 - Materiały i przedmioty wybuchowe
  • 2 - Gazy
  • 3 - Materiały ciekłe zapalne
  • 4.1 - Materiały stałe zapalne
  • 4.2 - Materiały samozapalne
  • 4.3 - Materiały wytwarzające w zetknięciu z wodą gazy zapalne
  • 5.1 - Materiały utleniające
  • 5.2 - Nadtlenki organiczne
  • 6.1 - Materiały trujące
  • 6.2 - Materiały zakaźne
  • 7 - Materiały promieniotwórcze
  • 8 - Materiały żrące
  • 9 - Różne materiały i przedmioty niebezpieczne

Dodatkowo w tym załączniku określone zostały ogólne i szczegółowe warunki opakowania pojedynczych materiałów, wymagania w zakresie oznakowania materiałów oraz warunki badań i znakowania tych materiałów.

[edytuj] Załącznik B

W załączniku B określone są:

  • warunki przewozu poszczególnych materiałów niebezpiecznych
  • warunki techniczne pojazdów samochodowych
  • warunki techniczne przyczep (naczep), cystern i kontenerów - cystern
  • warunki oznakowania pojazdów i dodatkowego ich wyposażenia
  • warunki załadunku i wyładunku poszczególnych materiałów
  • zakazy ładowania ładunku razem w jednym pojeździe
  • wymagania dotyczące osób uczestniczących w przewozie
  • niezbędna dokumentacja przy tych przewozach

[edytuj] Państwa które ratyfikowały umowę ADR

Obecnie do Umowy ADR (w kolejności alfabetycznej) należą państwa:

- Albania, Austria, Azerbejdżan, Belgia, Białoruś, Bośnia i Hercegowina, Bułgaria, Chorwacja, Cypr, Czarnogóra, Dania, Estonia, Federacja Rosyjska, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Irlandia, Kazachstan, Liechtenstein, Litwa, Luksemburg, Łotwa, Macedonia, Malta, Maroko, Mołdawia, Niemcy, Norwegia, Polska, Portugalia, Republika Czeska, Rumunia, Serbia, Słowacja, Słowenia, Szwajcaria, Szwecja, Tunezja, Ukraina, Węgry, Wielka Brytania, Włochy[1]

  1. Towary niebezpieczne. Transport w praktyce. Krzysztof Grzegorczyk. Wyd. ADeR 2009

.

Umowa ADR ma wspólne źródła z umowami dotyczącymi międzynarodowego transportu: drogą morską (IMDG), kolejową (RID) i lotniczą (ICAO).

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne

Utwórz książkę